အဲ ဆရာႀကီးထူးျခားခ်က္ကအရင္လို လူနာလွည့္သိပ္မၾကည့္ေတာ့ဘူး ေဆးရံုကိစၥေတြလည္း သိပ္စိတ္ပါပံုမရေတာ့......နားေနခန္းကိုသူ႔အိမ္လိုေနစားၿပီး

ေႏြဦးရာသီရဲ႕ေလ႐ူးတိုက္ခ်ိန္ ေရာက္လာခဲ့ၿပီ ....... ေဆးရံုႀကီးဆီက အေၾကာက္တရားေတြကတဆတဆပို ႂကီးစိုးလာဆဲပင္..... ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ အၾကမ္းဖ်င္းလူနာပင္ မလာၾကေတာ့ သရဲေျခာက္တယ္သတင္းကလဲ

အလီလီေျပာင္းခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြနဲ႔အတူ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာမွာ အလုပ္သက္တမ္း၈လေက်ာ္ခဲ့ၿပီ......... ေၾကာက္တလွဲ႔ လန္႔တလွဲ႔နဲ႔ အစိုးရဝန္ထမ္းဆိုတဲ့ဂုဏ္ကိုယူခဲ့တာ ၈လဆိုေတာ့ ကို႔ကိုေတာင္ အထင္ႀကီးမိတယ္ ......

ဦးေက်ာ္မွာ မကြၽတ္လို႔တဲ့အစြဲမႈတစ္ခုတည္းမဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာ ယခုေဖာ္ျပမဲ့ အျဖစ္ပ်က္ေတြကေနသိႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ...... အလုပ္ဝင္ကာလမွတ္မွတ္ရရ ၆လေက်ာ္ေလာက္႐ွိၿပီ ေဆးရံုကို ေဆးေက်ာင္းဆင္း

မီးပ်က္တုန္း ေတြ႔လိုက္ရတဲ့မ်က္ႏွာစုတ္သရဲႀကီး ဆရာဆရာမလံုျခံဳေရးေတြလာေတာ့ ခုနကရပ္ေနတဲ့ေနရာမွာမ႐ွိေတာ့။ကိုလင္းကေတာ့ အဲကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဖ်ားသြားတယ္။ အဲတာပဲသရဲေျခာက္ခံရဖို႔

ဦးေက်ာ္ရဲ႕ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စဥ္ကိုသိရၿပီးေသာ္လည္း သူကိုယ္တိုင္ကမနာယူ မခံယူဘူးဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ေပးရမွန္းမသိအၾကံအိုက္ေနတယ္။ေဆးရံုမွာ လုပ္သက္ရင့္ေနတဲ့ ဆရာဝန္ ေဒါက္တာေတြကေတာ့ သူအေၾကာင္းဆိုမထူးဆန္းေတာ့ေပ။

အလုပ္ဝင္ကာလ ႏွစ္လေက်ာ္ခဲ့ၿပီ။ အလုပ္ဝင္ခဲ့စဥ္က ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့အျဖစ္ပ်က္ေတြရယ္ေၾကာင့္ ရင္ခြဲရံုဆို ေဝးေဝးကေ႐ွာင္လာတယ္။ ဘယ္လိုပဲေ႐ွာင္လြဲေစကာမူ ကံတရားအပ္စပ္လာရင္ ၾကံဳေတြ႔ရစျမဲပါ။တစ္ခုေျပာဖို႔ေမ့ေနတာ

လူ႔ေဘာင္လူ႔ေလာကမွာ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာခဲ့ရင္ မိမိ တို႔နဲ႔ ပတ္သတ္ေသာ အရာမ်ားကို စြဲလမ္းေလ့႐ွိတယ္။မိသားစု၊ကိုခ်စ္ရသူ၊ဥစၥာပစၥည္း၊ဂုဏ္ပကာသန၊မိမိနဲ႔ ထိေတြ႔ဖူးသမ်ွ ဆက္ဆံဖူးသမွ်အရာမ်ားကိုစြဲလမ္း တက္ၾကသည္မွာ လူ႔သဘာဝ

ေဆာင္းအကုန္ ေႏြအကူးခ်ိန္ေရာက္လာၿပီ။ဦးေလး ထူထူေထာင္ေထာင္ျပန္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။သူမိန္းမလည္းစိတ္ေတြပူေနတာ တခုခုျဖစ္သြားမွာစိုးရိမ္လို႔ေနတာ။အေတြ႔ၾကံဳသစ္ေတြနဲ႔ ေတာတြင္းသဘာဝသာမက ထူးဆန္းအံ့ျသဖြယ္ရာေတြနဲ႔ေတာထဲကို

