ခ်စ္မိပါသည္ သို႕ေသာ္ (၁) မဖတ္ရေသးေသာမိတ္ေဆြမ်ား ေအာက္ပါလင္ခ္မွ (၁) ကိုဖတ္ႏိုင္ပါသည္။
https://steemit.com/msu/@sumonthwe/undefinedsmipathny-tho-etha-1
ခ်စ္မိပါသည္ ………သို႔ေသာ္ (2)
ရက္ရွည္လမ်ား ရန္ပြဲ အလီလီႏႊဲခ့ဲၾကၿပီးေနာက္ သူမနဲ႔ကိုကို သေဘာတူညီမႈတခု လုပ္လိုက္ရေတာ့သည္။ သေဘာတူညီမႈဆိုတာ ထက္ သူမ၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္အတိုင္း ဆိုပါက ပိုမွန္လိမ့္မည္။ ဒါကလည္း ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္းၾကားမွာ အရွက္မကြဲလိုေသာ သူမ၏ ဆႏၵအရသာျဖစ္သည္။ ကိုကို႔အတြက္မူ သူမ အဘယ္က့ဲသို႔ဆုံးျဖတ္သည္ျဖစ္ေစ လိုက္နာမည္သာျဖစ္သည္။ သူမ၏ဆုံးျဖတ္ခ်က္သည္ ႏွစ္ဖက္မိဘအသိုင္းအဝုိင္း အပါအဝင္ သူမ၏ ဂုဏ္သိကၡာအတြက္လည္း အေရးပါလြန္းသည္။ ထိုက့ဲသို႔ဆုံးျဖတ္လိုက္ရျခင္းအေပၚ သူမ သာ ရင္နာရသည္။ သူမ သာ ေၾကကြဲရသည္။ သူမ သာ ငိုပြဲဆင္ရသည္။ ေနာက္ဆုံး သူမ သာ အိပ္ယာထက္မွာ အထီးက်န္ နာက်င္ရေတာ့သည္။
'' ကိုကို အ့ဲဒါဆိုလည္း ေဇာ္ျမင့္ကို ကို ငယ္တို႔နဲ႔ အတူသာ လာေနခိုင္းလိုက္ပါ။ ကိုကိုလည္း ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ေတြ႔စရာမလိုေတာ့သလို ပတ္ဝန္းက်င္အျမင္မွာလည္း ကိုကို႔သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ အိမ္အဝင္အထြက္ရွိတယ္ပဲ သိထားလိမ့္မယ္။ ''
သူမေျပာၿပီးေတာ့ သက္ျပင္းတခ်က္ခ်လိုက္သည္။
'' ကိုကိုကေတာ့ ဘယ္မွမသြားပါနဲ႔ကြယ္ '' သူမမ်က္ရည္အဝိုင္းသားျဖင့္ေျပာမိသည္။ ကိုကိုကေတာ့ စိတ္ရွဳပ္ရွဳပ္ႏွင့္ပင္ လက္ခံလိုက္ရမွာေသခ်ာသည္။ ကိုကိုျဖစ္ေစခ်င္သည္က သူမႏွင့္ရန္ျဖစ္မည္။ သူမက အႀကီးအက်ယ္ စိတ္ဆိုးမည္။ မေပါင္းႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဟု ေျပာမည္။ ၿပီးေနာက္ ကြဲမည္။ အေဝးဆုံးထြက္သြားၿပီး ေဇာ္ျမင့္ကိုႏွင့္အတူေနၾကမည္။ မည္သူ႔ကိုမွလည္း အဆက္အသြယ္ မလုပ္ဘဲေနမည္။ အ့ဲဒီလို။ သို႔ေသာ္ သူမက တအိမ္တည္းတြင္ပင္ အတူေနၾကမည္ဟုေျပာလိုက္ေသာအခါ ကိုကို႔မွာ အ့ံၾသရသည္။ တုန္လႈပ္ရသည္။ ရွက္ရြံ႕ရသည္။ ကိုကိုသည္ လိင္တူခ်င္း စိတ္တိမ္းညြတ္သည္ ဆိုသည္ကို သိသာသိေစ မျမင္ေစခ်င္ေသာ သေဘာျဖစ္သည္။ သူမကိုပင္လ်ွင္ မခံစားႏိုင္ေတာ့သည့္ အဆုံး ဖြင့္ေျပာလာျခင္းျဖစ္သည္။ ယခုလို တအိမ္တည္းတြင္ အတူေနၾကရမည္ဆိုေတာ့ ကိုကို မ်က္ႏွာပူသည္။ သူမစိတ္ထဲတြင္ ကိုကို႔ကို မည္သို႔မည္ပုံ ပုံေဖာ္ရမွန္းပင္ မသိတတ္ေတာ့ေအာင္ ျဖစ္ရသည္။ ေဇာ္ျမင့္ကိုႏွင့္ေတြ႔ေသာအခါ ကိုကိုသည္ ခြ်ဲႏြဲ႕ေနလိမ့္မည္လား။ သို႔မဟုတ္ ေဇာ္ျမင့္ကိုကပင္လ်ွင္ ကိုကို႔ကို ခြ်ဲႏြဲ႕ေနလိမ့္ေလမလား။ ကိုကို႔စကားမ်ားသည္ အႏုအလွမ်ားျဖင့္ ကယုကရင္ျဖစ္ေနလိမ့္မလား။ ဒါမွမဟုတ္ ေဇာ္ျမင့္ကိုရဲ႕ ကယုကရင္ စကားမ်ားအေပၚ ကိုကိုက ရွက္ျပံဳးျပံဳးေနလိမ့္မလား။ သူမ ေတြးၾကည့္မိသည္။ ကိုကိုသည္ မိန္းမလ်ာတေယာက္လား။ မိန္းမျဖစ္ခ်င္သူ တေယာက္လား။ သို႔တည္းမဟုတ္ ေဇာ္ျမင့္ကိုက မိန္းမလ်ာလား။ သူမေခါင္းမ်ား ခ်ာခ်ာလည္လာသည္။ မ်က္လုံးမ်ားျပာေဝလာသည္။ မ်က္ရည္ပူမ်ား အဆက္မျပတ္ က်လာသည္။ လက္မ်ား တုန္ရင္လာသည္။ ေျခဖ်ားမ်ား ေအးစက္လာသည္။ ထိုေနရာတြင္ပင္ သူမ လဲက်သြားခ့ဲပါေတာ့သည္။
-- ေန႔စဥ္ႏွင့္အမ်ွျမင္ေတြ႔ေနရေသာ ေဇာ္ျမင့္ကိုႏွင့္ သူမလည္း ေမးထူးေခၚေျပာအဆင့္္ကိုေက်ာ္၍ မိတ္ေဆြအဆင့္ျဖစ္လာသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကလည္း စကားတီးတိုးမ်ား ေျပာလာၾကသည္ကို သူမျပန္ၾကားလာရသည္။ ေဇာ္ျမင့္ကိုႏွင့္ သူမကို ပုပ္ခတ္စြပ္စြဲေမၾကသည္။ လင္မယားႏွစ္ေယာက္တည္းရွိေသာ အိမ္တြင္ တျခား သူစိမ္းေယာက္်ားတေယာက္ ရွိေနျခင္းမွာ ဘယ္လို သင့္ေတာ္ပါမည္နည္း။ တခါတရံ ကိုကိုက အလုပ္သြားေသာအခါ ေဇာ္ျမင့္ကိုက အိပ္၍က်န္ေနခ့ဲသည္။ ေဇာ္ျမင့္ကိုေရာက္လာကတည္းက အိမ္တြင္ အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္း သီးသန္႔တခန္း ထပ္လုပ္ရသည္။ ေဇာ္ျမင့္ကို ေနဖို႔ျဖစ္သည္။ ေဇာ္ျမင့္ကို နာမည္တပ္ထားေသာ အခန္းထဲတြင္ တခါတရံ ကိုကိုက ညအိပ္တတ္သည္။ ေန႔ဘက္ အလုပ္ပိတ္ေသာေန႔မ်ားတြင္လည္း ကုိကုိႏွင့္ကိုေဇာ္ျမင့္ကိုသည္ အခန္းထဲတြင္ပင္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ၾကသည္။ ေဇာ္ျမင့္ကိုေရာက္လာမွပင္ သူမသည္ တေယာက္တည္းလည္း အိပ္တတ္လာသည္။ တေယာက္တည္းလည္း စားတတ္ခ့ဲသည္။ အရင္က ကိုကိုႏွင့္ အတူထိုင္၍ ထမင္းစားခ့ဲေသာ စားပြဲခုံေလးတြင္ ယခုအခါ ကိုကုိႏွင့္ေဇာ္ျမင့္ကိုတို႔ အတူတူစားၾကသည္။ ကိုကိုေရာ ေဇာ္ျမင့္ကိုပါ သူမကိုအတူလာစားဖို႔ အျမဲေခၚသည္။ သို႔ေသာ္ ကိုကို႔ေဘးတြင္ သို႔မဟုတ္ ကိုကို႔ေရွ႕တြင္ သူမ မဟုတ္ေသာ တျခား တစံုတရာရွိေနၿပီး ထိုတစုံတရာသည္လည္း သူမ မႏွစ္ၿမိဳ႕ေသာ အေျခအေနတြင္ရွိေနပါက သူမ ထမင္းစားပ်က္မည္။ သူမအျပဳအမူမ်ား လြန္ကြ်ံခ့ဲပါက ကိုကိုလည္း စိတ္ညစ္ရမည္။ ကိုကိုစိတ္ညစ္ပါက အိမ္ကဆင္းသြားမည္ဟုေျပာလာမည္ကို သူမေသမေလာက္ေၾကာက္ရြံ႕မိသည္။ ေၾကာက္သည္ထက္ ရွက္သည္။ ရွက္သည္ထက္ ပို၍ရွက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္လ်ွင္ ……
-- ထိုသို႔ျဖင့္ပင္ ရက္မွလ လမွႏွစ္သို႔ကူးေျပာင္းလာခ့ဲေတာ့သည္။ ေဇာ္ျမင့္ေအာင္ႏွင့္အတူေနလာသည္မွာ တႏွစ္ရွိၿပီျဖစ္သည္။ သူမစိတ္သည္ အစဥ္သျဖင့္ ေလလြင့္ေနတတ္သည္။ ဘာကိုမွ မည္မည္ရရ လုပ္၍မရ။ သူမ မိဘမ်ားကရိပ္မိသည္။ ရိပ္မိသည္ဆိုသည္မွာ သူမတခုခု စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ေနမွန္းရိပ္မိသည္။ ကိုကို႔ကိုက်ေတာ့ အျမဲတေစျပံဳးရႊင္ေနတာေတြ႔ရတတ္ေတာ့ ကိုကိုႏွင့္ရန္ျဖစ္သည္ဟုလည္း မထင္ၾက။ သူမမိဘမ်ားႏွင့္ ကိုကို႔မိဘမ်ားထင္သည္မွာ ေဇာ္ျမင့္ကိုႏွင့္ သူမသည္ တိတ္တိတ္ကေလးေဖာက္ျပန္ေနသည္ဟု။ သူမတို႔ေဖာက္ျပန္ေနသည္ကို ကိုကိုက မသိ၍ ဘာမွ မျဖစ္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု။ သူမကသာ လိပ္ျပာမလုံ၍ အျမဲစိတ္ဆင္းရဲေနရသည္ဟု။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုကို႔မိဘမ်ားက ကိုကို႔ကို သတိေပးသည္။ ေဇာ္ျမင့္ကိုကို အိမ္တြင္မထားရန္ႏွင့္ သူမအေပၚတြင္လည္း ေစာင့္ၾကည့္ သတိထားဖို႔ ေျပာသည္။ ေနာက္ၿပီး ကိုကိုအျပင္သြားပါက ေဇာ္ျမင့္ကိုႏွင့္သူမကို အိမ္တြင္ႏွစ္ေယာက္တည္း မထားဖို႔လည္း အျပင္းအထန္ေျပာသည္။ ထိုအခါမ်ိဳးတြင္ ကိုကိုကေတာ့ မလုံမလဲႏွင့္ေျပာရွာသည္။
'' ေမေမတို႔ ထင္ေနသလို ေဇာ္ျမင့္ကိုနဲ႔ ငယ္က ဘာမွ မဟုတ္ၾကပါဘူးဗ်ာ ''
ထိုက့ဲသို႔ ကိုကိုက ဆင္ေျခေပးတိုင္း သူမက ကိုကို႔ကို ခပ္စူးစူးျပန္ၾကည့္မိသည္။
ေအာ္…… ေဇာ္ျမင့္ကိုနဲ႔ငယ္က ဘာမွမဟုတ္ၾကဘူးတ့ဲလားကို ကိုရယ္။ ဒါျဖင့္ရင္ ကိုကိုနဲ႔က်ေတာ့ေရာ။ သူမခပ္စူးစူးၾကည့္လိုက္တိုင္း ကိုကိုက မ်က္လႊာခ်သြားတတ္သည္။ ထိုအျဖစ္ကို ဘယ္မိဘမွ မသိၾက။ ထိုသို႔ျဖင့္ပင္ သူမ၏ညမ်ားသည္ ေမွာင္သထက္ေမွာင္ မည္းသထက္မည္းခ့ဲရေတာ့သည္။ ေဇာ္ျမင့္ကိုႏွင့္ သူမသည္ မုန္႔တခုကိုေဝပုံက်ရေနသလိုပင္။ ကိုကိုသည္ သူမႏွင့္လာအိပ္သည့္အလွည့္တြင္ပင္ သူမအေပၚ ေအးစက္လာခ့ဲေတာ့သည္။ တေန႔ေတာ့ ေဇာ္ျမင့္ကိုႏွင့္ကိုကိုတို႔ အိပ္ေနရာအိပ္ခန္းေရွ႕တြင္ တညလုံးထိုင္ေနခ့ဲဖူးသည္။ ေဇာ္ျမင့္ကိုအခန္းေလးက အေတာ္ေလးက်ဥ္းေသာေၾကာင့္ တံခါးပိတ္ထားသည့္ၾကားကပင္လ်ွင္ သူမႏွင့္အနီးကပ္ စကားေျပာေနသလို အတိုင္းသားၾကားေနရသည္။ ထိုအခါ ကိုကို႔စကားမ်ားကိုၾကားၿပီး သူမေသြး
သူမေသြးပ်က္ရေတာ့သည္။
'' ေဇာ့္ကို ဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲဆိုတာ မသိလို႔လားဟင္ ''
'' မင္းကြာ ငါ့ကိုအ့ဲဒီလိုစိတ္ဆိုးေအာင္ မစနဲ႔''
'' ဟားဟားးဟားးး ေဇာ္က ဖဲမရိုက္တတ္ဘဲနဲ႔ကြာ ''
တခါတရံတြင္ ထိတ္လန္႔ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာ ေသြးရူးေသြးတန္း ညည္းညဴသံမ်ားကို သူမၾကားရသည္။ ထိုနာက်င္စရာမ်ားလွေသာ အခန္းေလးေရွ႕တြင္ သူမသည္ ခိုးေခ်ာင္ခိုးဝွက္ျဖင့္ ကိုကိုတို႔ စကားသံမ်ားကို သံေယာစဥ္ျဖစ္ေနေလသည္။ သူမ မၾကားရတာၾကာၿပီျဖစ္ေသာ ကိုကို႔စကားသံမ်ားကို ေဇာ္ျမင့္ေအာင္အခန္းေရွ႕တြင္ၾကားရသည္။ သူမအလြမ္းေျပသည္။ တခါတရံ ကိုကို႔ကုိ ျမွဴစြယ္ၾကည့္သည္။ ကိုကို သူမအခန္းသို႔ လာေသာအလွည့္တြင္ သူမတကိုယ္လုံးခြ်တ္၍ ဝစ္လစ္စလစ္ျဖင့္ ကုတင္ေပၚ ထိုင္ေနလိုက္သည္။ တခါတေလ လွဲေနလိုက္သည္။ ထိညအခါမ်ိဳးတြင္ ကိုကိုက သက္ျပင္းခ်တတ္သည္။
'' ငယ္ ကိုယ့္ကို ခြင့္လႊတ္ကြာ''
လို႔ေျပာၿပီး ေစာင္ျခံဳေပးတတ္သည္။ ထိုသို႔ျဖင့္ပင္ သူမဘဝသည္ မိုးေခါင္ေရရွားဘဝသို႔ တျဖည္းျဖည္းေရာက္လာခ့ဲေတာ့သည္။
-- အေတြးမ်ားလြန္လြန္းေနသည္။ သူမအေတြးမ်ား အေတာ္အတန္ပင္လြန္ေနသည္။ ပူေလာင္ျပင္းျပလွေသာ အထီးက်န္မႈ ေဝဒနာကို ေျဖေဖ်ာက္ရန္အလို႔ငွာ တရားထိုင္ၾကည့္သည္။ မရ။ အိပ္ပ်က္ညေတြမ်ားခ့ဲၿပီ။ အစားအေသာက္မ်ားလည္း ပ်က္ခ့ဲ
ဲၿပီ။ သူမ၏ အလွတရားတို႔လည္း ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ယိုယြင္းလာခ့ဲသည္။ ေနာက္ဆုံး စိတ္ေရာဂါ အထူးကု ဆရာဝန္ဆီသို႔ ေရာက္လာခ့ဲရေတာ့သည္။ အ့ဲဒီ့ကမွတဆင့္ ေမာင္ႏွင့္ရင္းႏွီးခ့ဲရသည္။ ေမာင့္မိန္းမႏွင့္ သိကြ်မ္းခ့ဲရသည္။
အပိုင္း (၃) ဆက္ရန္၇ွိေသးသည္။
စုမြန္သြယ္
MSU - 057
Photo credit - https://cinincarriere.nl/alleen-zijn/