က်ေနာ္သမီးေလးကို ကိုယ္ဝန္လြယ္ထားတုန္းက ထူးထူးဆန္းဆန္း ခ်ဥ္ျခင္းေတြတပ္ခ့ဲတယ္။ ဘယ္လိုေတြထူးဆန္းတာလဲဆိုရင္ သူမ်ားအတြက္ေတာ့ သိပ္မထူးေပမယ့္ က်ေနာ့္အတြက္ကေတာ့ ဆန္းခ့ဲတာေပါ့။
ကိုယ္ဝန္စရွိေတာ့ ထုံးစံအတိုင္းအစားပ်က္တယ္။ ၄လေလာက္ ဘာမွမစားဘူး။ ေရေတာင္ေသာက္လို႔မရဘူး။ အားေတြျပတ္ၿပီး မ်က္ကြင္းေတြညိဳတာဆိုတာ။ ေဆးခန္းကိုတပတ္တေခါက္သြားၿပီး ေဆးသြင္းရတယ္။ အစားမစားႏိုင္ေတာ့ ငွက္သိုက္ပဲ မနက္တလုံး ညတလုံးေသာက္ရတယ္။ အ့ဲလိုအခ်ိန္ေတြေက်ာ္လြန္ၿပီး ကိုယ္ဝန္ ၅ လေလာက္ေရာက္ေတာ့ ခ်ဥ္ျခင္းရယ္လို႔စျဖစ္လာေတာ့တာပဲ။ _ အသီးအႏွံေတြကေတာ့ အေထြအထူးမေျပာေတာ့ပါဘူးေလ။
အုန္းဦးေႏွာက္ကို အသဲအသန္စားခ်င္လာတာကစတယ္။ အုန္းဦးေႏွာက္ဆိုတာ က်ေနာ့္ဘဝမွာ တသက္နဲ႔တကိုယ္ တႀကိမ္သာစားခ့ဲဖူးၿပီး အ့ဲတႀကိမ္ကလည္း အသက္ ၅ႏွစ္မွာပါ။ အ့ဲလို အသက္၅ႏွစ္ေလာက္က စားဖူးခ့ဲတ့ဲ အစားတခုကို အသက္ ၂၉ႏွစ္မွာ ျပန္စားခ်င္တယ္ဆိုတာ က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ ထူးဆန္းေနပါတယ္။ စားခ်င္တာမွ အပင္လိုက္ကိုင္ၿပီး ဂြက္ခနဲ ဂြက္ခနဲ ကိုက္စားခ်င္တာ။ ^_^ ^_^ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ဆိုတာ အုန္းသီးကိုေတာင္ေစ်းႀကီးေပးဝယ္ေနရေတာ့ အုန္းဦးေႏွာက္ကို ဘယ္လိုသြားရွာရမတုန္း။ အုန္းဦးေႏွာက္လိုခ်င္ရင္ အုန္းပင္တစ္ပင္လုံးကိုခုတ္လွဲၿပီးမွရတာဆိုေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာေတာ့ အုန္းဦးေႏွာက္စားရဖို႔ လမ္းမျမင္ပဲ။ အ့ဲေတာ့ ေယာကၡမကိုလွမ္းမွာရတယ္။ နယ္ကိုလာခ့ဲမယ္။ အုန္းဦးေႏွာက္လုပ္ထားေပးပါဆိုၿပီး။ ( အ့ဲလိုငတ္ခ့ဲတာ ^_^ )