ဦးေလးရဲ႕ ေခါင္းမာပံုက အဲလိုဖ်ားနာၿပီး သရဲလိုလိုဘာလိုလိုေျခာက္ခံရတာေတာင္ အိမ္မျပန္လာဘူး။ဆင္တဲမွာပဲဆက္ေနၿပီး ေတာလိုက္ဖို႔ျပင္ဆင္ေနတယ္။ ေနာက္အျဖစ္ပ်က္တစ္ခုကေတာ့ သစ္ဆြဲရင္းျဖစ္တာပါ သစ္ဆြဲေနစဥ္မွာ

ျဖစ္ရပ္မွန္ကိုအေျခခံထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ျဖစ္ခဲ့တာကြၽန္ေတာ္ဦးေလး(ဖားထီ)ကရင္ႀကီး ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ပ်က္ေလးပါ။ဦးေလးက ကရင္ျပည္ သံေတာင္ဖက္ကဗ်။ ဦးေလးက အမဲလိုက္တာ ဆင္ထိန္းတာ ၿပီးေတာ့

ျဖစ္ရပ္မွန္အေၾကာင္းေလးကိုအေျခ ခံထားလို႔ ႐ွမ္းျပည္ရဲ႕နယ္ၿမိဳ႕ေလးလို႔ပဲေဖာ္ျပပါရေစ။႐ွမ္းလူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ သက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ေတာင္ယာလယ္လုပ္ျခင္းဟာ ႐ွမ္းျပည္နယ္ရဲ႕အသက္ေသြးေၾကာတစ္ခုပါ။ေတာင္ယာ လယ္ယာလုပ္ရာမွာ

ေဒၚေစာယုတစ္ေယာက္ အေျခေနကိုအနည္းငယ္သာရိပ္စားမိေသာ္လည္း ခ်က္​ခ်င္​း အိမ္ေျပာင္းဖို႔လဲ မျဖစ္ႏိုင္ေပ၊ပံုမွန္အေျခေနအတိုင္း ျပန္ေနၾကတာေပါ့။ညေနပိုင္းျပန္ခ်ိန္ကိုေတာ့

ေဆာင္းရာသီရဲ႕ ေအးျမျမအခ်ိန္အခါ ေကာင္းျမတ္တို႔ မိသားစု မေအးခ်မ္းႏိုင္ပါ။ မန္းေလးရဲ႕ ေဆာင္းရာသီဟာ သူတို႔မိသားစုအဖို႔ ပူေလာင္ေနပါတယ္။ေကာင္းျမတ္ တကၠသိုလ္စတက္စလူရြယ္ေလး သူ႔မွာ ေမာင္ႏွမသံုးေယာက္႐ွိပါတယ္ အမႀကီး

မွတ္မွတ္ရရ သူငယ္တန္းေကာင္မေလး ဆံုးၿပီး၁၀ရက္ေျမာက္ေန႔မွာျဖစ္တာပါ။ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ကြၽန္ေတာ္ နဲ႔အတူ ညေစာင့္ေပးတဲ့ Guideအကိုႀကီး ကဝမ္းသြားၿပီး မလာႏိုင္တဲ့ညေပါ့။ခါတိုင္းလိုပဲ အေႏွာက္ယွက္ကင္းတာ တစ္ပတ္နီးနီး႐ွိၿပီေလ

နယ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္ပ်က္ေလးပါ။ ျပန္ေတြးတိုင္း ဝမ္းနည္းမိသလို ၾကက္သီးေတြတျဖန္းျဖန္းထမိပါတယ္။ ျဖစ္ရပ္မွန္ေလးကိုျပန္လည္ေဝမွ် ေရးသားျခင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ေနရာအတိက်ကိုမေျပာပါရေစနဲ႔။ ေအးခ်မ္းလွတဲ့

နယ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕မွာျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္ပ်က္ေလးပါ။ ျပန္ေတြးတိုင္း ဝမ္းနည္းမိသလို ၾကက္သီးေတြတျဖန္းျဖန္းထမိပါတယ္။ ျဖစ္ရပ္မွန္ေလးကိုျပန္လည္ေဝမွ် ေရးသားျခင္းျဖစ္တဲ့အတြက္ ေနရာအတိက်ကိုမေျပာပါရေစနဲ႔။ ေအးခ်မ္းလွတဲ့

မဂၤလာပါ ကၽြန္ေတာ့နာမည္ကေတာ့ စိုင္းဟက္မင္းေနာင္ လို႕ေခၚပါတယ္ဗ်။ အသက္ကေတာ႕၁၈ အလြန္၁၉ထဲေရာက္ေနပါျပီဗ်။၀ါသနာကေတာ႕ Game play ျခင္းနွင့္ Dancer ကျခင္းတို့ပါ။ယခု ဒီ Steemit ေလးကို အသိအကိုတစ္ေယာက္ဆီကသိ ရတာပါ။