ေတာင္တန္းႀကီးေတြရွိတယ္လို႔ေျပာရင္ မင္းယုံမလားမိတာ ေတာအုပ္ႀကီးေတြလည္းစိမ္းစိမ္းစိုလို႔ ေနေရာင္လာရင္ေပ်ာ္တ့ဲအရပ္မွာ ကိုယ္ေရာက္ေနတာ မနည္းၾကာခ့ဲၿပီမိတာရယ္ ေကာင္းကင္ကတိမ္ထူထူေတြကိုပဲ မက္မက္ေမာေမာ

ကိုယ္ကလည္း ကေလးအေမဆိုေတာ့ ဒီေရာက္မွ ကေလးနဲ႔ပတ္သက္တာေလးေတြ လိုက္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ကေလးေတြကိုဘယ္လိုထားလဲဆိုတာ ေလ့လာျဖစ္တယ္။ နည္းနည္းပါးပါးေပါ့ေနာ့။ မနက္နဲ႔ညေနတိုင္း လိုက္ေငးျဖစ္တာက

ဘယ္အရပ္ေရာက္ေရာက္ ေတာသားဟာေတာသားပဲ။ ေတာသားဆိုတာေလ သူမ်ားေဒသေရာက္လည္း ေတာက်င့္ေတာၾကံေတြကို မေဖ်ာက္ပဲ လူလည္လိုလို ဂ်င္လိုလိုလုပ္ၿပီး ငါကြလို႔ေအာ္ေနသူေတြကို ေခၚတာ။ ဒီကတခ်ိဳ႕ေစ်းဆိုင္ေလးေတြရဲ႕အမ်ားသုံးအိမ္သာထဲမွာ

ေမွ်ာ္ရင္းေတြး ေတြးရင္းေမွ်ာ္ ေခၚသူမဲ့ ကယ္သူေ၀း ေတးသံေပ်ာက္ ေဆာက္တည္မရဲ အသဲႏံုးေခြ အျပံဳးေတြမလွ ေၾသာ္.... ခ်စ္သူေ၀းတဲ့ခဏ။ စုမြန္သြယ္ MSU - 057 Photo Credit

ကိုယ့္မ်က္ႏွာကိုယ္ မွန္ထဲမွာ အနီးကပ္ အၾကာႀကီးၾကည့္မိသည္။ အ့ံၾသေတြေဝ တုန္လႈပ္မႈေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ႏွလုံးခုံႏႈန္းျမန္ရသည္။ မ်က္လုံးေအာက္ႏွင့္ မ်က္လုံးေဘးပတ္ပတ္လည္တြင္ အစင္းေၾကာင္းမ်ားထင္ေနသည္မွာ

ကိုယ္ကေတာ့ အေတာင္ေညာင္းလို႔ ဆန္႔လိုက္တာ တခ်ိဳ႕က ဖင္လွန္ျပတယ္ဆိုၿပီး ရယ္ေမာေလွာင္ေျပာင္ၾက တခ်ိဳ႕က အသြင္သ႑ာန္လွတယ္ဆိုၿပီး ဓါတ္ပုံမွတ္တမ္းတင္ၾက တခ်ိဳ႕က ေမးေငါ့ၾက တခ်ိဳ႕က ေဘးေျပာၾက ကိုယ္ကေတာ့

အိပ္ေပ်ာ္တ့ဲအခ်ိန္ဟာ အိပ္ခ်ိန္ပဲ စားခ်င္တ့ဲအခ်ိန္လည္း အ့ဲဒီ့လိုပဲ အေပါစားဆန္တယ္ဆိုခ်င္ဆို အာလူးေၾကာ္တခ်ပ္နဲ႔ေရခြက္ဟာ ကိုယ့္အတြက္ ဘယ္လိုမွအဟာရမျဖစ္ႏိုင္တ့ဲအဆုံး အိပ္ခ်င္တ့ဲအခ်ိန္တိုင္း

နည္းနည္းေတာ့ၾကာၿပီ။ က်ေနာ့္သမီးထက္ ငါးႏွစ္ေလာက္ႀကီးတ့ဲ ေကာင္မေလးတေယာက္နဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တယ္။ ကေလးမေလးမွာနားေဖာက္ထားတာေတြ႔ေတာ့ ဟယ္သမီးရယ္ နားကပ္မဝတ္ဘဲဘာလို႔နားေဖာက္တာလဲလို႔ က်ေနာ္ကေမးလိုက္တယ္။ အ့ဲကေလးမေလးက

ဧၿပီလ ၁ရက္ေန႔မွာ လူတစ္ေယာက္ကို အေျဖေပးပါ့မယ္လို႔ ခ်ိန္းခ့ဲဖူးတယ္။ တကယ္က ကုိယ္က ေနာက္လိုက္တာ။ စလိုက္တာ။ ကိုယ္စတာကို သူကလည္း သိလိမ့္မယ္လို႔ ထင္ခ့ဲတာ။ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေပ်ာ္ပြဲစားတစ္ခုမွာ သူနဲ႔စေတြ႔ေတာ့

