ျဖစ္ရပ္မွန္ကိုအေျခခံထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ျဖစ္ခဲ့တာကြၽန္ေတာ္ဦးေလး(ဖားထီ)ကရင္ႀကီး ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့အျဖစ္ပ်က္ေလးပါ။ဦးေလးက ကရင္ျပည္ သံေတာင္ဖက္ကဗ်။ ဦးေလးက အမဲလိုက္တာ ဆင္ထိန္းတာ ၿပီးေတာ့ သစ္ပင္အစိတ္ပိုင္းမ်ိဳးစိတ္ေတြ႐ွာေဖြတာကိုဝါသနာအေတာ္ပါတယ္ အဲကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ေနရပ္ ႐ွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း ကိုေရာက္လာတယ္ဆိုပါေတာ့။႐ွမ္းျပည္ဆို တဲ့အတိုင္း႐ွမ္း႐ိုးမေတာင္တန္းႀကီးေတြပတ္လည္ဝိုင္းၿပီးေတာေတာင္ထူထပ္ေနတဲ့ေဒသႀကီးဆိုတာ ဧကန္မလြဲသိၾကပါလိမ့္မယ္။ေဒသရဲ႕၈၀ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ ေတာေတာင္မ်ားကဖံုးလြမ္းထားပါတယ္။ရာသီဥတုသင္တင့္ေအးျမၿပီးေနလို႔ေကာင္းတဲ့ ေနရာလို႔လည္းတင္စားႏိုင္ပါေသးတယ္။အဲႂကြားေနတာေတြရပ္ဦးမယ္ဗ်ာ။ ဦးေလး ကအသက္၄၀နီးနီး သန္သန္မာမာကရင္လူမ်ိဳးႀကီးပါ။ ဦးေလးက႐ွမ္းျပည္ေရာက္ကတတည္းက ေတာ္လိုက္မယ္ဆိုတာႀကီးပဲ။ အဲဒါနဲ႔ပဲ ဆင္အဖြဲ႔ တစ္နည္းအားျဖင့္ သစ္ဆြဲဆင္အဖြဲ႔ေပါ့။ဆင္အဖြဲ႔နဲ႔ ထည္ေပးလိုက္ရတယ္။မထည့္ေပးလည္း ေတာလိုက္ဆိုတာႀကီးပဲေျပာေနတာကိုး။ ခုနကေျပာတဲ့ဆင္ သစ္ဆြဲတဲ့ေနရာေရာက္ဖို႔ကို အနည္းဆံုးမိုင္၄၀ေလာက္ ကားဆိုင္ကယ္စီးမရဘဲ ေျခလ်င္လမ္းေလ်ွာက္ရေသးတယ္။ ဒီျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာေတြ က သူျပန္လာမွေျပာျပတဲ့အေၾကာင္းေတြပါ။ သူစစေရာက္ျခင္းပဲ ေတာထဲဆိုေတာ့ လင့္စင္လို႔ေခၚတဲ့အပင္ေပၚမွာ ကြပ္ပ်စ္ခင္းၿပီးေနတာပါ ေတာ႐ိုင္း ေကာင္ေတြရဲ႕ရန္ျပဳျခင္း မ႐ွိေစရန္ပါ။ ဆင္တဲ နဲ႔လူေနတဲ့ေနရာက ေတာ္ေတာ္ေလးေဝးပါတယ္။ ဆင္ထားတဲ့ေနရာေပါ့။အေၾကာင္းကေတာ့ဆင္ေတြရာသီမုန္ယိုရင္လူေတြကို အႏၱာယ္မျဖစ္ေစဖို႔ပါပဲ။ ဦးေလးကေတာ့ညဖက္လင့္စင္ေပၚကေစာင့္ၿပီး တူမီးေသနတ္နဲ႔ ပစ္မယ္ေပါ့။မိုးစင္စင္လင္းသြားတယ္ ေတာေကာင္နဲ႔တူတဲ့အရာဆိုလို႔ဘာမွမေတြ႔ဘူး။ ဆင္သမားေတြေျပာပံုကေတာ့ ေတာသိပ္မနက္လို႔ပါတဲ့။ ဒါနဲ႔ပဲဦးေလးက ေတာနက္ထဲထက္ဝင္ ဖို႔ ဆင္သမားႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ေတာထဲဆက္ဝင္သြားတယ္။အမဲလိုက္႐ိုးလိုက္စဥ္အတိုင္း သားေကာင္႐ွာတာေပါ့။ ေတာရဲ႕မာယာေအာက္မွာ မုဆိုး ကသားေကာင္ျပန္ျဖစ္သြားမွန္း ဦးေလး တို႔တစ္စုမသိလိုက္ၾကပါဘူး။ ေတာတိုးရက်ိဳးနပ္ၿပီး ဆက္တစ္ေကာင္ေတာ့ရလိုက္တယ္။ေနရာမွာပဲ အေရခံြႏြာ ခ်ိဳ ျဖဳတ္နဲ႔ အလုပ္႐ႈက္ေနတယ္သံုးေယာက္သား ဝင္ခဲ့တဲ့ေတာက အေတာ္ေလးနက္ေတာ့ ေနေရာင္ရယ္လို႔ သိပ္ျဖာမက်ေနေပ။ ဦးေလးကေတာ့အားရေနတာေပါ့။ သူဘယ္လိုပံုပစ္ဖမ္းခဲ့ရတာကိုႂကြားမဆံုးျဖစ္ေန႐ွာတယ္။ဆက္အေကာင္လိုက္ကိုၾကပ္တင္ၿပီး ဆင္သမားႏွစ္ေယာက္ထမ္းခဲ့တာေပါ့။ ညေနကလည္းအေတာ္ပင္ေစာင္းေနၿပီ။ ေဒသရဲ႕ ေအးစိမ့္ စိမ့္ဒဏ္ေလးကိုလည္းစဝင္လာၿပီေပါ့။သြား႐ိုးလမ္းစဥ္အတိုင္း ျပန္လာတာေပါ့။ ဘယ္ကတည္းက ဇာတ္လမ္းစမသိ သူတို႔သံုးေယာက္လမ္းေပ်ာက္ေနၿပီ။ခုနက ဆက္ကိုအေရခြံႏြာ ၾကပ္တင္တဲ့ေနရာပဲျပန္ေရာက္ေနတယ္။ ႏွစ္ခါမက သံုးခါေလာက္ ျဖစ္ေနတယ္။ဦးေလးကေတာ့ ေတာလိုက္ဖူးေတာ့သိေနၿပီ။ေတာေျခာက္တာေပါ့ ဆိုင္ရာပိုင္ရာေတြကို ရလာတဲ့ ဆက္သားနဲ႔ ပူေဇာ္ပသမွလမ္းျပန္ေတြ႔လာတဲ့ဗ်ာ။ ေနာက္တစ္ခုကျဖစ္ပံုက ဆက္သားရၿပီး အေခ်ာင္းေလးေတြလုပ္ေနလွန္းတာေပါ့။ ညေနပိုင္းက် သိမ္းၿပီး လင့္စင္ေပၚသိမ္းတယ္။ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲေန႔က ဆင္သမားေတြ ရြာနီးနားမွာ ငွက္ဖ်ားေဆးသြားယူတဲ့အခ်ိန္ ဦးေလးရယ္ ထမင္းခ်က္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပဲက်န္ခဲ့တယ္။
ထမင္း ခ်က္ေကာင္ေလးက ညေနထံုးစံအတိုင္းလွန္းထားတဲ့အသားေျခာက္ေတြကို သိမ္းတာေပါ့။ဦးေလး ကဆင္ေရတိုက္ၿပီး လင့္စင့္ကိုအတက္မွာ ေက်ာေပးၿပီး ခုနကအသားေျခာက္ေတြကိုစားေနတဲ့ ပုတုတုလူပံုစံကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္ ။ ညေနေမွာင္ရီတေရာျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တဲ့အတြက္ေသခ်ာလည္းမျမင္ရ။ လူမဟုတ္တာေတာ့အေသခ်ာပဲ။ေတာေမ်ာက္လားဘာလားေပါ့။ ဦးေလးအသံ လဲၾကားေရာ ခုနက ပုတုတုလူပံုသဏာၭန္အေကာင္က လက္ႏွစ္ဖက္ကိုေျမာက္ၿပီး အေတာင္ပံုျဖန္႔ၿပီး ပ်ံေျပးသြားတယ္။ ေတြ႔လိုက္ရတဲ့ ဦးေလးကေတာ့ေၾကာင္အမ္းအမ္း ဘာေကာင္လဲမသိ ေတာ လိုက္လာတဲ့ သက္တမ္းတစ္ေလ်ွာက္မွာ တစ္ခါမွမျမင္ဖူးတဲ့ ေကာင္ပင္။ စိတ္ထဲ မွာေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပဲ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ ေနာက္ေန႔မွထပ္မလာတာကိုး တစ္ခါလာရင္ေတာ့တူမီးေသနတ္နဲ႔ ပစ္သတ္ရံုပဲလို႔ဦးေလးကေတြးထားတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ ဆင္သမားေတြဆိုေတာ့ လည္းတစ္ခါတစ္ေလ ယမကာေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေသာက္စားၾကတဲ့ေန႔ေပါ့။ ဦးေလးကလည္းအနည္းငယ္ေသာက္တက္စားတက္တဲ့ လူမ်ိဳးဆိုေတာ့ ဆြဲတာေပါ့။အရက္ေသာက္ၿပီးရင္ဦးေလးက ေရခ်ိဳးတက္တဲ့အက်င့္႐ွိတယ္။ ဦးေလးကေတာ့ သူ႔ပံုစံအတိုင္း ေပါ့ေသာက္စားၿပီးေရခ်ိဳးမယ္ဆိုၿပီး ေခ်ာင္းစပ္ဖက္ထြက္လာခဲ့တယ္။ ေတာထဲဆိုေတာ့ ေရခ်ိဳးမယ္ဆိုရင္ စမ္းေခ်ာင္း ေရထြက္ေတြပဲအားကိုး ရတာေပါ့။ ဆင္သမားေတြအျမဲသြား ခ်ိဳးေနတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းလမ္း႐ွိတယ္။သဘာဝ ဆိုေတာ့ၾကည္လင္ၿပီးေအးစိမ့္ေနတာေပါ့။ ညဖက္ႀကီး၁၁နာရီေက်ာ္ၿပီ ဦးေလး တစ္ေယာက္ထဲစမ္းေခ်ာင္းဖက္ ကိုဆင္းလာခဲ့တယ္။ စမ္းေခ်ာင္းေရာက္ေတာ့ ဟိုဖက္တစ္ဖက္ကမ္းရဲ႕ သစ္တံုးေပၚမွာ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ထိုင္ေနတာကိုေတြ႔ရေတာ့တာပဲ။ဦးေလးေျပာပံု အရေတာ့ ေခါင္းနပန္းႀကီးသြားတယ္တဲ့ လက္ထဲမွာလဲဘာလက္နက္မွပါမလာဘူးတဲ့။ ညႀကီးမင္းႀကီးဘယ္မိန္းကေလးမွလည္း လာရဲမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာသိတယ္။ဦးေလးလက္ထဲပါတာ ဆပ္ျပာခြက္ေလးတစ္ခုပဲ။ စမ္းေခ်ာင္းတစ္ဖက္မွာဆိုေပမဲ့ ေတာ္ေတာ္ေလးနီးတယ္။စမ္းေခ်ာင္းကေသးေသးေလးကိုး။မိန္းကေလးက ေက်ာေပးၿပီး
ေလးစားလ်က္
MSC No.152
Photo crd Google