အ့ဲဒါနဲ႔ နယ္ေရာက္ေတာ့ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ အထုတ္ခ်ၿပီး အုန္းဦးေႏွာက္ကိုအားရပါးရစားေတာ့တာပဲ။ ကိုုယ္ကေတာ့ကိုယ့္အရွိန္နဲ႔ကိုယ္စားေနတာ။ အိမ္ရွိလူအကုန္က ကိုယ့္ျပဴးၾကည့္လို႔။ သတိမထားမိဘူး။ သူတို႔က အ့ဲဟာကို စားရေကာင္းမွန္းမသိဘူးတ့ဲ။ မစားၾကဘူး။ က်ေနာ္စားတာကိုလည္း ထူးဆန္းေနတာ။ က်ေနာ့္မွာသာ အ့ဲမွာလည္း အဝအျပဲစား။ အိမ္ကိုလည္း တစ္ခိုင္ယူလာလိုက္ေသး။ ေနာက္မွသိရတာက က်ေနာ္အုန္းဦးေႏွာက္စားဖို႔ အုန္းပင္ႏွစ္ပင္ခုတ္လိုက္ရတယ္ဆိုတာပါပဲ။
အ့ဲအုန္းဦးေႏွာက္စားၿပီးသြားေတာ့ အေတာ္ေလးအာသာေျပသြားလိုက္တာ ေနာက္တမ်ိဳးခ်ဥ္ျခင္းမတပ္ခင္အထိေပါ့။
ေနာက္တမ်ိဳးက တသက္နဲ႔တကိုယ္ တစ္ခါမွမစားဖူးတ့ဲ ကုလားအုတ္အသားစားခ်င္တာ။ ကုလားအုတ္သားကို ၾကြပ္ၾကြပ္ေလးေၾကာ္ၿပီး ထမင္းျဖဴပူပူေလးနဲ႔စားခ်င္တာဆိုတာ လူဟာရူးေနသလားေတာင္ထင္ရတယ္။ :D
ဗိုက္ထဲက ကေလးရဲ႕ ကံပဲလားမေျပာတတ္ဘူး။ စားခ်င္တာေတြဆို ရာသီမဟုတ္လည္း သူ႔အလိုလိုရလာတတ္တယ္။ အ့ဲအခ်ိန္က ဟာ့ဂ်္အခ်ိန္။ အ့ဲဒါလည္း ေယာကၡမကိုပူစာရတာပဲ။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဟာဂ်္သြားတ့ဲေယာက္်ားရဲ႕ အမ်ိဳးေတြဆီကေန ကုလားအုတ္သားအေျခာက္ရတယ္။ နဲနဲေပါ့။ နဲနဲဆိုေပမယ့္ တကိုယ္စာေကာင္းေကာင္းေလာက္တယ္။ အ့ဲဒါနဲ႔ ကုလားအုတ္သားအေျခာက္ကို ၾကြပ္ေနေအာင္ေၾကာ္ၿပီး ထမင္းျဖဴျဖဴပူပူေလးနဲ႔ စားလိုက္တာ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ထမင္းတပန္းကန္ၿပိဳက္ကနဲပဲ။ အ့ဲဒါေတြကိုခ်ဥ္ျခင္းတပ္ေတာ့ က်ေနာ့္မိဘေတြက တျပံဳးျပံဳးလုပ္ခ့ဲသမ်ွ ေနာက္ပိုင္းခ်ဥ္ျခင္းေတြက်ေတာ့ ဟယ္ေတြ ဟင္ေတြျဖစ္ကုန္ပါေလေရာဗ်ိဳ႕။
ေနာက္ပိုင္းဆက္တိုက္ျဖစ္တာက ဝိုင္။ က်ေနာ့္တဘဝလုံး အရက္မေျပာနဲ႔ဝိုင္ေတာင္ မေသာက္ဖူးတာ က်ေနာ္နဲ႔နီးစပ္သူေတြသိၾကတယ္။ အ့ဲဒီမွာဗ်ာ ဝိုင္ေသာက္ခ်င္တာ ေသာက္ခ်င္တာဆိုတာ။ ဝိုင္နဲ႔တင္မၿပီးဘူး။ ေဆးေပါ့လိပ္လည္းဖြာခ်င္တာ။ လက္ဖက္ရည္ က်စိမ့္လည္းေသာက္ခ်င္တာ။ အ့ဲဟာေတြအကုန္လုံးကို က်ေနာ္လုပ္ခ့ဲပါတယ္။
OG ကိုေမးရတယ္။ အ့ဲဟာေတြရလားဆိုေတာ့ ဆရာမက ရယ္တယ္
