ဖုန်းစကိုင်သည့်အချိန်၊ ဖုန်းဝယ်သွားသည့်အချိန် တုန်က စိတ်သည် လှုပ်ရှားခြင်း၊ ပျော်ရှင်ခြင်းနှင့် ရင်ခုန်ခြင်းကိုများ တပြိုင်နက်ခံစားရသည်။ ကျွန်တော်စကိုင်သည့်ဖုန်းက ဆမ်ဆောင်ဂရန် ဖြစ်သည်။ ဖုန်းဆင်းကတ်

AI ကို မေတ္တာတရားနဲ့ အကြင်နာတရား အကြောင်းမေးကြည့်သည်။ အောက်ပါအတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။ ဒီမေးခွန်းက စိတ်ပညာ၊ ဒဿနနဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာအမြင်တွေကို တပြိုင်နက်တည်း ထိတွေ့နေတဲ့ မေးခွန်းပါ။ အမြင်တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ

ငှက်ကလေးတကောင် ကိုယ့်ရှေ့မှာ သေသည်ပင် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည်။ ကိုယ့်ရှေ့မှ လူတဦး သို့မဟုတ် ထိုထက်ပို၍ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများရရှိပါမူ ပြောဖွယ်ရှိမည်မထင်။ မြန်မာပြည် တနံတလျား ဒုက္ခရောက်နေသူများက အပြည့်။ သုခရသူထက်

"ဦးလေး ဦးလေး ငှက်ကလေးကောက်ချင်လို့" "ဦးလေး ဦးလေး ငှက်ကလေးကောက်ချင်လို့" ခြံအပြင်မှ လူငယ်တစ်ဦးပြောသံကို ကြားရသည်။ ပထမတော့ ထိုသူငယ်ဘာပြောတာလဲ သေချာ မသိပေ။ အိမ်သို့လာသော အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်လား၊

အဲ့သည့် ငါ ဆိုတဲ့ မာန် မာန တွေကြောင့် နောက်ဆုံးမှာ နောင်တနဲ့ နှစ်ပါးသွားကြရသည်။ နှစ်ပါးသွား ဆိုတာကလည်း ဇာတ်ပွဲရဲ့ အလယ်လောက်မှာ ကပြကြတာကလား။ ဇာတ်ပွဲ နှစ်ပါးသားမှာ မင်းသား မင်းသမီးတွေ ကခုန် မြုူးထူး ပြကြသည်။

ကျွန်‌တော်သည် စာရေးဖို့အပျင်းထူနေသည်။ ပျင်းဆို ယခုတလော ဆေးခန်းသွားပြနေရသည်။ မျက်စိပြီးတော့ နား အသက်ကြီးလာတော့ ဘာမှမကောင်းပါ။ နားက အဝေးမှ အသံအချို့ကို လိုင်သံ လိုကြားနေရသည်။ ထို့အတွက်

မနေ့ညက 2026 ခုနှစ် ကမ္ဘာ့ဖလားဆီမီးဖိုင်နယ်ပွဲကြည့်ရန် ဖုန်း၌ တစ်နာရီဆယ့်ငါးမှာနှိုးဆက်ပေးထားသည်။ ကိုယ်တွေက အသက်အရွယ် ရလာပြီဖြစ်၍ ဖုန်းဖြင့် ဘောလုံးပွဲများကို မကြည့်နိုင်ပါ။ သို့ပေသိ မနေ့က အကိုတာယာပွကြီးက

တနေ့က ရှောက်သီးတလုံး လက်ဆောင်ရသည်။ ထိုရှောက်သီးကို မည်သို့ပြုလုပ်ရမည်နည်းဟု အမက ပြောသည်။ ရှောက်ရည်ညှစ်ပြီး ဖျော်ရည် သောက်ကြမယ်ဟု ပြောသည်။ ရှောက်သီးလုံးက ကြီးသည်။ ယခင်ကလည်း ရှောက်သီးကြီးတလုံး ရဖူးသည်။

ကျွန်နော်ရဲ့ ဘေးခြံကို ကလေးတစု မကြာခဏ လာရောက်သည်။ တခါ အနောက်ဘက်မှာရှိသော မူလတန်းကျောင်းမှ ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများ ကလည်း ထမင်းစားချိန်မှာ အပြေးအလွှား လာရောက်ကြပြန်သည်။ တဖန် လူပျိုပေါက် အရွယ်

ကောင်းကင်၌ မိုးအုံ့နေသည်။ တိမ်မဲများက လေနှင်ရာလွင့်နေသည်။ ခြံ ထဲ၌ရှိသော အပင်များက လေယူရာယိမ်းနွဲ့နေကြသည်။ မိုးရေ ဝနေသော သစ်ပင်များသည် စိမ်းစိုနေ၍ ကြည့်ရတာ အင်မတန်မှ မျက်စိကို အေးမြစေသည်။ လေအဝှေ့မှာ

