မျိုးဆက်သစ်တို့ တိုးတက်ရစ်ဖို့ ဆိုသည့် စကားလုံး၊ စာသားကို ကျွန်တော်အမှတ်တရရှိနေသည်။ ထိုစကားလုံးကို မည်သူရေးသားခဲ့သည်ကို မမှတ်မိတော့ပေ။ အေအိုင်မှာ ရှာကြည့်ပါရင် ရမလားမသိပေ။ ကျွန်တော်တို့မှာလည်း

"ဒေါ်ကြီး ဒေါ်ကြီး" "ဟဲ့ ခြံတံခါးဝက လူခေါ်သံကြားတယ် တံခါးသွားဖွင့် ပေးကြပါအုံး" အမေ့ကို ဒေါ်ကြီးဟု ခေါ်တာ အမေ့ရဲ့ တူများကသာ ခေါ်ကြသည်။ ထိုသို့ ခေါ်သူကလည်း ရှားပေသည်။ ခြံတံခါးပေါက်မှ

အမေ့အတွက် ပင်စင်ထုတ်ဖို့ ယနေ့မြို့ထဲသွားရသည်။ အမေ့ကို နှစ်လတစ်ခါ ပင်စင်ထုတ်ပေးရသည်။ တစ်လ တစ်ခါ ပင်စင်ထုတ်ပါမူ မြို့ထဲသို့ အိုးဝေခ မသက်သာပေ။ အိမ်မှာ အိုးဝေရှိပေသိ ဆီခက်ခဲမှုနှင့် ရသည့်ပင်စင် က နည်းသမို့

ပိုက်ဆံများ ရှာရတာ ခက်တာ၊ သုံးရတာ အင်မတန် လွယ်တာ။ မနေ့က တူမဖြစ်သူက အပြင်မထွက်တာ ကြာသမို့ အပြင်ထွက်ပြီး မုန့်ဝယ်မည်ဟု ပြောသည်။ သို့နှင့် တူမများနဲ့ ကျွန်တော်လည်း လိုက်ခဲ့သည်။ လက်ထဲမှာရှိသော ငွေကလေးဖြင့်

အမေ့အတွက် မနက်က ဈေးမှ ဆီချက်ခေါက်ဆွဲ ဝယ်ခဲ့သည်။ အမေ့က ထမင်းကို အားပြု မစား တော့ပေ။ ပေါင်မုန့်နှင့် လက်ဘက်ရည်၊ ရှမ်းခေါက်ဆွဲ ကို ဆီချက်သုတ်လေး သုတ်သည်ကိုကြိုက်သည်။ မုန့်ဟင်းခါးကိုတော့ အနည်းငယ်သာ သောက်သည်။

ဆယ်ရက်မြောက်ရှိလာသော ကြက်ပေါက်လေးများက အသံများ ဆူဆူညံညံပြုလာသည်။ သူရို့လေးတွေ၏ အတောင်ပံလေးများမှာလည်း ထပ်မံပြီး ရှည်ထွက် လာသည်။ ကြက်လားမြောက်လာကြသည်ဟု ပြောရမည်။ တနေ့ တနေ့ ကျွန်တော်တို့မှာလည်း ဒီကြက်မမိသားစုကို

မနက်က မိုးရိပ်မရှိ နေ့လယ်မှာ မိုးတိမ်များ ရောက်ရှိလာသည်။ မနက်ခင်းပိုင်းက နေရောင်ရှိ၍ အမေ့ကို ရေချိုးပေးမည်ဟု အငယ်မက ပြောသည်။ အမေ့ကို ရေမချိုးမှီ ကျွန်တော်အရင် ရေချိုးသည်။ ကျွန်တော်ရေချိုးနေစဉ်အတွင်း

ညက တစ်နာရီကျော်မှာ သိမ့်ကနဲ့ ဖြစ်သွားကာ လန့်နိုး လာသည်။ ငလျင်လှုပ်သွားခြင်းဖြစ်ပေသည်။ အနည်းငယ်ပြင်းသည်ဟု ပြောကြသည်။ မည်မျှပြင်းသည်ကို မသိပါ လှုပ်ကနဲ့ ဖြစ်သွား၍ လူကနိုးလာခြင်းဖြစ်သည်။ ငလျင်လှုပ်အပြီးနဲ့

အဲ့ဒီ အန်တီညိုကြီးက ဘယ်တော့လာမလဲ မသိဘူး ဒီမှာ သူမလာခင် ယောက်ယပ်ခတ်နေတာ။ ကျုပ်တို့နိုင်ငံကို အဓိက မဟုတ်ပေသိ နည်းနည်းတော့ အနည်းနဲ့အများ ထိခိုက်မတဲ့။ လူတွေ သေမတဲ့။ အန်တီညို မလာခင်ကတည်းက မီးတွေကပျက်နေတာ။ သူ

ကျနော်အိမ်မှာရှိသော ကြက်မကြီးသည် ယခုအခါ တတိယအကြိမ် ဥများပေါက်ဖွားလာခဲ့ပြန်ပါသည်။ ပထမအကြိမ်မှာ ကြက်ဖတကောင်မွေးဖွားခဲ့သည်။ ထိုကြက်ဖကြီး ကြက်လားမြှောက်ပြီးသကာလ ကြက်မကြီးနဲ့ ပြန်ညားကာ ယခုတတိယအကြိမ် မှာ ဥကိုး

