ေတာင္တန္းႀကီးေတြရွိတယ္လို႔ေျပာရင္
မင္းယုံမလားမိတာ
ေတာအုပ္ႀကီးေတြလည္းစိမ္းစိမ္းစိုလို႔
ေနေရာင္လာရင္ေပ်ာ္တ့ဲအရပ္မွာ
ကိုယ္ေရာက္ေနတာ မနည္းၾကာခ့ဲၿပီမိတာရယ္
ေကာင္းကင္ကတိမ္ထူထူေတြကိုပဲ
မက္မက္ေမာေမာ ေငးၾကည့္ျဖစ္တ့ဲတရက္တာေတြ
ကိုယ့္မွာရွိတယ္
အရြက္ေၾကြလက္စသစ္ပင္ေလးေတြကို
စူးစိုက္ၾကည့္ျဖစ္ခ့ဲတ့ဲ တရက္တာေတြ
ကိုယ့္မွာရွိတယ္
တလြင့္လြင့္တဝဲဝဲ
ေမပဲလ္ရြက္ေၾကြေတြကိုလိုက္ေရတြက္ေနတ့ဲ
တရက္တာေတြ ကိုယ့္မွာရွိတယ္
ေရာင္စုံရြက္ေၾကြေတြၾကား
အ့ံၾသတႀကီးနဲ႔ရင္သပ္ရွဳေမာရတ့ဲတရက္တာေတြ
ကိုယ့္မွာရွိတယ္
ကိုယ့္ေကာင္းကင္ဟာ သိပ္ၾကည္စင္တယ္ေျပာရင္
မင္းယုံႏိုင္ပါ့မလား
အသက္ရွဴတ့ဲေလေတြလတ္ဆတ္တယ္
ေခြ်းမထြက္ေတာ့ အေတြးေတြလည္းသပ္ရပ္တယ္
ကိုယ္ေနေပ်ာ္ပါတယ္
ဒီအရပ္မွာပြင့္တ့ဲပန္းေလးေတြ
ကံေကာင္းၾကတယ္မိတာ
ခူးဆြတ္ဖ်က္စီးမယ့္သူမရွိဘူး
ရန္လိုေျခမြမယ့္သူမရွိဘူး
သူ႔အပင္မွာသူတို႔ သက္တမ္းေစ့လွႏိုင္ၾကတယ္
မနက္မိုးလင္းလို႔ စျမင္ရတ့ဲျမင္ကြင္းဟာ
ဒီေန႔အထိကိုယ့္ကိုသာယာေစတယ္
ေဆးလိပ္ေငြ႔ေတြကင္းစင္တယ္
ကြမ္းတံေတြးကြက္ေတြမေတြ႔ရဘူး
ဆူညံေအာ္ဟစ္တာေတြမလုပ္ၾကဘူး
ကိုယ္မင္းကိုေျပာခ့ဲဖူးတာမွတ္မိႏိုင္ပါ့မလားမိတာ
အဲ့ဒီ့အရပ္ကို ကိုယ္သြားမယ္
အထုပ္ျပင္ထားတယ္ဆိုတာေလ
ကိုယ္ျပခ်င္တ့ဲရွဳခင္းေတြ ကိုယ္ေျပာခ်င္တ့ဲစကားေတြ
မင္းျမင္ႏိုင္ၾကားႏိုင္ပါေစ
ကုိယ္ေနတ့ဲအရပ္ကို မင္းလည္းအေရာက္လာႏိုင္ပါေစ
ခ်စ္ျခင္းေတြအျပည့္နဲ႔ ကိုယ္ေစာင့္ႀကိဳရာအရပ္
မင္းထြက္ခ့ဲႏိုင္ပါေစ
ေပ်ာ္ရႊင္စရာစြန္႔စားခန္းေတြကို
မင္းအတြက္လက္ေဆာင္ေပးပါရေစမိတာေရ ……
စုမြန္သြယ္ msu 057
From @sumonthwe