ဦးေက်ာ္ရဲ႕ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စဥ္ကိုသိရၿပီးေသာ္လည္း သူကိုယ္တိုင္ကမနာယူ မခံယူဘူးဆိုေတာ့ ဘာလုပ္ေပးရမွန္းမသိအၾကံအိုက္ေနတယ္။ေဆးရံုမွာ လုပ္သက္ရင့္ေနတဲ့ ဆရာဝန္ ေဒါက္တာေတြကေတာ့ သူအေၾကာင္းဆိုမထူးဆန္းေတာ့ေပ။ ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္အတိုင္း လူဟာေသၿပီးရင္ေရာက္သင့္ရာဘံုမွာ သြားေရာက္က်င္လည္သင့္တယ္လို႔ထင္မွတ္မိပါတယ္။ဦးေက်ာ္တစ္ေယာက္ သူ႔အစြဲနဲ႔ဘဝႀကီးမွာ ေပ်ာ္ပါးေနေလသလားအေတြးကတစစ...........
ေတြးရင္းတန္းလန္း ေန႔ခင္းပိုင္းDutyလူကေတာ့ေပါ့ေပါ့ပါးပါး လူနာေတြကို ေဆးကုသမွတ္တမ္းေရးေပးရင္း အဲေန႔ကစိတ္ေတြေလးေနတာေတာ့အမွန္ပင္။ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့မသိဘူး။မိုးရာသီမဟုတ္ေပမဲ့ အဲ့ေန႔က မိုးအုံ႔မိႈင္း ေနတယ္မွတ္မွတ္ရရ...
ေန႔ခင္း ဘက္ေဆးရံုးမွာ အေရးေပၚဌာနကေတာ့လူသိပ္မ႐ွိေပ။အျခားဖ်ားနာေလာက္ပဲ။ ည၇ဆိုလ်ွင္ ကြၽန္ေတာ့ Duty ၿပီးၿပီ ယခု၃နာရီေက်ာ္ေက်ာ္သာ႐ွိေသးေတာ့ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာ ထဲထိုင္းရင္းဟိုေတြးသည္ေတြးေနတုန္း ေဆးရံုထဲက ဆရာ၊ဆရာမေတြေအာ္သံကိုၾကားလိုက္တာက
"ဦးမင္းသူ ဆံုးၿပီ"
သတိျပန္လည္ၿပီး ေသခ်ာၾကည့္မွ ဦးမင္းသူ အျမဲအရက္ကေလးတျမျမနဲ႔ ရင္ခြဲရံုေစာင့္ႀကီး....
ေတာ္ေတာ္လန္႔သြားမိတယ္ အရင္ေန႔ေတြ႔တာမွာ ေဒါင္ေဒါင္ျမည္ႀကီး ကို ခုအေလာင္းစင္ႀကီးေပၚမွာ မ်က္လံုးႀကီးျပဴးၿပီး တစ္ကိုယ္လံုးလည္းေသြးဆုတ္ျဖဴဖက္ေနတယ္။
မေန႔ညထိ အေကာင္းႀကီး ခုမနက္မေတြ႔လို႔ လိုက္႐ွာတာ ေနခင္းေလာက္မွ ရင္ခြဲရံုထဲ မွာေသေနတာေတြ႔တာတဲ့။တကိုယ္လံုးလဲျဖဴဆုတ္ေနတယ္.. တခုခုကိုေၾကာက္လန္႔ေနတဲ့ပံုပဲလို႔ မႈခင္းရဲေတြကယူဆၿပီး အေလာင္းကိုစစ္ေဆးဖို႔ ယူသြားၾကတယ္။ တကယ္ကိုစိတ္မေကာင္းမိတာ ဦးမင္းသူ ကတကယ့္လူေကာင္းႀကီးဗ်ာ သေဘာလည္းေကာင္းတယ္။ သူ႔ကလည္းရန္ျဖစ္တက္သူလည္းမဟုတ္ အရက္ေသာက္ၿပီး လည္းရစ္တက္သူမဟုတ္။သူ႔ဟာသူေသာက္ၿပီးေမာက္ေနတက္တဲ့ လူ႐ိုးႀကီး ဘယ္လိုရန္စနဲ႔သတ္တာလဲစဥ္းစားမရ.....
