ေဆာင္းအကုန္ ေႏြအကူးခ်ိန္ေရာက္လာၿပီ။ဦးေလး ထူထူေထာင္ေထာင္ျပန္ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။သူမိန္းမလည္းစိတ္ေတြပူေနတာ တခုခုျဖစ္သြားမွာစိုးရိမ္လို႔ေနတာ။အေတြ႔ၾကံဳသစ္ေတြနဲ႔ ေတာတြင္းသဘာဝသာမက ထူးဆန္းအံ့ျသဖြယ္ရာေတြနဲ႔ေတာထဲကို ဦးေလးေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပန္ဝင္သြားခဲ့ပါတယ္။
ဒီတခါေတာ့ သားေကာင္လိုက္ဖို႔သက္သက္မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ထူးဆန္းလြန္းလွတဲ့ ေတာေတာင္ရဲ႕မာယာအေၾကာင္းကိုသိခ်င္လို႔ပါ။ဦးေလးသြားတဲ့ အခ်ိန္ ဆင္ေတြသစ္ဆြဲတာနားတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ ဆင္တဲမွာတစ္ညသာနားၿပီး ေနာက္ရက္ဆင္သမားေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ အမဲလိုက္ထြက္တယ္။အခ်ိဳ႕ဆင္သမားေတြကေတာ ၿမိဳ႕ျပန္တဲ့သူကျပန္ေပါ့။အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ဦးေလးသြားတဲ့ ဆင္ေတာင္လို႔ေခၚတဲ့ေတာ(ဆင္ရဲ႕ဦးေခါင္းသဏၭန္႐ွိလို႔ပါ)က ျပန္လမ္းမဲ့ ေတာလို႔လည္းအမည္တြင္ပါတယ္။ေဒသခံေတြကေတာ အဲ့ေတာမွာ ပဒူႂကြင္းေတြ၊အဆိပ္သင့္တြားသြားေကာင္ေတြနဲ႔ သားရဲေတြေၾကာင့္ သိပ္မသြားၾကပါဘူးတဲ့။ဒါထက္ မျမင္ရတဲ့ ပရေလာကသားေတြလည္းက်င္လည္ၾကတယ္လို႔ လူေျပာမ်ားတဲ့ ေတာလည္းျဖစ္တယ္။
ဆင္သမားႏွစ္ေယာက္က သိေပမဲ့ သူတို႔လည္းစူးစမ္း လိုစိတ္ေၾကာင့္ထင္ပါရဲ႕ ဦးေလးေနာက္လိုက္ေပး႐ွာတယ္။ ဆင္ေတာင္ကိုေတာ့အေႏွာက္ယွက္ကင္းကင္းေရာက္ခဲ့ၿပီ။ ညေတာ့ အနီးနားသစ္ပင္မွာ လင့္စင္ထိုးၿပီ အိပ္ရတာေပါ့။အေစာပိုင္းေတာ့ အေျခေနကတည္ၿငိမ္ပဲဗ်။ညပိုင္းနက္လာတာနဲ႔အမွ် ေတာေခြးအူသံေတြ တရက္ဆက္ၾကားရေတာ့တာပဲ။ ေတာေခြးအူတက္တာပဲလိုေတာ့ေျပာရေပမဲ့ ေတာေတာင္ထဲ ေခြးအူသံက ေက်ာခ်မ္းစရာပင္။ျဖစ္စဥ္စတာပဲေျပာရမလား ညခန္႔မွန္းေျခ၁၁နာရီေက်ာ္ ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဦးေလးတို႔ သစ္ပင္နားမွာ ေဒသေခၚဌက္ဆိုး လာေအာ္သြားတယ္ဗ် တဂီးဂီးနဲ႔ အေျခေနနဲ႔ အခ်ိန္ခါကိုသိတဲ့ဦးေလး အေရးၾကံဳ ရင္ဆိုင္ရေအာင္ ေသနတ္ေတာ့ ဆြဲထားတယ္။ ဆင္သမားႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ မတက္လာရဲပါဘူး မတက္လာတက္ပါဘူးဆိုၿပီးအိပ္ေနေလရဲ႕။ညအခ်ိန္၁၂ေက်ာ္ၿပီ ဦးေလးအိပ္မေပ်ာ္တာနဲ႔ ေရေႏြးအခါးေသာက္ရင္း ေတာင္းေစာင္းလမ္း အေကြ႔ေလးကိုလွမ္းအၾကည့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ တေရြ႔ေရြ႔ႏွင့္ တက္လာေနတာကိုလွမ္းေတြလိုက္ရတယ္။ေဝးေနေသးတာတစ္ေၾကာင္း၊မိန္းကေလးလိုထင္မွတ္စရာခႏၶာကိုကတစ္ေၾကာင္း၊ေဝခြဲမရတာက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ထဲ ေတာႀကီးမ်က္မဲ ဘာလာလုပ္တာလဲေပါ့။အေဖာ္မပါဘာမပါတဲ့အျပင္ ေတာလိုက္တဲ့ဝတ္စံုနဲ႔လည္းမဟုတ္။အနီးနားေရာက္လာမွ မိန္းမပ်ိဳေလး ေ႐ွးေခတ္အမ်ိဳးသမီးဝတ္စံု အနီးဆံုးေျပာရရင္ ဇာတ္မင္းသမီးေတြ ဝတ္တဲ့ဝတ္စံုပံုစံမ်ိဳး အဲမိန္းကေလးက ဦးေလးတို႔လင့္စင့္သစ္ပင္ေအာက္တည့္မွာလာရပ္ၿပီ။သူတစ္ေယာက္တည္းလမ္းေပ်ာက္ေနတယ္ေပါ့ၿပီးေတာ့အေဖာ္ေတြနဲ႔လည္းကြဲသြားလို႔ တစ္ေယာက္ထဲျဖစ္ေနလို႔ ဦးေလးတို႔နဲ႔ တစ္ညတာ အနားယူခြင့္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုတာတဲ့ဗ်ာ။ အလြန္လွတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ေတာႀကီးမ်က္မဲထဲမွာ ဦးေလးေဝခြဲရခက္ၿပီ။ မသမာသူေတြနဲ႔ ေတြသြားမွာကစိုးရိမ္၊ေတာႀကီးမ်က္မည္းထဲ မိန္းကေလးေကာဟုတ္ရဲ႕လား စိုးရိမ္စိတ္ေတြနဲ႔ ဆြံ႕အ ေနေလရဲ႕။အာ့တာနဲ႔ပဲ ဆင္သမားႏွစ္ေယာက္ ကိုအတင္းႏိုးၿပီး အေျခေနကိုၾကည့္ေျပာတာေပါ့။ ဟိုႏွစ္ေကာင္ကေတာ့ ဘာသိလို႔လဲမသိဘူး မ်က္ႏွာႀကီး႐ႈံ႕မဲ့ၿပီး ေအာက္ကိုၾကည့္ဖို႔ေျပာတာလဲ မၾကည့္ေတာ့ေပ။ဦးေလးကေတာ့ လူမႈေရးေတြဘာေတြလုပ္ၿပီး ေနရာမ႐ွိေတာ့တာကိုအက်ိဳးေၾကာင္းလွည့္ေျပာအၿပီး မိန္းကေလး အသံကေန ေယာက်ာ္းရ႕င္မာတစ္ေယာက္ အသံနဲ႔ ခနကမိန္းကေလးက ႀကိမ္းဆဲသံႀကီးၾကားရေတာ့ သံုးေယာက္လံုး ပူးကပ္သြားတယ္။ထိုမိန္းကေလးက မီးဝင္းဝင္းေတာက္မလို ျဖစ္ေနတဲ့ မ်က္လံုးရဲႀကီးနဲ႔ ေမာ့ၿပီးၾကည့္ေနတယ္၊မေက်နပ္တဲ့ မ်က္လံုးႀကီးနဲ႔ေပါ့။
မိန္းကေလး႐ုပ္ကတျဖည္းျဖည္း ခက္ထန္လာတယ္။ၾကည့္ေနရင္း ခုနကေခ်ာေမာလွပတယ္ထင္ရတဲ့ မိန္းကေလးပံုက တျဖည္းျဖည္း ၾကမ္းတမ္းလာတယ္။ လက္ညိဳးႀကီးထိုးၿပီး ငါကိုေပးမတက္ဘူးလား။ဆိုၿပီး အသံနက္ႀကီးနဲ႔ေအာ္တာေပါ့။ဦးေလးတို႔ သံုးေယာက္ကလဲ ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္ေနၿပီ။
တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ကပ္ၿပီး ေအာက္ကမိန္းကေလး ကဘာမွန္းလဲမသိဘူး။
