အိမ်ခြံထောင့်မှာ ကြက်ဟင်းခါးပင် အပင်ပေါက်
နေသည်။ ထိုအပင်ပေါက်ကလေးကို အမက
ဝါးခြမ်းလေးများထောင်ပြီး စင်ပေါ်တင်ပေးထား
သည်။ ထိုစင် ဆိုသည်ကလည်း သစ်သားပုံအဟောင်း
ဖြစ်သည်။ ဆောင်းရာသီမှာ နေက
ထိုကြက်ဟင်းခါးပင်ကို နေထိုးသည်။
ကြက်ဟင်းခါးပင်က သရက်ပင်ကြီးအောက်မှာ
ပေါက်ခြင်းဖြစ်သည်။ နွေရာသီရောက်ပါရင်
ထိုကြက်ဟင်းခါးပင်က နေရောင်ရမည်မဟုတ်
တော့ပေ။ ကြက်ဟင်းခါးပင်က နေရောင် အပူ
ကြိုက်သည်။ ဆောင်းမှ နွေသို့ ပြောင်းပါက
နေရောင်က တဖြည်းဖြည်းခြင်း လှည့်သွားသည်။
ကြက်ဟင်းခါးပင်မှ အသီးများခူး၍ ချက်စား
သည်။ လတ်ဆက်၍ အော်ဂဲနစ်ဖြစ်သည်။
မနေ့က ကြက်ဟင်းခါးပင်မှ အသီးများ ရှာကြံ၍
အကုန်ခူးသည်။ စနေမောင်နှမ နှစ်ဦး တက်ညီ
လက်ညီခူးကြသည်။
ယခုအခါ နေရောင်က တဖြည်းဖြည်းပြောင်းရွေ့
နေသည်။ နေရောင်းမရတော့ ကြက်ဟင်းခါးပင်
အရွက်အချို့က ဝါလာသည်။ သူကလည်း အပူ
ကြိုက်သည့် အပင်မျိုးဖြစ်သည်။ နေရောင်
ရတုန်းက အပွင့်များပွင့်၍ အသီးများ သီးသည်။
ကြက်ဟင်းခါးသီးများ အတော်ရသည်။
အသီးများကို အကိုက ဓားဖြင့်လှီးသည်
အမှည့်ပါမကျန် ခူး၍ ချက်သည်။ ကြက်ဟင်းခါး
သီးချက်ကတော့ အမစနေက ချက်သည်။
ကြော်ချက်ဖြစ်သည်။ ဆီလျော့ဟု ပြောရသည်။
အမက ဆီသုံးများသူဖြစ်သည်။
ကြက်ဟင်းခါးကြော်ချက် ပူပူလေးနှင့်
ထမင်းပူပူလေးစားရသည်က မြိန်သည်။
အခြားဟင်းများပင် မစားဖြစ်ကြပေ။
16-2-2023
