🇵🇱 HRV nadal niskie, a Garmin pokazuje wskaźnik obciążenia na poziomie 0,4. Mimo to udało się zrobić kolejny krok. 30 minut biegu na bieżni – 4,91 km w tempie 6:07/km przy średnim tętnie 130 bpm. Nogi

🇵🇱 Piękna pogoda robi swoje, więc ostatnio bardziej żyję, niż siedzę przed ekranem. Mniej klikania, mniej pisania postów, za to więcej działania. Jeszcze niedawno razem z kumplami zaglądaliśmy do tego

🇵🇱 Poranek Pobudka o 4:45 i od razu było czuć, że organizm zaczyna wracać do swojego rytmu. Prawie siedem godzin snu, ocena jakości 82/100, a Body Battery zatrzymało się na 68 punktach. Nie jest to jeszcze

🇵🇱 Cały dzień spędziłem dziś w ogrodzie, ale największą robotę zrobiło ponad dwie godziny przycinania tui. Ciągłe wchodzenie i schodzenie z drabiny, trzymanie elektrycznych nożyc, praca ramion nad głową

🇵🇱 Poniedziałek to powrót do sprawdzonego rytmu. Dzień zacząłem od krótkiej rozgrzewki na bieżni, a później wjechał trening push – klatka, barki i triceps. Nic nadzwyczajnego, ale właśnie na takich zwykłych

🇵🇱 Po ciężkiej sobocie spędzonej głównie na pracy w ogrodzie przyszedł czas na odrobinę odpoczynku. Byłem tak zmęczony, że nawet nie znalazłem siły, żeby przygotować sobotni post. Dlatego niedziela upłynęła

🇵🇱 Nasz staruszek nadal dzielnie walczy. Co tydzień odwiedza kardiologa i na szczęście w płucach nie ma już wody, a płyn wokół serca zbiera się bardzo powoli. Lekarz nie ukrywa, że ze względu na stan

🇵🇱 To dopiero drugi bieg po ponad dwutygodniowej przerwie spowodowanej infekcją. Organizm wciąż przypomina mi, że nie wszystko wraca do normy z dnia na dzień, dlatego plan jest prosty – zero pośpiechu,

🇵🇱 Powrót na ścieżki Przez ostatnie ponad dwa tygodnie bieganie musiało zejść na dalszy plan. Zwykłe przeziębienie szybko zamieniło się w walkę z wirusem, zatokami i ogólnym osłabieniem organizmu. Zamiast

🇵🇱 Ostatni post pojawił się prawie dwa tygodnie temu. W międzyczasie życie trochę zweryfikowało plany. Niedługo po Biegu Fiata dopadło mnie przeziębienie, które zamiast odpuścić po kilku dniach, przerodziło

🇵🇱 Dzień urlopu wykorzystany na 100%. Zamiast odpoczywać od rana złapałem się za obowiązki dookoła domu. Na pierwszy ogień poszło drewno, które jakiś czas temu pociąłem i które w końcu doczekało się

🇵🇱 Po weekendowych problemach wydawało się, że wszystko idzie w dobrą stronę. Kot oddychał spokojniej, wrócił apetyt, zachowywał się prawie normalnie. Pojechaliśmy więc na umówioną wizytę do kardiologa

🇵🇱 Choroba niby powoli odpuszcza, choć zatoki dalej przypominają o sobie bardziej niż bym chciał 😅 Bieganie chwilowo odstawione na bok, ale nowy tydzień i tak szybko sprowadził mnie z powrotem do

🇵🇱 Ten weekend miał być spokojny. Ja rozłożony przez infekcję, zatoki kompletnie zawalone, nos nie działa, do tego dziwne osłabienie mięśni i ogólne rozbicie. Szczerze? Najchętniej przeleżałbym cały

🇵🇱 Infekcja chyba weszła w drugi etap 😅 Gardło odpuściło, ale za to zatoki postanowiły przejąć kontrolę. Oddychanie przez nos stało się sportem ekstremalnym. Leczony katar trwa tydzień, a nieleczony

🇵🇱 Organizm wyhamował mnie szybciej niż treningowy plan 😅 Po Biegu Fiata weszła infekcja, więc dziś zamiast dokręcania kilometrów była spokojna jazda przez Beskidy. Bez napinki — po prostu ruszyć nogi,

🇵🇱 Regeneracja. Po całym tygodniu biegania, cyferek, kontroli tempa i analiz dobrze było po prostu pojechać przed siebie. Bez planu, bez presji i bez myślenia o kolejnych treningach. Maj ma swój bardzo

🇵🇱 Minęły kolejne tygodnie projektu SUB40 i chyba pierwszy raz mam poczucie, że progres zaczyna być widoczny nie tylko w pojedynczych treningach czy cyfrach z Garmina, ale w całym sposobie biegania.

Szkoda, że nie mam czasu, by opisać tę wycieczkę .... Materiał zdjęciowy "do szuflady". Będzie "na zaś" 😉 This report was published via Actifit app (Android | iOS). Check out the original

🇵🇱 Jeszcze rano kawa, lekkie śniadanie i ostatnie sprawdzanie prognoz. Deszcz od rana nie odpuszczał, ale paradoksalnie takie warunki lubię coraz bardziej. Chłodno, mokro, ciężkie powietrze i ponad półtora