ညီမဖြစ်သူသည် ဈေးမှ အပ်နှင့် အပ်ချည် ဝယ်လာပြီ တဗြစ်တောက်‌တောက်ပြောဆိုနေသည်။ အပ်ဗူးမှာပါသော အပ်များမှာ အပ်အကြီးတချောင်းသာပါလာသည်။ ကျန် အပ်များက အရွယ်အစားသေးငယ်ပြီး ညီတူ များဖြစ်နေသည်။ ဒီတော့ အသက်အရွယ်ရလာသော

မိုးရွာလိုက် နေပူလိုက်ဆိုတော့ သစ်ပင်တွေက ပျော်တာပေါ့။ ခြံအတွင်း ခြံအပြင်မှာ ရှိသမျှ သစ်ပင်တိုင်း အရွက်နုလေးတွေ ကိုယ်စီထွက်နေကြသည်။ သစ်ပင်လေးများမှာ ထိုသို့ အရွက်နုလေးများ ထွက်နေသည်ကို ကြည့်ရတာ စိတ်ချမ်းသာစရာ

ကမ္ဘာကြီးက ငါတို့ကို ဂရုမစိုက်ချင်‌နေပါစေ။ ငါတို့ကိုယ် ငါတို့ ဂရုစိုက်ကြမယ်။ ကမ္ဘာကြီးကငါတို့ကို မကူညီချင် နေပါစေ။ ငါတို့တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦးကူညီရိုင်းပင်းကြမယ်။ ကမ္ဘာကြီးကသူ့ဟာနဲ့သူ အလုပ်ရှုပ်နေပါစေ။ ငါတို့တစ်တွေ

ငယ်စဉ်က အငြိမ့်ကြည့်သည့်အခါဝယ် လူရွှင်တော်များက ပျက်လုံး ပျက်ကြသည်။ လူရွှင်တော်က မင်းသမီး ကိုပြောခိုင်းသည်။ "လိမ္မာတဲ့ ရှဉ့် နဲ့၊ အရမ်းဆော့တဲ့ မျောက် အဲ့ နှစ်ကောင်မှာ ဘယ်အကောင်ကို ချစ်သလဲ" ဟု

မိုးနဲ့ လေနဲ့ မုန်းတိုင်းနဲ့ အားကြီးလာနေတော့ ဘုရားတရား တ ကြရပါပြီ။ အိမ်နီးချင်းထိုင်းနိုင်ငံမှာ မိုးကြီး ရေလျှံနေသည်။ မြို့‌တော်ဘန်ကောင်မှာပင် ‌လမ်းမများပေါ်ရေလျှံနေမှုက ထိတ်လန့်စရာ။ ကမ္ဘာကြီး၏ ရာသီဥတုက

တနေ့က လေပြင်းတိုက်၍ ခြံထဲမှာရှိသော ဆီးဖြူသီး ပင်အကြောင်းတင်ထားသည်။ ထိုအပင်က လေပြင်းတိုက်၍ မြောက်ဖက်သို့ ယိုင်ကာ အပင်ခြေမှာ အပင်နဲ့ မြေကြီးအနည်းငယ်ကွာဟ၍ နေသည်။ အမက ထိုအပင်ကို ဝါးလုံးဖြင့် ကျားကန်ပေးထားသည်။

ညက လေပြင်းများတိုက်သည်။ လေတိုက်သည်မှာ အတော်ကို ပြင်း၍ အိမ်သားများက ကြောက်စရာ ကောင်းသည်ဟု ပြောသည်။ လေတိုက်၍ ကျွန်တော်တို့အိမ်ကလေးမှာ သိမ့်ကနဲ့ ညိမ့်ကနဲ့ ဖြစ်နေမလား မသိနိုင်ပေ။ ကျွန်တော်က အခြားမှာ သွားအိပ်သည်။

လူ့ဘဝ ဘုထ ဆိုသလို။ ကိုယ်တယောက်ထဲ အေးအေးနေခဲ့မိသမျှ မိန်းမယူမိမှ ငါးပါးရော၊ သံဃာစင်ပါ မှောက်ပါလေရော ဆိုသလို။ အဲ့သလို ဆိုသလို တွေများနေတာကိုးက ဘဝကြီးပါပဲ။ လေးဆယ်ကျော် ငါးနှစ်အတွင်း ပြန်ဆုံကြတဲ့ ငယ်ချစ်ဦးလည်း

အိမ်မှာ ဆိုလာပြား အသေးစားလေးများရှိသည်။ ယခုအခါ မိုးရာသီဖြစ်၍ နေရောင်ကသိပ်ပြီမရပေ။ နေရောင်ခြည်မရပါဘူးဆိုမှ မီးက ခုတလော အတော်ကိုပျက်နေသည်။ မနေ့ကဆိုပါမူ ညနေ သုံးနာရီကတည်းက ပျက်သွားပြီး ညဆယ်နာရီကျော်မှ ပြန်လာသည်။

ထိုင်းနိုင်ငံမှ ဆရာတော်ချော့အကြောင်းကြားရ ပြန်တော့ မြန်မာပြည်မှ သင်ကန်းဝတ်များကိုလည်း သတိထားမိစေသည်။ ကာမတဏှာဆိုသည်က ရှောင်နိုင်ဖို့ခက်ခဲသည်။ သွေးသားဆူဝေသော အရွယ်များမဆိုထားပါနှင့် သွေးဆုံးသည့် အရွယ်များပင်