Co do poniedziałkowego treningu, to sam (bez zachęty) raczej bym nie jechał prawie 20 km samochodem, by móc przebiec treningowo kolejne 12 km.
Pogadałem jednak telefonicznie z kumplem Marcinem, który biega dużo dłużej ode mnie, i doszliśmy do wniosku, że mój "spadek formy" z zeszłego tygodnia jest spowodowany zbyt forsownym treningiem w górach ("zniszczyłem się" w poprzedni weekend), więc - dla odmiany - potrzeba mi kilku treningów "po płaskim".
Do tego zmiana otoczenia biegowego też dobrze na mnie wpłynie.
Marcin miał zaplanowane bieganie na poniedziałek, więc po prostu podpiąłem się pod jego trening.
Los chciał, że nie dojechałem na 18tą, na start pierwszego kółka, więc podpiąłem się do Marcina na jego drugim kółku.
Biegł z nami jeszcze jeden mega dzik - ultras górski, więc tempo biegu nie było dostosowane do moich możliwości 😆
Musiałem się mocno sprężać, by dotrzymać im kroku na 3-kilometrowej pętli. Biegliśmy w tempie 5 z groszami, a moja "strefa komforu biegowego" zaczyna się od około 6 w górę (najlepiej biega mi się w okolicach 6.30).
Na szczęście dla mnie okazało się, że chłopaki robią tylko dwa szybkie kółka, a że na pierwsze nie zdążyłem, to moje pierwsze biegłem z nimi dość szybko (jak na moje możliwości), a kolejne 3 kółka zrobiłem w swoim tempie.
12 km w średnim tempie 6.03 to (jak na mnie, i na ten moment) bardzo fajny wynik.
Mam biegać "w tlenie".
Co prawda na pierwszy kółku nie było szans, ale później, po zmniejszeniu tempa biegu, udało mi się utrzymywać puls w drugim zakresie przez większość trasy. Średnia wyszła na 152 bpm (a wolałbym 145 bpm) ale nie można mieć wszystkiego 😉
Nowy PR cieszy oko, a drugie zdjęcie świetnie pokazuje różnicę w tempie, gdy goniłem kolegów (5.25/km), a kolejne kółka, gdy mogłem wrócić do swojego tempa.
Na trzecim kółku poczułem taką "szpilkę w kolanie", więc przez chwilę maszerowałem, by sprawdzić czy ból zniknie (i zniknął), stąd tempo 7.31/km.
Ostatnie zdanie będzie o kolanie 😆
Około południa, podczas wysiadania z samochodu, przeniosłem ciężar na lewą nogę, noga została, a tułów się obrócił...
Kolano zrobiło "chruup", i pojawił się krótki, ale intensywny ból (wbijanej szpilki).
Po kilku krokach ból ustąpił, zginanie kolana działało bez zarzutu, jedynie rotacja powodowała dyskomfort.
Do wieczornego treningu zdążyłem zapomnieć o sprawie, ale kolano przypomniało o sobie właśnie na 3cim kółku.
Po krótkim spacerze wróciłem do truchtania, i zrobiłem jeszcze jedno kółko, by zrealizować zaplanowany trening.
Kolano więcej się nie odezwało, ale będę obserwował 😎
Sport to zdrowie 🤣
Po powrocie do domu ciuchy poszły do prania. Zapach smogu był wyczuwalny, choć nie tak intensywny, jak bywał po wieczornych zimowych treningach w Szczyrku.
This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original version here on actifit.io
