ငယ်ငယ်က အိပ်ရာဝင်တိုင်း ပုံပြင်လေးတွေကို နားထောင်ပြီး အိပ်လေ့ အိပ်ထရှိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီပုံပြင်များစွာထဲက ဂလုံတစ်ကောင်ဟာ ဆားချက်သောဘဝနဲ့ လူအသွင်ဖန်ဆင်းပြီး နဂါးကိုဖမ်းဖို့အတွက် ယနေ့အချိန်ထိ ရှိနေသေးကြောင်း

ယခုတလော စာရေးပြီး ပို့စ်တင်ဖို့ပင် စိတ်မပါဘူးဖြစ်နေတယ်။ ရေးစရာမရှိလို့တော့မဟုတ်ဘူး။ ရေးစရာတွေ များလွန်းနေတော့ ဘာရေးလို့ ရေးချရမှန်မသိ ဖြစ်နေတယ်။ စာမရေးဖြစ်ပေမယ့်လည်း ဖုန်းကတော့ အကြောင်းမရှိ ဟိုပွတ်လိုက်

စိတ်ကူးပေါ်ရာ ဆိုတော့လည်း ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေသလဲဆိုတာကို တွေးကြည့်ပြီး ရေးရတာပေါ့ဗျာ။ ညကတိတ်ဆိတ်လွန်းနေတယ် တလောကလုံးအိပ်နေကြသလားလို့တောင် ထင်ယောင်ထင်မှာ ဖြစ်မိတယ်။ သေခြာတာတစ်ခုကတော့ ကိုယ်နေတဲ့

အချို့သောသူတွေ အရမ်းဒေါသကြီးတက်ကြတယ် ဒေါသဆိုတာကို သတိဆိုတဲ့ ပဲ့ကိုင်လေးနဲ့ မထိန်းသိမ်းဘူးဆိုရင် ဒုန်းဒုန်း ဒိုင်းဒိုင်း ဖြစ်ပြီး လုပ်မိလုပ်ရာ လုပ်ပြီး ပေါက်ကွဲသံစဥ်တွေ ထုတ်လွှတ်တော့တာပါပဲ အဲ့ဒီ ဒေါသစိတ်ကလေး

တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် တစ်လှမ်းပြီး တစ်လှမ်း တစ်ပုဒ်ပြီး တစ်ပုဒ် ပစ်မှတ်ကို တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ပစ်မှတ်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်တယ် ပစ်မှတ်က တည့်လွန်းလေတော့ သတိပေးတဲ့ ခေါင်းလောင်းလေးက ကလောင် ကလောင်နဲ့ပေါ့

ညအမှောင်မှာ ကောင်းကင်ယံထက် ကြယ်တွေဟာ တစ်ပွင့်ပြီး တစ်ပွင့် ကြွေလွင့်နေတဲ့အချိန်မှာ ဆုတစ်ခုကို ငါတောင်းခဲ့မိတယ် ငါ့ဆုတောင်းတွေက မှားများ မှားသွားပြီလားကွာ ငါ့အနာဂတ် ငါ့အိမ်မက်တွေက ညသန်ခေါင်ယံအချိန်မှာ

စပန်ဆိုတာ မင်းရဲ့ သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုပါ ငါ့ဘက်က လက်ခံခြင်းမရှိပါဘူး ကောင်းသည်ဖြစ်စေ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ မင်းမကြည်ဖြူဘူးဆိုရင် စပန်လို့ မင်းဘက်က မှတ်ယူလိုက်တယ် မင်းပေးလိုက်တဲ့ အနုတ်က ငါ့အတွက် မြင်တာကို မြင်တယ်လို့သာ

ပေးလာတော့လည်း နားနေလို့က မဖြစ်ဘူးလေ ဒီလိုရေးမှ ဒီလိုပေးမယ် ဆိုတော့လည်း မနားနိုင်ပဲ ဒီအတိုင်းသာ ရေးရပေဦးမည် စိတ်ရှည် ဇွဲသန် ရေးနိုင်မှသာ ရှင်သန်နိုင်မှာ ဆိုတော့လည်း မနားမနေ မင်းခိုင်တဲ့အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမှာ

မပေးတော့ဘူးဆိုပြီး မျှော်လင့်ချက်တွေကို လက်လျော့လိုက်တယ် မပေးတော့ရင်တော့ တစ်ခုခုကို လုပ်မယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ခိုင်မာစွာနဲ့ ချမှတ်ခဲ့တယ် ပေးတာ မပေးတာက မင်းလုပ်ရမယ့်အလုပ် ရေးတာ မရေးတာက ငါ့ရဲ့အလုပ်ဟု

ညလည်းလွမ်း နေ့လည်းလွမ်း အချိန်တိုင်လွမ်း နေ့တိုင်းလွမ်း လွမ်းတိုင်း လွမ်းနေတော့တာပါပဲ ဘယ်ထိလွမ်းသလဲဆိုရင် ညအိပ်ရင် အိပ်မက်မှာ ဂယောင်ဂရမ်း လွမ်းတဲ့အထိပါပဲ ဝေးခဲ့ကြတယ် ဆွေးခဲ့ရတယ် ရှာဖွေရင်းနဲ့