ဦးေက်ာ္ႀကီး ေတာင္အခုထိမကြၽတ္ေသးတာ ခုဦးမင္းသူတစ္ေယာက္ပါထပ္တိုး သူသာထပ္သရဲျဖစ္ရင္ေတာ့ ေနစရာအရပ္ပင္မ႐ွိေတာ့ ေတြးရင္းေက်ာခ်မ္းေနမိေတာ့တယ္။
အေတြးကိုရပ္ၿပီး ၇နာရီDutyနားၿပီဆိုေတာ့ျပန္မယ္ဆိုၿပီး လက္မွတ္ထိုးၿပီးအျပင္ကိုအထြက္မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔နဲ႔အတူ အလုပ္ဝင္တဲ့ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာမွာ ညဆိုင္းဆင္းဖို႔ ေရာက္လာတယ္......သူတို႔ကို dutyလြဲၿပီးျပန္ဖို႔ ျပင္ေနစဥ္မွာပဲ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္က တိုးတိုးနဲ႔ကပ္ၿပီး သရဲေျခာက္ခံရတယ္ဆိုတာေျပာတာ...
ကြၽန္ေတာ္လည္းစိတ္ဝင္စားသြားၿပီ...
ဒီသရဲ ငါ့တို႔ကိုပဲေျခာက္တာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိသြားေတာ့ ေၾကာက္စိတ္နည္းနည္းေပ်ာက္သြားတာေပါ့။
အဲဒါနဲ႔မျပန္ေသးပဲ သူတို႔ဘယ္လိုေတြ႔ရလဲဆိုတာေမးမိသြားတယ္။ညပိုင္း လူနားပါးလို႔ လူပ်က္ခ်ိန္ဆိုရင္ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာ ေဘးကရပ္ထားတာတဲ့ တြန္းကုတင္ႀကီးေတြကအလိုလိုေရြ႔ျပတယ္တဲ့။ေနာက္ၿပီး ေကာင္တာေ႐ွ႕ကေနမဲမဲလိုအေကာင္ႀကီးက လွစ္ခနဲလွစ္ခနဲေျပးေနတာ ေတြ အဲလိုေျခာက္တာလည္းညနက္ၿပီး လူပ်က္တဲ့အခ်ိန္မွေျခာက္တာဆိုပဲ။
သူတို႔လည္း ညDutyက်တဲ့ အဲလို အလ်ားတူပံုမ်ိဴးနဲ႔ ေျခာက္ေနတာ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္က လည္းအလုပ္ထြက္ဖို႔ လည္းတိုင္ပင္ေနေလရဲ႕.....
လူ႔ဘဝနဲ႔ ကြာျခားသြားၿပီး လူဘံုနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ေတာ့တဲ့ သူတစ္ေယာက္က လူဘံုမွာ လူေနသလို လာေနေတာ့ မလိုလားအပ္တဲ့ ျမင္ေစမႈေတြျဖစ္ကုန္တာပါပဲလို႔ထင္မိတယ္။
အလုပ္သက္တမ္းရယ္ သံုးလ ျပည့္တဲ့ထဲ က်ေနာ္တို႔ ည Dutyျပန္က်တဲ့ည ေပါ့။ ေဆးရံုမွာ အေရးေပၚလူနာေတြမ်ားေနတယ္....အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ခရီးတင္ယာဥ္တိမ္းေမာက္လို႔ပါပဲ..
ေသြးထက္သံယိုသူေတြနဲ႔ အေရးေပၚခန္းဝင္ရသူနဲ႔ ေသတဲ့သူကေသ ေတာ္ေတာ္ေလး အလုပ္႐ႈပ္ေနရပါတယ္ ဆရာ ဆရာမအင္အားမေလာက္လို႔အခ်ိဳ႕ သြားလာႏိုင္တဲ့လူနာေတြကိုေဆးရံုလြဲနဲ႔ အကုန္ျပာယာခတ္ေနတယ္ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာ တဲ့ဧည့္ထိုင္ခံုမွာလည္း လူသူအျပည့္ အလုပ္႐ႈပ္ရက္နဲ႔ မ်က္စိကၾကည့္မိသြားတဲ့ အခိုက္ ခံုတန္း ငါးတန္း႐ွိသည္ထဲ ေနာက္ဆံုးတန္းမွာေသြးသံရဲရဲနဲ႔ထိုင္ၿပီး ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာ ဖက္ကိုစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့သူတစ္ဦး ေဘးကလူေတြလည္းသူကိုဂ႐ုမစိုက္ မျမင္တဲ့ပံုပင္။
ကြၽန္ေတာ္ၾကည့္ေနစဥ္အတြင္းမွာပဲ ေခါင္းကေသြးေတြကေရက်သလို က်ေနတယ္ဗ်ာ ၾကည့္ေနတဲ့ မ်က္လံုး ႀကီးကလဲ အျပင္ကိုကြၽတ္ထြက္မတက္ ခႏၶာကိုယ္ တစ္ပိုင္းသာေတြ႔ရေပမဲ့ ေသြးအလိပ္လိပ္နဲ႔ ကြၽန္ေနာ္ အၾကည့္သူဆီကမခြာပဲ စိုက္ၾကည့္ေနမိတယ္........
