ေရခဲေသတၱာတို႔၊ အဝတ္ေလ်ွာ္စက္တို႔၊ အဲကြန္း ပန္ကာတို႔၊ တီဗီ အေပၚစက္ေအာက္စက္တို႔ စသျဖင့္အသုံးအေဆာင္ပစၥည္းေတြဟာ ဒီေန႔ေခတ္မွာေတာ့ ဇိမ္ခံပစၥည္းေတြမဟုတ္ၾကေတာ့ပါဘူး။ အရင္ေခတ္ကေတာ့ ဒီပစၥည္းတခုတေလမ်ား

ကာ အျပံဳးစစ္စစ္ေတြေလ။ မ်က္ႏွာဖုံးစစ္စစ္ေတြ။ မ်က္ႏွာဖုံးမတပ္ထားတ့ဲမ်က္ႏွာလို႔ ေၾကြးေၾကာ္ေနရင္းကပဲ ႀကိဳးေတြေျပက် ျဖည္ျပ။ေသြးေတြမေတြ႔ရေတာ့လည္း တအ့ံတၾသျဖစ္လို႔။ အစကတည္းက မ်က္ႏွာဖုံးဆိုေတာ့ ကြာက်ရံုနဲ႔ေတာ့

သမီးေလးကိုေမြးၿပီးေတာ့ အရင္ဆုံးစဥ္းစားတာ နာမည္ေပးဖို႔ပဲ။ ဘာနာမည္ေပးရမလဲေပါ့။ သိပ္ဆန္းျပားထူးေထြတာေတြလည္း ေပးခ်င္ဘူး။ ေခၚရေထာက္ၿပီး အဓိပၸါယ္မရွိတာေတြလည္း မေပးခ်င္ဘူူး။ ေနာက္ၿပီး ေဗဒင္ဆရာဘာညာဆီလည္းမေမးခ်င္ဘူး။

က်ေနာ္ကိစၥတခုေၾကာင့္ အာရွေတာ္ဝင္ေဆးရံုက စိတ္က်န္းမာေရးဆရာဝန္ ေဒါက္တာေဇာ္စိန္လြင္နဲ႔ သြားေတြ႔ခ့ဲပါတယ္။ က်ေနာ္ဆယ္တန္းႏွစ္တုန္းကလည္း တခါသြားျပဖူးပါတယ္။ အ့ဲတုန္းကေတာ့ ဆရာက လသာေဆးခန္းမွာထိုင္ပါတယ္။ အ့ဲတုန္းကေတာ့

က်ေနာ္သမီးေလးကို ကိုယ္ဝန္လြယ္ထားတုန္းက ထူးထူးဆန္းဆန္း ခ်ဥ္ျခင္းေတြတပ္ခ့ဲတယ္။ ဘယ္လိုေတြထူးဆန္းတာလဲဆိုရင္ သူမ်ားအတြက္ေတာ့ သိပ္မထူးေပမယ့္ က်ေနာ့္အတြက္ကေတာ့ ဆန္းခ့ဲတာေပါ့။ ကိုယ္ဝန္စရွိေတာ့

သူနဲ႔ကိုယ္ခ်စ္သူဘဝတုန္းက ဆန္႔က်င္ကန္႔ကြက္ေနတ့ဲအသိုင္းအဝိုင္းေတြၾကားမွာ ကိုယ္ဟာ အခ်စ္သူရဲေကာင္းေလးျဖစ္ခ့ဲဖူးပါတယ္။ အလ့ဲလ့ဲ :P :P ဒီကဗ်ာကေတာ့ အေပၚမွာေရာ အလယ္မွာေရာ အမ်ားႀကီးရွိေသးတယ္။ သူနဲ႔ကိုယ္နဲ႔ပဲ သက္ဆိုင္တ့ဲ

တကယ္ေတာ့ သီခ်င္းဆိုရတာေရာ နားေထာင္ရတာကိုပါ ကိုယ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ပါတယ္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကမွာပါ။ ခပ္ငယ္ငယ္ကဆိုရင္ ကိုယ္တိုင္သီခ်င္းေရး ကိုယ္တိုင္သံစဥ္ထည့္ၿပီး တကိုယ္တည္း တိတ္တိတ္ေလးဆိုခ့ဲဖူးတ့ဲ

ငါဘာျဖစ္ေနတာလဲ ငါဘာျဖစ္ေနတာလဲ ေမးခြန္းအထပ္ထပ္ၾကားမွာ သူတို႔စိုက္ခ့ဲဖူးတ့ဲစူးေတြနဲ႔ ငါ့မွာ ညိလို႔ညစ္လို႔။ ေမ့ပစ္ရမွာသိေပမယ့္ ေမ့ပစ္ဖို႔ႏွေမ်ာေနတ့ဲအတိတ္ေတြ ငါ့ပင္လယ္မွာေတာ့ လႈိင္းေတြအျဖစ္ ရိုက္လို႔ပုပ္လို႔။

သမီးေလးရဲ႕အျမင္ေတြ အေတြးေတြက က်ေနာ္နဲ ႔မတူဘူး။ အေတာ္လြဲတယ္။ မိုးဘာလို႔ရြာလဲလို႔ သမီးကက်ေနာ့္ကိုေမးတယ္။ က်ေနာ္က ေသခ်ာရွင္းျပတယ္။ တိမ္ေတြကတဆင့္ မိုးရြာတယ္ဆိုတာကို သူနားလည္ေလာက္ေအာင္ကို ေသခ်ာရွင္းျပတယ္။