ပညာရပ်တခုက အမြဲတမ်းလေ့လာနေမှ ပိုမို တတ်မြောက်သည်။ ယခုတော့ ကျွန်တော်က လေ့လာခဲ့သော ပညာရပ်ကို အသုံးမပြုပဲ ပစ်ထားသည်၊ ကင်းကွာနေသည်မှာ နှစ်အတော်ကြာပေသည်။ ယခု ထိုပညာရပ်ကို ပြုလုပ်သည့်အခါမှာ မေ့လျော့ နေတော့သည်။

လွမ်း ရင်ထဲ လှိုက်လို့ သိပ်ကို လွမ်း။ ကိုတိုးကြီး၏ အသံဩဇာ ပါဝါအပြည့် သီချင်းသံကို ကြားရသည့်အခိုက် ရင်ထဲမှာ တကယ်ကို လှိုက်ဖိုရသည်။ မိုးအုံ့လို့ သစ်ရွက်ကလေးတွေ ငြိမ်နေရင် တိမ်တွေပြိုတော့မှာ ကိုယ်သိတယ်။ ဝါဆိုရယ်

စစ်ကိုင်းမှာ တရုတ်ဆီးသီးများပေါလေပြီ။ စစ်ကိုင်းသားနှင့် အိမ်ထောင်ကျသော တူမကြောင့် တရုတ်ဆီးသီးများ စားရသည်။ တူမ၏ ခင်ပွန်းအိမ်တွင် တရုတ်ဆီးသီးပင်ရှိသည်။ ယခုနှစ် တရုတ်ဆီးသီး ရောင်းရငွေ ရှစ်သောင်းကျပ်ရသည်ဟု

လူတဦးချင်းစီရဲ့ စရိုက်၊ လက္ခဏာများက မတူကြသလို။ စိတ်နေစိတ်ထားများလည်း မတူကြဘူးဆိုတာ အားလုံး သိကြသည်။ ထိုအပြင် ကိုယ်ခန္ဓာအချိုး အစားများလည်း ကွာခြားသည်။ မျက်နှာ အသွင်အပြင် များကလည်း ကွာခြားကြပြန်သည်။ ထိုသို့

"သားရေ မင်းဖိနပ်က နိုးနေတယ်" အဲ့သလို အမေဖြစ်သူက ပြောလိုက်သည့်အခါ ရှမ်းကြီးသည် သူ၏ ခြေထောက်မှ စီးထားသော ဘယ် ညာဖိနပ် အလွဲများကို ချွတ်၍ အတည့်ပြန်စီး သည်။ ရှမ်းကြီးဆိုသည်က သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးငယ်

"အိမ်ပြန်မယ် အီး ဟီး" "မေမေ‌ ဆီသွားမယ် အီး ဝါး" ဖော်ပြပါ ကလေးငိုသံများက အိမ်ဘေးမှ မူကြိုကျောင်း၏ ကျောင်းဖွင့်စ ရာသီမှာ ကြားနေကြ အသံများဖြစ်သည်။ မူကြိုကလေးများက အများ အားဖြင့်

"ကျုပ်ဖြင့် မပြောချင်ပေါင်၊ မပြောချင်ပေါင်လို့ ဆိုသဟာက စကားခံတာပါ။ ပြောချင်လွန်းလို့မို့ ဂလိုတော်ရေ" ကျုပ်မှာ မြေးနှစ်ကောင်ရှိတယ်။ အထီးလေးတွေ ကြီးပဲ။ တကောင်းက ငါးတန်းတက်နေတာ။ နောက်အငယ်ကောင်က

မိုးအေးအေးနဲ့ မိတ်ဆွေတစ်ဦးအကြောင်း ရေးရပါအုံးမည်။ ထိုမိတ်ဆွေက သူနေထိုင်ရာ အရပ်မှာ ကေပေး အဝင်အထွက်ပြုလုပ်ပေးခြင်း၊ ဖုန်းငွေဖြည့်ခြင်းကို စတင်ပြီး စမ်းသပ်လုပ်ကိုင်သည်။ သူ့အိမ်ရှေ့မှာ ဆိုင်းဘုတ်တပ်ထားသည်။

သဝေထိုး င ဝဆွဲ ငွေ။ ငွေနဲ့ ပတ်သက်လာရင် သိက္ခာဆိုတာ ဗလာနတ်ထိ မရှိတော့သည့် ခေတ်မှာ သိက္ခာဆိုတာကလည်း ဘာလဲလို့မေးကြ ရပေတော့မည်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကမ္ဘာကြီးတောင် သိက္ခာပျောက်ဆုံးသောလမ်းမှာ စမ်းတဝါးဝါးပါလေ။ ငွေနဲ့

ဆင်းရဲသားတွေက အမိအရ အဝအပြဲစားပစ်တာ။ ချမ်းသာသူတွေက တို့ကနန်း စိတ်ကနန်းသာ စားတာ။ အဲ့ဒီတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ဒီလိုပဲ စဉ်းစားမိတာပါ။ ဆင်းရဲသားလည်း ပါးစပ်ပေါက်ကြီးနဲ့။ သူဌေးဆိုသူလည်း ပါးစပ်ကြီးတွေနဲ့ပေါ့။