စိတ္ထဲမွာလဲဒီလူနာ ဘာလားေပါ့?
အလုပ္ကမ်ားလိုစိတ္မၾကည့္ရတဲ့အထဲ ဘုၾကည့္လာၾကည့္ေတာ့ အသံက်ယ္က်ယ္ နဲ႔ "ဟိုလူနာ အေရးေပၚခန္းဝင္မယ္"ဆိုၿပီး လက္ညိဳးထိုးၿပီး ေျပာလိုက္တယ္။အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ေအာ္လိုက္ေတာ့ လူအားလံုးအၾကည့္ကကြၽန္ေတာ့ဆီေရာက္လာေရာ ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားတယ္ ခုနကခံုဆီ အၾကည့္လြဲၿပီးျပန္ၾကည့္မိေတာ့ ခုနကထိုင္ၿပီးဘုၾကည့္ၾကည့္ေနတဲ့ ေကာင္ကိုမေတြ႔ေတာ့ဘူး။ လူေတြကလည္းဘာလဲဆိုတဲ့ အၾကည့္ေတြနဲ႔ေပါ့။
ကိုဟာကို ခုံေနာက္ထဲဝင္ထိုင္လိုက္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလး လန္႔သြားတာ ခုနကပဲ လူတစ္ေယာက္ထိုင္ေနတာတပ္အပ္ျမင္ခဲ့ရတာ
ခုေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားေတာ့ ကသိကေအာက္နဲ႔ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္ေနမိတယ္။ ဘယ္သူကထပ္ေျခာက္ေနပါလိမ့္လိုလဲစိတ္ထဲ ေဝခြဲမရျဖစ္ေနတယ္။ အရင္ကလူသူမ႐ွိ တဲ့ အခ်ိန္မွာေျခာက္ခု လူသူၾကားထဲေတာင္ အတင့္ရဲၿပီးေျခာက္ေနတာဆိုေတာ့ အေျခေနကသိပ္မဟန္.....
မနက္ပိုင္း Duty ခ်ိန္းၿပီး တေနကုန္ျပန္အိပ္လိုက္တယ္....ညကပင္ပန္းတဲ့ အ႐ွိန္နဲ႔ေၾကာင့္အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။
အိမ္မက္ထဲမွာ ႐ုပ္ဆိုးဆိုးေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ့ လူတစ္ေယာက္က ကြၽန္ေတာ့ ကိုလည္ပင္းညႇစ္ထားတာတဲ့ ပါးစပ္ကလည္း "မင္းကို႔ေနရာကိုမေနရင္ မင္းကိုေရခဲတိုက္ထဲထည့္ပစ္မယ္"
ဖ်တ္ခနဲ လန္႔ႏိုးလာၿပီး ႏွလံးုခုန္ႏႈန္းေတြလည္းျမန္ေနတယ္။ဘယ္လိုအိမ္မက္ႀကီးလည္းမသိဘူး ေတာ္ေတာ္ေလးတုန္လႈပ္ေနမိတယ္။ညပိုင္း Dutyကလည္းဝင္ရဦးမွာဆိုေတာ့.....
အလုပ္ေၾကာင့္သာလာရတာ ေျခလွမ္းေတြက ေဆးရံု ကိုမေရာက္ခ်င္ ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာ ေရာက္ၿပီး မၾကာဘူး ကြၽန္ေတာ္နဲ႔အတူ Dutyက်တဲ့ ကိုလင္းဆိုတဲ့တစ္ေယာက္လဲေရာက္လာတယ္။လကုန္ရင္ အလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာကို လာတိုင္ပင္ေနတယ္ ....