ငယ္ကခ်စ္ေပမယ့္ အႏွစ္တရာမဆုံႏိုင္ျခင္းအေပၚ က်ေနာ္ ေနာင္တမရခ်င္ေတာ့ဘူး။ နင့္နင့္နဲနဲလြမ္းေနမယ္ေနာ္ ဆိုတာကလြဲရင္ ႏႈတ္ေတြဆြံ႔အ မ်က္ရည္ေတြသာတျဖဳတ္ျဖဳတ္က်ရတယ္ ေပးတာေတြယူတာေတြဘာမွမရွိဘဲ ခ်စ္ခ့ဲဖူးတာကိုပါခ်န္လိုက္ရင္

ေျပာရရင္ ေျခညွပ္ဖိနပ္ကစရမယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေျခညွပ္ဖိနပ္စီးရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ဘယ္ေတာ့မွယုံၾကည္မႈမရွိခ့ဲဘူး။ ဘယ္အခ်ိန္ကြ်တ္ထြက္မလဲ ဘယ္ေတာ့ေခ်ာ္လဲမလဲလို႔ အျမဲရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔စီးခ့ဲရတ့ဲဘဝ။ ကြင္းထိုးဖိနပ္ပဲ

ကိုယ္ရုပ္ဟာ ေစတန္နဲ႔တူတယ္လို႔ မွန္ၾကည့္တိုင္းခံစားလာရတာ ၾကာၿပီ။ အျဖဴအမည္း မသဲကြဲတ့ဲအျဖစ္မွာ လူဆိုးေတြလူေကာင္းေတြဆိုတာ ဒါရိုက္တာရဲ႕လွည့္ကြက္တခုပဲ။ က်ေတာ္တို႔ရပ္ေနတ့ဲေနရာဟာ တျဖည္းျဖည္း ခ်ိဳင့္ဝင္ကြ်ံခြက္လို႔

အင္းးးးး ေျပာရရင္ေတာ့ ဒီဇိုင္နာေကာင္းမႈပဲ။ ဒုကၡေတြမ်ားတာဆိုတာ။ ကိုယ့္မွာ အေပါင္းအသင္းမိတ္ေဆြသဂၤဟရယ္ဆိုတာက လက္ခ်ိဳးေရေတာင္ ဆယ္ေခ်ာင္းမျပည့္ဘူး။ အ့ဲလိုဆယ္ေခ်ာင္းမျပည့္တ့ဲလူေတြထဲမွာမွ

I posted facebook and steemit . I aproved facebook account of su mon thwe and steemit of sumonthwe was same user. So Why you said plagiarist again?

လႈိင္းေတြပိတ့ဲဘဝမွာ ထိုးလာတ့ဲလက္ညွိဳးေတြကိုလည္း ေကာက္ရိုးအျဖစ္နဲ႔ ခိုတြယ္ခ့ဲဖူးတယ္ ဒါဟာ အားအနည္းဆုံးက်ေနာ့္ရဲ႕ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ပဲ။ ေလလြင့္တ့ဲခနမွာ ေလွာင္သံေတြကိုလည္း အားေပးတ့ဲလက္ခုပ္သံေတြထင္လို႔ ဝမ္းနည္းဝမ္းသာ

ဟိုေလ။ ဖုန္းေျပာရင္ေလ လိုရင္းတိုရွင္းေျပာဖို႔ စိတ္ကူးမရွိဘူးလားဟင္။ အေၾကာင္းအရာတခုကို အခ်က္က်က်ေျပာဆိုတတ္ဖို႔ ဘယ္လိုေျပာရမွန္းကိုမသိတာ။ တဖက္ကနားေထာင္ေနတ့ဲကိုယ့္မွာ သူဘာေျပာခ်င္တာပါလိမ့္ဆိုၿပီး

မလိုအပ္ေပမယ့္ ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးစြာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား သိမ္းထားမိေသာ အမႈိက္မ်ား က်ေနာ့္ထံတြင္ရွိသည္။ တခ်ိဳ႕မွာမႈိတက္လ်ွက္ တခ်ိဳ႕မွာ မႈိတက္လုနီး။ အရင္လို ခႏၶာကိုယ္ေလးျပန္ျဖစ္မည္ အထင္ႏွင့္ သိမ္းထားမိေသာ အဝတ္အထည္မ်ား၊

ႏုပ်ိဳမႈမ်ားကို ခ်စ္ျခင္းတြင္ရွာပါ။

တခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ အလွဴပြဲတိုင္း ကျပေဖ်ာ္ေျဖရတ့ဲ ဇာတ္အဖြဲ႕ တစ္ဖြဲ႕ရွိတယ္။ အ့ဲဒီ့ ဇာတ္အဖြဲ႕ဟာ ေကာင္းလြန္းလို႔ ရြာမွာရွိတ့ဲ လူႀကီးလူငယ္အကုန္ႀကိဳက္ၾကတာေပါ့။ တျခားရြာက အလွဴေတြမွာလည္း ပြဲစဥ္ဆက္ၿပီး