ၿပီးေတာ့ ေဆးလိပ္ကေတာ့ နဲနဲအာသာေျပေအာင္ ဖြာပဲဖြာပါတ့ဲ။ မရွိဳက္နဲ႔တ့ဲ။ ဝိုင္ကေတာ့ ရပါတယ္တ့ဲ။ ဆရာမခြင့္ျပဳလိုက္လို႔လားမသိဘူး။ ဝိုင္ကိုေသာက္ခ်င္စိတ္ဟာ အရင္ဟာေတြလို တခါနဲ႔မရပ္ေတာ့ဘူး။ _ ေန႔စဥ္ဆက္တိုက္ေသာက္ခ်င္တာ။ ေနညိဳရင္ ေလပ်ိဳတာဆိုလား။ ညေရာက္တာနဲ႔ ေသာက္ခ်င္ေတာ့တာ။ နီးစပ္ရာမိတ္ေဆြေတြကလည္း ကူညီရွာပါတယ္။ ဝိုင္ေတြပုလင္းလိုက္ဝယ္ေပး လက္ေဆာင္ေပးနဲ႔။ လက္ေဆာင္ေပးတ့ဲအထဲ အမ တို႔ Waihan Lin Htin တို႕ေတာင္ပါေသး။ အေဟးးေဟး းP ေက်းဇူးေတြအရမ္းတင္ပါတယ္။
အ့ဲလိုလက္ေဆာင္ေလာက္နဲ႔တင္ မေလာက္ေတာ့ ျပင္ဦးလြင္ကေန ဖာလိုက္မွာေသာက္ခ့ဲရတယ္ အ့ဲဟာေလးေသာက္မွ အစားကဝင္တာကိုး။ ဝိုင္ခြက္ထဲမွာ ေရခဲတုံးေလးေတြထည့္ၿပီး ဂလုပ္ဂလက္နဲ႔ ေခါက္ၿပီးေသာက္တာ။ ေရခဲေတြလည္းဝါးစားေသး။ အ့ဲအခ်ိန္က ခိုက္ခိုက္တုန္ေနတ့ဲ ေဆာင္းတြင္းကာလေတြ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေရခဲနဲ႔ ဝိုင္နဲ႔ညတိုင္း စမတ္ကိုဂြမ္းေနခ့ဲတာေပါ့ဗ်ာ။
အ့ဲလိုေလးမ်ား ဝိုင္နီနီေလးကို တက်ိဳက္ေမာ့လိုက္ရရင္ ေအာင္မေလးးး ပါးစပ္က တျပတ္ျပတ္နဲ႔ကို အရသာခံေနေတာ့တာ။ ေကာင္းတာကိုး။ က်ေနာ္ေသာက္တာက မက္မန္းဝိုင္ပါ။ အ့ဲအခ်ိန္က စပ်စ္ဝိုင္ရွားတာရယ္ ရွိတ့ဲစပ်စ္ဝိုင္ေတြကလည္း အလ္ကိုေဟာမ်ားတာရယ္ေၾကာင့္ အလ္ကိုေဟာ ပါေလရံုမက္မန္းဝိုင္ကိုပဲရွာေဖြဝယ္ခဲ့ရတယ္။ :D
ဝိုင္ဆိုတာတကယ္ေတာ့ အလ္ကိုေဟာနဲရင္နဲသေလာက္ လူကိုအက်ိဳးျပဳတယ္ဆိုလား စာေတြဖတ္လိုက္ရေတာ့မွ အမေလးးး ငါသိပ္မဆိုးပါဘူးလို႔ မွတ္ခ်က္ခ်ႏိုင္တယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ။ ကိုယ္ဝန္ရွိစဥ္မွာ မ်က္ႏွာတခ်က္အညွိဳးမခံဘဲ လိုသမ်ွကိုပါးစပ္က တ လိုက္ရံုနဲ႔ ကိုယ့္အေရွယူလာေပးတ့ဲ အခ်စ္ဆုံးကိုကို႔ Kyaw Thura ကို ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္လို႔။ :D
စုမြန္သြယ္
MSU 057