ည၉နာရီေလာက္က်ေတာ့ ေသ သြားတဲ့ ဦးမင္းသူအေလာင္းရဲ႕အတည္ျပဳခ်က္ထြက္လာတယ္ ရင္ခြဲရံု ထဲအေအးပတ္ၿပီးေသတာတဲ့ ကြၽန္ေတာ့မ်က္စိျပဴးမိသြားတယ္ ေန႔ခင္းအိပ္တုန္းကအိမ္မက္ႀကီး နဲ႔ ။ေၾကာက္ရင္ပိုေျခာက္တယ္ဆိုတာတကယ္ပဲ။
ည၁၁ခြဲေလာက္ဇာတ္လမ္္းကစတာပဲ ေဆးရံုး တစ္ခုလံုးမီးလံုးေတြမီးေခ်ာင္းေတြက မီးအားနည္းသလိုမိွန္သြားေရာ တကယ္ပဲ လန္႔စရာ မီးလံုးဝပ်က္သြားတာမဟုတ္ဘဲ မွိန္က်သြားတာ ေဆးရံုး စက္ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ မီးစက္ခန္းကို ေျပးစစ္ေနၾကတယ္။ ညဖက္အေမွာင္နဲ႔ မီးမွိန္ေနတုန္း ကိုလင္းနဲ႔ကြၽန္ေတာ့ေ႐ွ႕မွာ လူတစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာရယ္သဲသဲကြဲမျမင္ရ....
ဧည့္ႀကိဳေကာင္တာရဲ႕ ေ႐ွ႕တည့္တည့္မွာရပ္ၿပီး ဘာမွလည္းမေျပာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဧည့္ႀကိဳတာဝန္အရ ဘာမ်ားလိုအပ္ပါလဲ မီးအေျခေနေၾကာင့္ခနခံုမွာထိုင္ေစာင့္ေပးပါလို႔ ေျပာလဲ မတ္တပ္ရပ္ပင္ မ်က္ႏွာက တကယ္ဘာဆိုဘာမွသဲကြဲစြာမျမင္ရ.....
ကြၽန္ေတာ္အက်င့္ေလးစိတ္ကမ႐ွည္ေတာ့ လူလိုေျပာေနတာ ခနေစာင့္လို႔ေအာ္လိုက္လည္းမတ္တပ္ႀကီးဘာမွျပန္မေျပာ ေအာ္သာေအာ္လိုက္တာ အသံေတြက ကတုန္ကယင္ျဖစ္ေနၿပီး..... မေနႏိုင္တဲ့အဆံုးလာမဲ့ေဘးေျပးသာေတြမယ္ဆိုၿပီး အိပ္ထဲကဖုန္းကိုflashlightကိုဖြင့္ၿပီး မ်က္ႏွာကိုထိုးလိုက္တာ ေသြးပ်က္စရာႀကီး မ်က္ႏွာအေရျပားတစ္ခုလံုးကစုတ္ခြာထားသလို ေသြးတစီစီနဲ႔ မ်က္ႏွာႀကီး မ်က္လံုးႀကီးေတြကလည္းအျပင္ကိုျပဳတ္ထြက္ေနတာ အဲျမင္ကြင္းကိုသ႐ုပ္ျပဖို႔အၾကားႀကီးမၾကည့္လိုက္ရပါဘူး ႏွစ္ေကာင္လံုး ငယ္သံပါေအာင္ေအာ္ၿပီး ခံုေအာက္ထဲဝင္ပုန္းလိုက္ၾကတာ ေအာ္သံေၾကာင့္ လံုျခံဳေရး နဲ႔တာဝန္က်ဆရာ ဆရာမေတြေျပးလာတာေပါ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ဘာမွျပန္ေျပာႏိုင္ေပ... သိတယ္မလားေယာက္က်ာ္းဘသားေလ ေတာ္ေတာ္ေလး ေၾကာက္သြားတာ ကိုလင္းကေတာ့ ခ်က္ခ်င္းပဲ အလုပ္ထြက္မယ္ငိုယိုၿပီး ကြၽန္ေတာ္လည္းစဥ္းစားမိရဲ ႔အလုပ္သာဆက္လုပ္ရင္ ႏွလံုးေရာဂါရမွာပဲလို႔.......
ေနာက္ထပ္အျဖစ္ပ်က္ေတြကိုေနာက္အပိုင္းေတြမွာဆက္လက္တင္ျပေပးသြားမွာပါ။
စကားခ်ပ္။ ။ ျဖစ္ရပ္မွန္အျဖစ္ပ်က္မ်ားကိုသာေရးသားေသာေၾကာင့္မျမင္အပ္ျမင္အပ္ေသာအရာမ်ားကို ေမတၱာပို႔အပ္ပါသည္။ဇာတ္လမ္းအရကာယံကာ႐ွင္မ်ား ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ အမည္မ်ားေျပာင္းလဲတင္ျပထားပါသည္။ၾကံဳခဲ့ရသူအျဖစ္ေျပာင္းလဲေရးသားထားပါေၾကာင္း။
ေလးစားလ်က္
MSC no.152
Photo crd from Google