ပန်းတွေပွင့်တယ်ဆိုတာ သဘာဝပါပဲ အဲ့ဒီပန်းကို အလှကြည့်နေချင်သလား တဖြေးဖြေးနဲ့ နွမ်းခြောက်သွားလိမ့်မယ် အဲ့ဒီပန်းကို ကြိုက်လို့ဆိုပြီး အညှာကိုချိုး တွယ်တာလွန်းလို့ ပန်ချင်ရင်ပန် မကြိုက်လို့ဆိုပြီး

ဟို့.....ရှေ့ရှေ့တုန်းက ကုန်သည်တစ်ယောက်တွင် မြင်းတစ်ကောင်ရှိလေသည်။ ထိုမြင်းသည် ​ပျင်းလည်း ပျင်းရိသည်။ ဒါပေမယ့် ကုန်သည်က အစာကျွေးချိန်ရောက်လျှင်တော့ ကောင်းပေ့ဆိုတဲ့ အစာမျိုးကိုမှ ရွေးစားတက်လေ့ရှိသည်။ ကုန်သည်က

တစ်ခါတုန်းက တောရွာလေးတစ်ရွာမှာ အဖိုးအိုတစ်ယောက်နဲ့ သားဖြစ်သူ ချွေးမဖြစ်သူ မြေးဖြစ်သူ ထိုလေးဦးတို့သည် အိမ်တစ်အိမ်ထဲ၌ အတူတူနေထိုင်ကြပါတယ်။ အဖိုးကြီးဟာ အသက်ကြီးပြီဆိုတော့ ပြုစုစောင့်ရှောက်မည့်

ဟို့.........ရှေ့ရှေ့တုန်းက ဆင်တစ်ကောင်နဲ့ ကျားတစ်ကောင်ရှိတယ်။ နေ့တစ်နေ့၏ မနက်ခင်းတစ်ခုတွင် ရေအိုင်ရှိရာသို့ ရေသောက်ဆင်းရင်း ေရအိုင်ကြီးအနီး၌ ဆင်နဲ့ကျားဟာ ဆုံတွေ့လိုက်ကြတယ်။ ထိုအချိန်မှာ ဆင်ကကျားကိုပြောပါတယ်။

ဟို့ .......ရှေ့အခါက တိုင်းပြည်တစ်ခု၌ ကြင်နာတက်သော လူတစ်ယောက်နဲ့ အကြင်နာကင်းမဲ့သော လူတစ်ယောက်ဆိုပြီး ထိုလူနှစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ ထိုသူတို့တွင် ကိုယ်ဆီပိုင်ဆိုင်ထားသော ကုလာအုပ် တစ်ကောင်ဆီ ရှိကြတယ်။ အဲ့ဒီခေတ်က

တစ်ခါတုန်းက တောကြီးတစ်ခုထဲ၌ အလွန်အင်မတန်ချစ်ကြသည့် သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ ထိုသူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်သည် ထိုတောကြီးထဲ၌ အတူတူနေထိုင် လာခဲ့ကြသည်မှာ နှစ်ပေါင်းအတော်ကြာခဲ့ပါပြီ။ တောကဘယ်လောက်ထိနက်သလဲဆိုတော့

ဟို့်ရှေ့ရှေ့က တောရွာလေးတစ်ရွာ၏ အနီးအနားတောစပ်တစ်နေရာတွင် မြွေသအမိနှစ်ကောင်နေထိုင်ကြတယ်။ မြွေဆိုတော့လည်း တောထဲမှာ နေတာပေါ့ဗျာ။ တစ်နေ့သောအခါ မိခင်ဖြစ်သော မြွေမကြီးဟာ သားဖြစ်သော မြွေငယ်လေးအား အစားရှာမထွက်ခင်

ရှေ့အခါက တောတောင်တွေ အလွန်ထူထပ်သော တော့အုပ်တစ်ခုရှိတယ်။ ထိုတောအုပ်ကြီးထဲမှာ ရေအိုင်ကြီးတစ်အိုင်ရှိတယ်။ တစ်နေ့မှာ မျောက်တစ်ကောင်နဲ့ ရေဖျံကြီးတစ်ကောင်တို့ဟာ တောထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေရင်း ထိုရေအိုင်၏ အနီးအနားတို့

ဟို့ရှေ့အခါက တောနက်ကြီးတစ်ခု ရှိတယ်။ ထိုတောနက်ကြီးထဲမှာ သစ်ပင်သုံးပင်တို့ဟာ တစ်နေရာထဲ၌ အတူတကွရှင်သန်နေထိုင်ကြတယ်။ ပထမက ကျွန်းပင်ပေါ့ဗျာ ဒုတိယက ထင်းရှူးပင်ပေါ့ဗျာ တတိယက သရက်ပင်ပေါ့ဗျာ သူတို့သူငယ်ချင်းသုံးဦးဟာ

အပိုင်း ( 1 )လင့် ဖားငယ်လေးဟာ သူ၏မိခင် ဖားမကြီး ထွက်သွားပြီးနောက် ရေကန်ကြီးထဲတွင် ပေါက်နေသော ကြာပန်းပင်ကြီးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပါတယ်။ ထိုအချိန်မှာ ဖားငယ်လေးဟာ သူတစ်ခါမှမမြင်တွေ့ဖူးသေးသော ရေကန်ကြီး၏