သူမစိတ္ေတြေလးေနသည္။ ဘာအလုပ္မွ လုပ္၍မရ။ ျဖစ္ပ်က္ခ့ဲသမ်ွကို အစမွအဆုံးတိုင္ ျပန္လည္စဥ္းစားသည္။ သုံးသပ္သည္။ အေျဖကေတာ့ တခုတည္းပင္ျဖစ္သည္။ ဘယ္ဘက္ကလွည့္ေတြးေတြး သူမ မွားခ့ဲသည္ဆိုသည့္ အေျဖပင္ထြက္သည္။ သူမ အေတြးေတြ မွားခ့ဲသည္။ သူမ လုပ္ရပ္ေတြ မွားခ့ဲသည္။ သူမ အေျပာအဆိုေတြ မွားခ့ဲသည္။ ေနာက္ဆုံး သူမ အခ်စ္ေတြ မွားခ့ဲသည္။
ေနရာတက်မထားတတ္တ့ဲ အခ်စ္ေတြအတြက္ သူမေနာင္တရသည္။ သို႔ေသာ္ သူမေနာက္မဆုတ္ႏိုင္ေသး။ ေနာက္မဆုတ္ခ်င္ေသး။ ေရွ႕ဆက္တိုးခ်င္သည္။ ရူးမိုက္ခ်င္သည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုတာကို ဂရုမစိုက္ဘဲ တဇြတ္ထိုးလုပ္ခ်င္သည္။ ေမာင့္ကို သူမခ်စ္သည္။ ျမတ္ႏိုးသည္။ တြယ္တာသည္။ ေမာင့္အနားမွာ အခ်ိန္ျပည့္ေနခ်င္သည္။ ေမာင့္အသံကို အခ်ိန္တိုင္းၾကားခ်င္ေနသည္။ သူမကို စိတ္ဓါတ္ည့ံဖ်င္းသူအျဖစ္ ပတ္ဝန္းက်င္ကစြပ္စြဲသည္။ ယုတ္မာေကာက္ညစ္သူအျဖစ္ပုံေဖာ္ၾကသည္။ က့ဲရဲ႕ၾကသည္။ ရွံဳ႕ခ်ၾကသည္။ သူမ ခံႏိုင္ပါသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္သည္ ေမာင့္ေလာက္ အေရးမႀကီး။ ေမာင့္ေလာက္အေရးမပါ။ ေမာင္သာ သူမအနားရွိေနပါက သူမကို က့ဲရဲ႕ေသာ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုလည္း ရင္ဆိုင္တုံ႔ျပန္ရဲသည္။ ဥေပကၡာျပဳဝံ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ေမာင္သည္ သူမဘက္တြင္မရွိေတာ့တာ ၾကာခ့ဲၿပီ။ ေမာင္သည္ သူမကို စိမ္းကားရက္ေလတာ ၾကာၿပီ။ ေမာင္သည္ သူမကိုသူစိမ္းျပင္ျပင္ ဆက္ဆံေနတာၾကာၿပီ။ အရင္က ခ်ိဳျမခ့ဲေသာ ေမာင့္အသံမ်ားသည္ ယခုအခါ တင္းမာ ခက္ထန္ေနေလၿပီ။ သူမကို စကားလုံးၾကမ္းၾကမ္းမ်ားျဖင့္ နစ္နစ္နာနာေျပာသည္။ ေနာက္ဆုတ္ေပးပါလို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ေအာ္ဟစ္ေျပာသည္။ သူမ ေမာင့္ကိုသနားမိသည္။ သူမ ေမာင့္အျဖစ္ကိုၾကည့္ၿပီး ရင္နာမိသည္။ သို႔ေသာ္ သူမ ေနာက္မဆုတ္ႏိုင္ခ့ဲ။ သူမ ေမာင့္ကို ေမ့မရႏိုင္ခ့ဲ။ ေမာင္သည္ သူမ၏အရိပ္ျဖစ္သည္။ေမာင္သည္ သူမ၏ အိပ္မက္ျဖစ္သည္။ ေမာင္သည္ သူမအတြက္ အရာရာျဖစ္သည္။
- ေမာင္နဲ႔သူမ စေတြ႔တာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္က အာရွေတာ္ဝင္ ေဆးရံုတြင္ျဖစ္သည္။ ေမာင္သည္ ေမာင့္ေမေမကို ေဆးခန္းလာျပခ်ိန္ႏွင့္ သူမသည္သည္လည္း သူမကိုယ္သူမ ေဆးခန္းလာျပခ်ိန္တြင္ ဆုံျဖစ္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ေမာင့္ေမေမႏွင့္ သူမတို႔ ျပရသည့္ဆရာဝန္မွာ တေယာက္တည္းျဖစ္သည္။ ျဖစ္သည့္ေရာဂါမွာ ေမာင့္ေမေမက အသက္ႀကီးလာ၍ သတိေမ့တတ္လာျခင္းႏွင့္ သူငယ္ျပန္ခ်င္သလိုျဖစ္လာျခင္းျဖစ္ၿပီး သူမကေတာ့ အထီးက်န္လြန္းမႈေၾကာင့္ စိတ္ဂေယာင္ေျခာက္ျခားျဖစ္ျခင္းျဖစ္သည္။ ျပရသည့္ဆရာဝန္မွာ စိတ္ေရာဂါ အထူးကုျဖစ္သည္။ ေမာင့္ေမေမက ဦးေႏွာက္ႏွင့္ အာရံုေၾကာအထူးကု ဆရာဝန္ႀကီးႏွင့္လည္း ကုသေနရေသးသည္။ အခ်ိန္က ဆရာဝန္ မလာေသးခ်ိန္၌ လူနာေစာင့္ထိုင္ခုံတြင္ လူနာမ်ား တန္းစီေစာင့္ေနေသာအခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ေမာင့္ေမေမက သူမကိုစတင္၍မိတ္ဆက္သည္။
'' သမီးေလးက ဘာျဖစ္လို႔လဲဟင္ ''
ျပသရသည့္ဆရာဝန္မွာ စိတ္ေရာဂါကုဆရာဝန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူမက့ဲသို႔ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ လွလွပပ ေခတ္မီမီ မိန္းကေလးတေယာက္အေပၚ ေမာင့္ေမေမက နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ေနသည္။
'' အိမ္ေထာင္ေရးေၾကာင့္ပါ အန္တီရယ္ ''
မႈန္ျပျပ မ်က္လုံးမ်ားသည္ အားငယ္ျခင္း ရွက္ရြံ႕ျခင္းအျပည့္ျဖင့္။ ေမာင့္ေမေမက သူမ လက္ကို ဆုပ္ကိုင္လာသည္။ ၿပီးေတာ့ စကားေတြေျပာၾကသည္။ ဒီလိုႏွင့္ပင္ သူမတို႔ ရင္းႏွီးၾကေလသည္။
- အပတ္စဥ္ ေဆးခန္းရက္ခ်ိန္းတိုင္း ေမာင့္ေမေမႏွင့္သူမ ဆုံျဖစ္ၾကသည္။ တခါတရံ ေမာင္လိုက္လာၿပီး တခါတရံ ေမာင့္အမ်ိဳးသမီးလိုက္လာသည္။ ေမာင့္အမ်ိဳးသမီးသည္ အင္မတန္လွသည္။ လွသည္ဆိုသည္မွာ မ်က္ႏွာကိုေျပာျခင္းမဟုတ္။ ကိုယ္ေနဟန္ကိုေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ ခႏၶာကိုယ္ အခ်ိဳးအစားေျပျပစ္လြန္းသည္။ ႏွစ္ႏွစ္ကေလးတေယာက္၏ အေမဟုပင္ မထင္ရက္ေလာက္ေအာင္ ခႏၶာကိုယ္က လွသည္။ ကေလးမရခင္က ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လွလိမ့္မလဲလို႔ သူမအျမဲေတြးမိသည္။ ေမာင့္အမ်ိဳးသမီးက မ်က္ႏွာကေတာ့ သူလိုကိုယ္လိုပင္။ ေငြအသင့္အတင့္ရွိ၍ မိတ္ကပ္အေကာင္းစားသုံးထားသည့္ တိုင္ေအာင္ သူမက့ဲသို႕ မေျပျပစ္။ သူမကေတာ့ ေမာင့္အမ်ိဳးသမီးက့ဲသို႔ မဟုတ္။ ခႏၶာကိုယ္ အခ်ိဳးအစား မလွ။ မ်က္ႏွာႏွင့္ အသားအေရကေတာ့ စံတင္ေလာက္ေအာင္ကိုလွသည္ဟု ပတ္ဝန္းက်င္က အသိအမွတ္ျပဳသည္။ တခါတခါ ေမာင့္အမ်ိဳးသမီး ခႏၶာကိုယ္ကို တရွိဳက္မက္မက္ေငးၾကည့္မိသည္။ သူမသေဘာက်ေသာ တင္ ရင္ ခါး အေနအထားမ်ားကို ေမာင့္အမ်ိဳးသမီးက ပိုင္ဆိုင္သည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေမာင္က ခ်စ္တာဟု သူမထင္မိသည္။ သူမမွာသာ …………… ။ အေတြးမ်ား ဆက္မေတြးျဖစ္ေတာ့။ ဆက္မေတြးရဲေတာ့။