အခ်ိန္တေရြ႔ေရြ႔နဲ႔ မိန္းကေလးပံုစံက မ်က္ႏွာႀကီး ႐ႈံ႕တြလာၿပီး ပါးစပ္ထဲကေန အဆြယ္သဏၭန္ႀကီးေတြထိုးထြတ္လာတာ ျမင္ရသူအဖို႔ေသြးပ်က္စရာပင္။ ဦးေလးက သိလိုက္ၿပီ ဘီလူးမမွန္း။ ဦးေလးတို႔ လာရာလမ္းမွာ အမွားတစ္ခုခုလုပ္မိလို႔ဆိုတာ။ ဘာအမွားလုပ္မိလို႔ လာတာလဲေပါ့။ ဆင္သမားႏွစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကို လက္ညိဳးထိုးၿပီး "အဲ့အေကာင္ ငါ့ သစ္ပင္ နားအေပါ့စြန္႔သြားတာ ငါ့ကိုေစာ္ကားတာနဲ႔ အတူတူပဲ"တဲ့။ အဲအျပစ္အတြက္ သံုးေယာက္လံုးကိုစားမယ္ဆိုပဲ။ဒါေၾကာင့္ေ႐ွးလူႀကီးေတြေျပာခဲ့တာ မွန္မယ္ ေတာေတာင္ထဲအေပါ့အေလးစြန္႔ရင္ "ကန္ေတာ့ပါကန္ေတာ့ပါ"ေျပာစြန္႔တဲ့အေလ့က်င့္ကိုေပါ့။ ဦးေလးတို႔သံုးေယာက္မွတ္မွတ္ရရ မနက္ လင္းခါနီးထိ ေတာင္းပန္လိုက္ရတယ္။ ရတဲ့ေတာေကာင္သားနဲ႔ လာေရာက္ေတာင္းပန္ပါ့မယ္လို႔ေပါ့။တစ္ႀကိမ္တစ္ခါသာခြင့္လႊတ္ေပးပါေပါ့။အေတာ္ေၾကာက္စရာပဲ။ေျပာတဲ့အတိုင္း ေတာေကာင္ရသမွ် ဘီလူးမကိုဆက္သၿပီး အျမန္ျပန္ခဲ့ေတာ့တယ္ဆင္တဲကို။ဆင္တဲေရာက္ၿပီး သိပ္မၾကာဘူး ျပသနာတစ္ခုထပ္တက္ပါေလေရာ။
ဦးေလးတို႔ဆင္တဲကို ျပန္ေရာက္ၿပီး မၾကာဘူး သစ္ပံုထဲကေန ေႁမြျဖဴအႀကီး ႀကီးတစ္ေကာင္ ေတြ႔ပါေလေရာ ေႁမြႀကီးကေတာ္ေတာ္ႀကီးတယ္။
စပါးႀကီး အေကာင္ႀကီးတစ္ေကာင္စာ လူတစ္ေယာက္ေအးေဆးမ်ိဳလို႔ရတဲ့အရြယ္ေလာက္။ ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္းပဲ ေႁမြျဖဴ က
ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ မလိုက္တဲ့ ႏႈန္းနဲ႔ထြက္ေျပးတယ္ဆိုပဲ။ေျပာခ်င္တာ အရမ္းျမန္တယ္ေပါ့။ဦးေလး ကမသတ္ဖို႔ လိုက္တားေပမဲ့ ေနာက္က်သြားတယ္ ေႁမြျဖဴႀကီး ကိုထင္းေပါက္ပုဆိန္နဲ႔ ေပါက္သတ္ၿပီးၿပီ။ သတ္ၿပီးမွေတာ့ဘာထူးမွာလဲေပါ့။အလြန္တရာထူးဆန္တာကေတာ စပါးႀကီး စပါးအုန္းေႁမြေတြလို မ်ိဳးႏြယ္မဟုတ္ပဲ ျဖဴေဖြးၿပီးအလြန္လွတာကိုပါပဲ။ ျပသနာကေတာ့ေႁမြႀကီးတက္ၿပီး တာနဲ႔စေတာ့တာပဲ။ဆင္ထားတဲ့ တဲႀကီးမီးစေလာင္တယ္။ၿပီးေတာ့ ဆင္သမားႏွစ္ေယာက္ ေရထြက္မွာေရနစ္ေသတယ္။ၿပီးေတာ့ သစ္ဆြဲႀကီးတစ္ေကာင္ ဘာေရာဂါ ဘာအေကာင္မွမကိုက္ပဲ တုန္းခနဲလဲေသတယ္။ သစ္ျဖတ္တဲ့ ေနရာမွာ ဆင္သမားတစ္ေယာက္သစ္ပင္ပိေသတယ္။
အမ်ားအထင္ေတာ့ နတ္ေႁမြကိုသတ္လို႔ ျပန္ထိတာလို႔ေျပာတာေပါ့။အဲထက္ထူးဆန္းတာ ေႁမြႀကီးကိုသတ္လိုက္တဲ့ သူနဲ႔ သူ႔ညီအကိုေတြကခုနေသတဲ့စာရင္းထဲပါသြားပါတယ္ သူကိုင္တဲ့ဆင္ႀကီးပါေသသြားတာပါပဲ။ ေတာေတာင္ဆိုသည္မွာလဲ အလြန္တရာမွ ႐ႈပ္ေပြလွပါတယ္။လူ႔ညဏ္နဲ႔မမီႏိုင္တဲ့ အတြက္ ဘယ္ေနရာဘယ္သြားသြားမိမိ မသိတဲ့ေဒသမွာ အထူးဆင္ျခင္သင့္ပါတယ္။ဦးေလးလည္းအဲကတည္းက သံေဝဂရသြားတယ္ထင္ပါရဲ႕ ခုဆို ေတာလိုက္တာေတြသိပ္မ႐ွိေတာ့ပါဘူး။
ေလးစားလ်က္
MSC No.152
Photo crd from Google