ၾကာလာရင္ အရာရာဟာေဝဝါးေပ်ာက္ကြယ္သြားမယ္ဆိုေပမယ့္ တဒဂၤပိုင္ဆိုင္မႈေတြကိုလည္း ဖက္တြယ္ဆုပ္ကိုင္လို႔ လက္မလႊတ္ခ်င္ခ့ဲဘူး။ ေပ်ာက္ခ်င္လည္း ေပ်ာက္ပါေစေတာ့ တခနေတြဟာ ဘဝမွာ စြဲလို႔ထင္လို႔ ေဝေပမယ့္ မဝါးေတာ့မယ့္သမိုင္းဆိုတာ

ခ်စ္မိပါသည္ သို႕ေသာ္ (၁) ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (2) ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (3) ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (4) ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (5) ဇာတ္သိမ္း -- ေမာင္ႏွင့္ ေမာင့္အမ်ိဳးသမီးတို႔စီစဥ္ေပးေသာ

ခ်စ္မိပါသည္ သို႕ေသာ္ (၁) ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (2) ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (3) ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (4) -- ဆရာဝန္ေပးေသာေဆးမ်ားကိုေသာက္ၿပီး စိတ္ကို ၿငိမ္သက္ေအာင္ထိန္းရသည္။ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားလုပ္ရသည္။

ခ်စ္မိပါသည္ သို႕ေသာ္ (၁) မဖတ္ရေသးေသာမိတ္ေဆြမ်ား ေအာက္ပါလင္ခ္မွ (၁) ကိုဖတ္ႏိုင္ပါသည္။ ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (2) ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (3) တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ ကုထုံးေတြအေၾကာင္းဖလွယ္ၾကရင္းက

မွတ္တမ္းမွာေနရာမတင္ႏိုင္ေတာ့ တခ်က္လွမ္းကာေျဖစရာရင္ခြင္ရွာဖို႔ ေျခဗလာကႏၱာခရီးလြင္ျပင္လည္း မၿငီးႏွင္ခ့ဲရပါတယ္။ မဆုံးႏိုင္သံသရာကို အ႐ံႈးအႏိုင္ႏွစ္ျဖာမခြဲဘဲ အျပံဳးယိုင္ယိုင္ေလးတစ္ရစ္လည္း ေပးပစ္ခ့ဲရပါတယ္။

ခ်စ္မိပါသည္ သို႕ေသာ္ (၁) မဖတ္ရေသးေသာမိတ္ေဆြမ်ား ေအာက္ပါလင္ခ္မွ (၁) ကိုဖတ္ႏိုင္ပါသည္။ ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (2) ရက္ရွည္လမ်ား ရန္ပြဲ အလီလီႏႊဲခ့ဲၾကၿပီးေနာက္ သူမနဲ႔ကိုကို သေဘာတူညီမႈတခု လုပ္လိုက္ရေတာ့သည္။

သူမစိတ္ေတြေလးေနသည္။ ဘာအလုပ္မွ လုပ္၍မရ။ ျဖစ္ပ်က္ခ့ဲသမ်ွကို အစမွအဆုံးတိုင္ ျပန္လည္စဥ္းစားသည္။ သုံးသပ္သည္။ အေျဖကေတာ့ တခုတည္းပင္ျဖစ္သည္။ ဘယ္ဘက္ကလွည့္ေတြးေတြး သူမ မွားခ့ဲသည္ဆိုသည့္ အေျဖပင္ထြက္သည္။ သူမ အေတြးေတြ

ေျပာရရင္ စြဲလမ္းမႈတခုေၾကာင့္လို႔ပဲ ေျပာရမယ္ထင္တယ္။ ကိုယ္က အစြဲအလန္း သိပ္ႀကီးတာရယ္။ တစုံတခုကို စြဲလမ္းမိၿပီဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ကို ေဖ်ာက္လို႔မရ ဖ်က္လို႔မရ။ တခါတခါဆို ႏွစ္ရွည္လမ်ား ခံစားေနတတ္ေသးတာ။ မေကာင္းေတာ့လည္း

လိပ္လား ဒါဆိုရင္ေတာ့ သူ႔ႏႈန္းဟာသူ႔အတြက္မွန္ကန္တယ္။ ယုန္လား တေန႔တလံဆိုၿပီး လိပ္ကိုမတုသ၍ သူ႔ႏႈန္းဟာသူ႔အတြက္မွန္တယ္။ ျမင္းလား ဒုန္းဆိုင္းတယ္ဆိုတာကို မေမ့သ၍ သူ႔ႏႈန္းဟာ သူ႔အတြက္ မွန္ကန္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ဟာ လိပ္ေတြလား။

အိမ္ေထာင္ျပဳရန္စိတ္မဝင္စားေသာ သားျဖစ္သူအား မိဘမ်ားက မိန္းမယူရန္အတင္းတိုက္တြန္းသည္။ သားျဖစ္သမွာ အသက္သာႀကီးလာၿပီး ယခုအထိ ရည္းစားပင္မထားဖူးေသာေၾကာင့္ မိဘမ်ားက စိတ္ပူေနသည္။အသက္က အေတာ္ေလးရလာေသာေၾကာင့္

ဘယ္ညာေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနတာကလြဲရင္ မွန္ထဲကအရိပ္ဟာကိုယ္ျဖစ္တယ္ ခႏိုးခနဲ႔ နဲ႔ ဘဝအက္ကြဲသံေတြၾကားမွာ ကိုယ္ခနခန နားပိတ္ခ့ဲဖူးတယ္။ ျမင္ေတြ႕ေနက်ျမင္ကြင္းေတြက သဲေတြတရွပ္ရွပ္မို႔ ကိုယ္ခပ္သြက္သြက္ေျပးခ့ဲရဖူးတယ္။ တကယ္ေတာ့