امروز نقلقول جالبی را از نیل دگراس تایسون خواندم: «بچهها کنجکاو به دنیا میآیند. ما سال اول زندگی آنها را صرف این میکنیم که به آنها یاد بدهیم که راه بروند و حرف بزنند. و بقیهی سالهای عمرشان را صرف اینکه به آنها بگوییم که بنشینند و ساکت باشند.»
فکر میکنم حرف بسیار پرمعنایی است. اگر میخواهیم که کودکانمان در زندگی به جایی برسند، باید به آنها اجازهی کنجکاوی بدهیم. اصولاً ذهن انسان کنجکاو است و همیشه در جستجوی پاسخ برای پرسشهای بیپایانی که در زندگی برایش مطرح میشود.
اگر راه کنجکاوی و تحقیق را همچنان باز نگهداریم، بیتردید شاهد انسانهایی خواهیم بود که برگی زرین به کتاب اکتشافات بشر اضافه خواهند کرد. در همین رابطه، مطالب زیادی دربارهی سیستم آموزشی ما مطرح است که سعی خواهیم کرد در پستهای بعدی به آن بپردازم.
نکتهای هم دربارهی نیل دگراس تایسون بگویم که از اخترفیزیکدانان مشهور آمریکا و مدیر افلاکنمای هایدن نیویورک است. او نقش مهمی در گسترش علم در میان عامهی مردم دارد و سخنرانیها و کتابهای او بسیار مشهور است. کتاب جدید او با عنوان «اخترفیزیک برای افراد بیقرار» را امسال من ترجمه و منتشر کردم. کتاب بسیار جالبی است که اطلاعات زیادی را دربارهی جدیدترین کشفیات اخترفیزیک و نجوم در اختیار ما قرار میدهد.