က်ိတ္ကာ ငိုခဲ့ရတဲ့ ေန႔စြဲ ကိုယ့္ရဲ့ အခက္ခဲေတြ တစ္ပါးသူမသိေစခ်င္ ကိုယ့္ရဲ့ အခက္ခဲ ကိုယ့္ဘာသာ ေက်ာ္လႊာဖို႔ ႀကိဳးစားရမွာမို႔လို႔ တစ္ပါးသူ ႏွာေခါင္းေပါက္ေတြနဲ႕ အသက္ရႈေနရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြကို မုန္းတီးလာတယ္

လကုန္ရက္တိုင္း ေမွ်ာ္လင့္မိတာ အစိုးရကဖြင့္လွစ္ေပးတဲ့ ေအာင္ဘာေလ သိန္းတစ္ေသာင္းဆုႀကီးမ်ား ကိုယ့္ဆီအလွည့္က်လို႔ ေရာက္လာမလားေပါ့ ထီးဆုႀကီးမ်ားေပါက္လွ်င္ ဟိုလို လုပ္မည္ ဒီလို လွဴတန္းလိုက္မည္ႏွင့္ စိတ္ကူးယဥ္တဲ့

အာဟာရျပည့္ဖို႔ ဓါတ္စာတခ်ိဳ႕ စိတ္အာဟာရျဖည့္ဖို႔ ဖတ္စာတခ်ိဳ႕ ႏွလုံးသားအာဟာရ ျပည့္ဖို႔ အခ်စ္တစ္ခု အသက္ရွည္စြာေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔ အသက္႐ႈေပါက္တစ္ေနရာ ရွင္သန္ေနထိုင္ဖို႔ နယ္ပယ္တစ္ခု အခ်ိန္တန္ ေနရပ္ျပန္ဖို႔

ကိုယ္စိတ္ႏွင့္သူစိတ္မကိုက္ညီေလတိုင္း ရန္သူလို႕ ဘယ္လိုသတ္မွတ္မလဲ. . . စကားၾကမ္းၾကမ္းေျပာေလ့ရွိတတ္တဲ့ သူႏွင့္ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ေျပာတတ္သူလည္း နားေထာင္ရတဲ့သူအဖို႔ ခံစားရတဲ့ ရသေလးေတာ့ ကြာေပမွာေပါ့. . . စကားၾကမ္းၾကမ္းေတြ

တခါတေလ စမ္းေခ်ာင္းေလးရဲ့ေဘးမွာ တစ္ကိုယ္တည္း ငုတ္တုတ္ေလး ထိုင္လို႔ ေတြးလို႔ေနခ်င္တယ္ ေရစီးသံေတြကို အေဖာ္ျပဳလို႔ေပါ့. . . တခါတေလ မိုးအရမ္းရြာေနတဲ့အခ်ိန္ တစ္ေယာက္တည္း ေလ်ွာက္သြားခ်င္မိတယ္ မိုးစက္ပြင့္ေလးေတြကို

အေဖ သားသမီးေတြ လူတန္းေစ့ ေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔ ကုန္ရုန္းလို႔ရွာေဖြကာ သူ႕ခမ်ာ မနားရဲရွာ တစ္ေန႔နဲ႕တစ္ေန႔ အလ်င္မွီေအာင္ စားေသာက္ႏိုင္ဖို႔ ရွာေဖြရရွာ သူ႕ခမ်ာ မေမာႏိုင္ရွာ အေဖ သားသမီးေတြ ပညာတတ္ေတြ ျဖစ္ေစဖို႔ ပညာကို

ေက်ာခိုင္းသြားခ်ိန္ မလိုခ်င္ဘူး ရပ္က်န္ခဲ့တဲ့ ငါ့စိတ္မလြယ္ဘူး ေျခေထာက္ေတြ မခိုင္ေတာ့ဘူး ေမ်ာပါသြားတဲ့ ငါ့စိတ္ေတြ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး. . . အေနာက္ကိုမလွည့္ၾကည့္ေပးႏိုင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ရဲ့ ရင္ခြင္က

ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ဥတုရာသီ ပ်င္းရိျခင္း စိတ္ေတြေပါက္ဖြား ရွင္သန္းဖို႔ ပ်င္းရိျခင္း စိတ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ျပန္သတ္. . . ဖားေအာ္သံေတြနဲ႕ ကခုန္ေနၾကတဲ့ မိုးသီးမိုးေပါက္ေတြ အိမ္ေခါင္မိုးေပၚ ဆူညံလြန္းလွတဲ့ မခိုင္ခန္႔တဲ့

ႏြယ္ပင္ေလးတစ္ခက္ ရစ္ပတ္လို႔ညွိတြယ္ခဲ့တယ္ သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ႀကိဳးေလးေတြ ျဖတ္ေတာက္ဖို႔ ပင္ပန္းခဲ့ၿပီ.. . မနမ္းဖူးေသးတဲ့ပါးမို႔မို႔ေလးေပၚ အလြမ္းမ်က္ရည္တို႕နဲ႕ စလို႔ မိတ္ဆက္္ခဲ့ၿပီ. . . ကာလေဒသေတြလႊဲခဲ့ၾကလို႔ ေဝဒနာတို႔

ခံစားခ်က္ေတြဖြဲ႕သီလို႔ စကၠဴျဖဴျဖဴေလးေပၚ သြန္ခ်ခဲ့တယ္. . . အေရာင္ေသြးေတြစုံလို႔ စကၠဴျဖဴကေန ေရာင္စုံေလးျဖစ္သြားေလရဲ့ သူ႔အေပၚမွာ ဝမ္းနည္းျခင္ေတြ နာၾကည္းျခင္းေတြ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း သာယာျခင္း အို. . . အေရာင္ေသြးစုံတဲ့

ႏူးညံ့လွတဲ့ ခ်စ္ျခင္းတရားေတြ လူတိုင္းရင္မွာ ျဖစ္တည္ၾကစျမဲ ခ်စ္ျခင္းေတြ ရုပ္မဆိုးေစဖို႔ သာယာလွပတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၲာေတြ ဖန္တီးတတ္ၾကပါေစ. . . အစိုင္အခဲေတြ တေျဖးေျဖးနဲ႔ စုစည္းလို႔ သံသယေတြပြား ဒီလိုနဲ႕ ခ်စ္သူေတြၾကား

မတည္ျမဲျခင္းနိယာမေတြကိုသိပါရဲ့ ဘာေၾကာင့္ ဆုံး႐ႈံးမႈေတြကို လက္မခံႏိုင္ၾကပါလိမ့္. . . ေတြ႔ဆုံၾံကံဳကြဲဓမၼတာအျမဲဆိုတာသိပါရဲ့နဲ႔ ဘာေၾကာင့္ ေဝးကြာၾကမွာ ေၾကာက္ၾကပါလိမ့္. . . အစရွိရင္ အဆုံးရွိမွာဆိုတာ သိပါရဲ့နဲ႕

အေမွာင္ညထဲမွာ ဝိဉာဥ္တို႔ ငိုသံေတြ တဝိုးတဝါးနဲ႕ ၾကားေနရတယ္ စိတ္ေတြ ေခ်ာက္လွန္႔ေနတာ* ** ဖားေအာ္သံနဲ႕အၿပိဳင္ ထစ္ခ်ဴန္းမိုးတို႔ ကကုန္ခုန္ေနၾကၿပီ ယူပါ ေခၚပါ နဲ႕ ဝိဉာဥ္တို႔ရဲ့ ဆာေလာင္တဲ့ ေအာ္ညဥ္းသံေတြအလား စိတ္တို႔

ျမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ခဲ့တယ္ အရမ္းလွပလို႔ ျဖတ္သြားတဲ့ သူတစ္ေယာက္ကို ေမးခဲ့တယ္ ဒီၿမိဳ႕ေလး ဘာေၾကာင့္ အရမ္းလွေနတာလဲလို႔. . . . သန္႔ရွင္းတဲ့ အခ်စ္ေတြနဲ႕ဖဲြ႕စည္းထားလို႔တဲ့. . . . ၿမိဳ႕ထဲကို ဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္

အုံ႔မိႈင္တဲ့ ရာသီ စိုစြတ္စြာနဲ႕ ငိုေနသည္။ ဒီဝႆႆန္ရဲ့ အလြမ္းပန္ခ်ီ ေမ့ရင္ထဲ မခ်ိၿပီ ေမ့အသည္းဘဝင္ အလြမ္းေတြစီၿပီ ဒီမိုးရဲ့ အလြမ္းပန္ခ်ီ ေငးငိုင္ကာ စိတ္ဘဝင္က မခိုင္ခန္႕တဲ့ ေမ့မ်က္ရည္ကို သြန္းဖြဲ႕လို႔ ေခၚကာေနၿပီ

ေတးသီတဲ့ လက္ေတြ ေပါက္ျပဲလို႔ ကင္းဘတ္စ ေပၚ စုတ္ခ်က္ေတြ ၾကမ္းတမ္းကုန္ပါၿပီ အႏွစ္ေတြျပည့္ေနတဲ့ ေတးသြားေတြ ဗရမ္းဗတာနဲ႔ လူးလြန္းေခါက္ေနၾကၿပီ. . . တန္ဆာဆင္ထားတဲ့ စကားလုံးတခ်ိဳ႕နဲ႔ ကဗ်ာတခ်ိဳ႕ မာယာဆန္ေနပါၿပီ.

ညီမေလးေရ. . . တစ္ႀကိမ္က်႐ႈံးသြားတိုင္း က်႐ႈံးတာမွ မဟုတ္တာကြယ္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ အျမင့္ကိုပိုေရာက္ႏိုင္ေအာင္ အေနာက္ကို ေျခတစ္လွမ္းဆုတ္လိုက္တာပါ. . . လဲက်တိုင္းသာ မထခဲ့ဖူးဆို အခုေလာက္ဆို ႐ႊံ႕ႏႊံထဲ နစ္ေနမွာေပါ့

ဘဝ ေအးခ်မ္းဖို႔ ရွာေဖြရင္း ဘဝ ရုန္ကန္းေနရဆဲ ဘဝ တည္ၿငိမ္ဖို႔ႀကိဳးစားရင္း ေယာက္ယက္ခတ္ေနဆဲ. . ဘဝ စခဲ့ၿပီးမွ အဆုံးဆိုတာ ႀကံဳရမွာ အေသခ်ာဆုံး ဋီကာ ဘဝ ပင္လယ္လိုပါဘဲ့ တည္ၿငိမ္လိုက္ ဂယက္ထလိုက္နဲ႕ ဘဝ ေရဆန္မွာ

ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္း ထိုႏွစ္မ်ိဳးလုံးမပါတဲ့ တည္ၿငိမ္တဲ့သေဘာသဘာဝတစ္ရပ္ကို ဥေပကၡာဟုေခၚတယ္။ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ အရွင္နႏၵမာလာဘိဝံသ photo credit - Facebook

အ႐ႈံးေတြ႔တိုင္းမၿပိဳလဲရဘူး ဒုကၡေတြ႔တိုင္း မ်က္ရည္မက်ရဘူး ဝမ္းနည္းမႈတိုင္မွာ ရင္ဖြင့္မျပတတ္ေတာ့ဘူး လွည့္စားခံရတိုင္း ရင္မနာရဘူး လြမ္းမိတိုင္း ေျပးမေတြ႔ခ်င္ရဘူး အဲလိုစိတ္နဲ႕ ေနတတ္သြားၿပီ. . . ရယ္သံေတြတိုင္းမွာ