وقتی که دستگاه‌های ام‌آرآی در ابتدا ارائه شدند، این دستگاه‌ها می‌توانستند ساختار ایستای مغز و مناطق مختلف آن را به ما نشان دهند. به عبارت دیگر، ام‌آرآی معمولی تنها تصاویر ایستایی از مغز را نشان می‌دهد

دستگاه ام‌آرآی به این صورت کار می‌کند که بیمار دراز می‌کشد و به درون استوانه‌ای برده می‌شود که حاوی دو سیم‌پیچ بزرگ است. این سیم‌پیچ‌ها میدان مغناطیسی ایجاد می‌کنند. وقتی که میدان مغناطیسی روشن شد، هسته‌های

گرچه اکثر روش‌های تصویربرداری پزشکی از اشعه‌ی ایکس استفاده می‌کنند، ولی تصویربرداری با تشدید مغناطیسی که اصطلاحاً به آن ام‌آرآی گفته می‌شود، چنین نیست: در این روش تصویربرداری از آهن‌ربا و میدان‌های مغناطیسی

در سال‌های اخیر، پروژه‌های پرهزینه‌ای برای تحقیقات مختلف و پیشرفته شروع شده است. یکی از حامیان اصلی این تحقیقات، آژانس پروژه‌های پژوهشی پیشرفته‌ی پنتاگون یا به اصطلاح دارپا (DARPA) است، که بعضی از مهم‌ترین

در زیر میکروسکوپ می‌توان معماری ظریف مغز را مشاهده کرد. مغز از ماده‌ی خاکستری و ماده‌ی سفید تشکیل می‌شود. ماده‌ی خاکستری مغز متشکل از میلیاردها سلول ریز مغزی است که نورون نامیده می‌شود. نورون‌ها ساختمان

برای درک ساختار ظاهراً تصادفی مغز، می‌توان آن را به سه بخش تقسیم کرد. بخش عقبی و مرکزی مغز ما که حاوی ساقه‌ی مغز، مخچه، و عقده‌های قاعده‌ای است، تقریباً با مغز خزندگان یکسان است. این بخش‌ها، که «مغز خزنده»

به‌طوری‌که در پست‌های قبلی گفتم، مدل کنونی برای خودآگاهی به این صورت است که ذهن را به‌صورت یک شرکت بزرگ با کارمندهای متعدد در نظر می‌گیرند که در آن ضمیر خودآگاه نقش مدیرعامل یا فرمانده را بر عهده دارد.

ماروین مینسکی، استادِ مؤسسه‌ی فناوری ماساچوست و یکی از بنیان‌گذاران رشته‌ی هوش مصنوعی، می‌گوید ذهن بیشتر شبیه یک «انجمنِ ذهن‌ها» است که دارای زیرواحدهای مختلف است که هر کدام سعی می‌کنند با دیگران رقابت

در مدلی که امروزه برای مغز در نظر گرفته می‌شود، بخش زیادی از پردازشی که در داخل مغز صورت می‌گیرد، به‌صورت ناخودآگاه است. در حقیقت، ضمیر خودآگاه مانند مدیرعامل یک شرکت است که افراد زیادی برای او کار می‌کنند

در گذشته، با هر کشف جدیدی که صورت گرفته است، مدل‌های جدیدی برای مغز ارائه شده است. در ابتدا، مدلی که ارائه می‌شد، به‌صورت آدمکی در درون مغز بود. البته این خیلی مفید نبود، چون معلوم نبود در مغز خود آدمک

سفرهای فضایی در حال حاضر بسیار پرهزینه است و با توجه به اینکه شرایط محیطی فضا برای ادامه‌ی حیات انسان مساعد نیست، شاید این سؤال مطرح شود که آیا واقعاً داشتن برنامه‌ی فضایی برای انسان‌ها ضروری است. در این

یکی از پدیده‌های جالبی که با بررسی ژنوم انسان کشف شده است، این است که ژنوم تمام انسان‌ها شباهت بسیار زیادی با یکدیگر دارد. در واقع، اگر دو شمپانزه را در نظر بگیریم، معمولاً تغییرات ژنومی بین آنها از تغییرات

از چندین دهه‌ی قبل این باور ثابت وجود داشته است که سلول‌های مغز تکثیر نمی‌شوند. به عبارت دیگر، تصور می‌شد که امکان ندارد بتوانید سلول‌های پیر و در حال مرگ مغز را تعمیر کنید و یا سلول‌های جدیدی ایجاد کنید

آسپرگر بخشی از طیف درخودماندگی (اوتیسم) به شمار می‌رود. افرادی که دچار نشانگان (سندروم) آسپرگر هستند، معمولاً در مهارت‌های اجتماعی مشکل دارند. با این حال، بسیاری از این افراد هوش بالایی دارند و در امور

می‌توان گفت امروزه دوران طلایی شناخت مغز آغاز شده است. تا قبل از دوران مدرن، اطلاعات درباره‌ی مغز بسیار ناچیز بود. در واقع، همان‌گونه که در آثار آن در زبان متداول ما به خوبی آشکار است، چنین تصور می‌شد

ما با استفاده از بخش مرئی طیف الکترومغناطیس قادر به دیدن هستیم، اما بخش‌های عظیمی از طیف الکترومغناطیس برای ما کاملاً نامرئی هستند. به‌عنوان مثال، نور فروسرخ، نور فرابنفش، پرتوهایی ایکس، و پرتوهای گاما

یکی از مشکلاتی که در سیستم آموزشی ما کاملاً مشهود است، این است که بسیاری از درس‌هایی که وقت شاگردان صرف یاد گرفتن آن می‌شود، هیچ فایده‌ای برای آنها ندارد. فکرش را بکنید. مثلاً دانش‌آموزی که علاقه‌ی زیادی

امروز نقل‌قول جالبی را از نیل دگراس تایسون خواندم: «بچه‌ها کنجکاو به دنیا می‌آیند. ما سال اول زندگی آنها را صرف این می‌کنیم که به آنها یاد بدهیم که راه بروند و حرف بزنند. و بقیه‌ی سال‌های عمرشان را صرف

همه این ضرب‌المثل را شنیده‌ایم که «شنیدن کِی بُوَد مانندِ دیدن؟» با این حال، خیلی از چیزهایی که می‌بینیم، در واقع، یک توهم است. به عبارت دیگر، واقعیت همیشه آن چیزی نیست که ما می‌بینیم. مثلاً وقتی که یک

بر اساس نظریه‌ی فیزیک مدرن که به آن مدل استاندارد فیزیک گفته می‌شود، تنها چهار نیروی بنیادی بر گیتی حاکم هستند: نیروی گرانشی، نیروی الکترومغناطیسی، نیروی هسته‌ای ضعیف، و نیروی هسته‌ای قوی. فیزیکدانان تلاش