သူမ ဆံပင္ေလးကို ဖြဖြနမ္းသည္။ ေျခာက္လအတြင္း ကိုကို႔ရဲ႕ႏူးညံ့မႈကို ျပန္လည္ခံစားရျခင္းျဖစ္၍ သူမအတိုင္းအဆမရွိေပ်ာ္မိသည္။ တၿပိဳင္နက္တည္း ရႈိက္ႀကီးတငင္ငိုမိသည္။ ကိုကို႔ကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဖက္၍ ငိုမိသည္။ ခနေနေတာ့ ကိုကိုက သူမကိုခပ္ဖြဖြတြန္းထုတ္သည္။ ကိုကိုက စကားေျပာဖို႔ အရွိန္ယူေနေၾကာင္း သိသာသည္။ သူမ ရင္ေတြခုန္ေနသည္။ ႏွလုံးသားမ်ား ျပဳတ္ထြက္သြားမတတ္ ရင္ေတြခုန္သည္။ ကိုကိုဆီက ထြက္လာမည့္စကားမ်ားကို ၾကားလည္းၾကားခ်င္သည္။ ခံႏိုင္ရည္စြမ္းလည္း မရွိ။ ကိုကို႔ကိုသာ ဖက္၍ ငိုမိျပန္သည္။ ကိုကိုက သူမကို အဖက္မခံေတာ့ဘဲ စကားစဖို႔သာ ႀကိဳးစားေနသည္။
'' ကိုကိုေလ အရင္ကေတာ့ ထင္ခ့ဲဖူးတယ္။ လူေတြရဲ႕ခႏၶာကိုဖြဲ႕စည္းမႈအလွတရားဟာ ကိုကို႔ကို ဘာမွ မစြမ္းေစေလာက္ဘူးေပါ့။ အခ်စ္မွာ ဒါေတြ မပါဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ကိုကုိေလ အ့ဲဒီ့ပုံစံမ်ိဳးကို ႀကိဳက္ႏွစ္သက္လာတယ္။ ေျပာရရင္ ၾကြက္သားေတြ ခိုင္ခိုင္မာမာတည္ေဆာက္ထားတ့ဲ ခႏၶာကိုယ္ေတြကို ကိုကို သေဘာက်ခ့ဲတယ္။ ျပႆနာဟာ အ့ဲဒီ့က စခ့ဲတာပါပဲငယ္ရယ္ ။ အ့ဲဒါ ငယ္နဲ႔မယူခင္ တႏွစ္ကတည္းကပဲ။ ကိုကို မွားခ့ဲပါတယ္။ ငယ့္ကို ဖြင့္မေျပာခ့ဲတာ ကိုကိုမွားခ့ဲပါတယ္။ အခုေတာ့ ငယ့္ဘဝကို ဖ်က္စီးသလိုျဖစ္သြားၿပီ။ ကိုကို ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ မသိေတာ့ဘူး။ ''
ကိုကို႔စကားမ်ားကို ဘယ္လိုမွ သူမၾကားႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ့ေပ။
သူမရင္ကို အားျပင္းေသာတူႀကီးႏွင့္ ထုေနသည့္ႏွယ္ တကိုယ္လုံး နာက်င္ေနသည္။ ေခါင္းထဲမွာလည္း တဆစ္ဆစ္ႏွင့္ ေဝဒနာဆုိးရြားစြာခံစားေနရသည္။ ကိုကိုက စကားေတြဆက္ေျပာေနသည္။ သူမၾကားတခ်က္ မၾကားတခ်က္ျဖင့္ နားမ်ားထုံအ ေနသည့္ႏွယ္။
-- သူမထင္ခ့ဲသည္မွာ သူမသည္ တစုံတေယာက္ေသာ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ၿပိဳင္၍ ကိုကို႔ကို လုရလိမ့္မည္ဟု။ ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ ခႏၶာကိုယ္ေတာင့္တင္း ခိုင္မာရမည္ဟု။ ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ ကိုကို႔ကို ခရာတာတာ ညဳတုတုစကားမ်ား ေျပာလိမ့္မည္ဟု။ ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ ထိုအမ်ိဳးသမီးသည္ စသည္ျဖင့္ စသည္ျဖင့္ သူမေတြးေတာခ့ဲဖူးသည္။ သို႔ေသာ္ ကိုကို႔စိတ္ကို ဖမ္းစားႏိုင္ခ့ဲေသာ ထိုလူသားတေယာက္သည္ သူမ ထင္သက့ဲသို႔ အမ်ိးသမီး မဟုတ္ဘဲ အမ်ိဳးသားတဦးျဖစ္ေနသည္ကို သိလိုက္ရေသာအခါ……။ ေလာကႀကီးသည္ အင္မတန္ဆန္းၾကယ္လွသည္။ အထူးသျဖင့္ သူမ က့ဲသို႔ေသာ ရိုးရွင္းႏံုအလွေသာ မိန္းကေလးတေယာက္အတြက္ ေလာကႀကီးသည္ ပို၍ပင္ဆန္းၾကယ္ ရွဳပ္ေထြးလြန္းသည္။ ကိုကို႔ေျပာစကားအရ ကိုကို႔တြင္ သူမထက္အရင္ ခ်စ္သူရွိႏွင့္ေနခ့ဲသည္။ သို႔ေသာ္ မိဘအသိုင္းအဝိုင္း၏ဂုဏ္ႏွင့္ ကိုကို၏ေရရွည္ ရပ္တည္လာေသာ သိကၡာတရားတို႔ေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြအတိုင္း လိုက္နာလိုက္ရသည္။ သူမႏွင့္မယူခင္ တပတ္က ကိုကိုသည္ စိတ္ညစ္လြန္း၍ ေသေၾကာင္းၾကံစည္ခ့ဲဖူးသည္ဟု ဝန္ခံသည္။ တဖက္က ကိုကို႔ခ်စ္သူသည္ ေယာက္်ားတေယာက္တြင္ ရွိအပ္ေသာ ခႏၶာကိုယ္ အခ်ိဳးအဆစ္ရွိၿပီး ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွပသည္။ အသားလတ္ၿပီး အရပ္ျမင့္သည္။ မ်က္ခုံးထူသည္။ ဆံပင္အုံထူၿပီး လႈိင္းတြန္႔မ်ားပါသည္။ ရုတ္တရက္ၾကည့္လိုက္ပါက မိန္းကေလးတိုင္းသေဘာက်ႏွစ္သက္ၿပီး စိတ္ကူးယဥ္ခ်င္စရာေကာင္းသည္။ လက္ေမာင္းၾကြက္သားႀကီးမ်ားသည္ တုတ္ခဲခိုင္မာလ်ွက္ မိန္းကေလးအမ်ားစု ခိုးၾကည့္ရေသာဗလမ်ိဳးရွိသည္။ ထိုက့ဲသို႔ေသာ ေယာက္်ားမ်ိဳးသည္ ကိုကိုႏွင့္အတူတူ အိပ္ေနသည္မွာ သူမထက္ပင္ ေစာေနေသးေၾကာင္း သိရေသာအခါ သူမကိုယ္သူမ ရြံရွာမိသလိုလိုျဖစ္မိသည္။ သူမလူကဲခတ္ ညံ့ခ့ဲေလျခင္း။ တျခားေယာက္်ားတေယာက္ႏွင့္ သူမ မသိေအာင္ေဖာက္ျပန္ေနေသာ သူမ၏ကိုကိုကို ပထမဆုံးအႀကိမ္အျဖစ္ ရြံရွာစက္ဆုပ္မိသည္။ ေအာ့ႏွလုံးနာသည္ဆိုသည့္ ေဝဒနာကို သူမေကာင္းေကာင္း သေဘာေပါက္သြားသည္။ ငိုရပါမ်ားလြန္းေသာေၾကာင့္ ရင္ထဲမွာေမာဟိုက္ေနသည္။ ကိုကိုက သူမကို သိပ္ခ်စ္ခ့ဲသည္ဟု သိပ္ျမတ္ႏိုးခ့ဲသည္ဟု သိပ္တြယ္တာခ့ဲသည္ဟု သူမထင္ခ့ဲဖူးသည္။ မဂၤလာေဆာင္ၿပီးသည့္ တပတ္အထိ ကိုကိုႏွင့္သူမသည္ လင္ခန္းမယားခန္းအရာ မေျမာက္ခ့ဲျခင္းအေပၚမွာပင္လ်ွင္ ကိုကို႔ကို ရိုးသားသူအျဖစ္ အထင္ႀကီးေလးစားခ့ဲဖူးသည္။ ထိုက့ဲသို႔ ကိုကို႔ကုုိ သူမစိတ္ခ်သည္။ အခြင့္အေရးေပးလ်ွင္ေတာင္ ဘယ္မိန္းမႏွင့္မွ ေဖာက္ျပန္လိမ့္မည္ မဟုတ္ဟု သူမ အခိုင္အမာယုံၾကည္ခ့ဲမိသည္။ ယခုမူ ဘယ္မိန္းမႏွင့္မ်ွ မေဖာက္ျပန္ေသာကိုကိုသည္ တပါးေသာေယာက္်ားႏွင့္ေဖာက္ျပန္ခ့ဲၿပီးပါပေကာ။ ဘယ္က့ဲသို႔ေသာ ကံၾကမၼာသည္ သူမအတြက္ေရြးၿပီး ေစြခ့ဲေလသလဲ။
စုမြန္သြယ္
msu - 057
ေနာက္တစ္ေခါက္ ပ႐ိုမိုရက္တြင္ အပိုင္း ၂ ဆက္တင္ပါမည္။
Photo credit - https://cinincarriere.nl/alleen-zijn/