زمانی که در طول ماه‌ها یا سال‌ها سرب در بدن تجمع پیدا کند، منجر به مسمومیت با سرب می‌شود. سرب فلزی است که حتی مقادیر بسیار اندک آن می‌تواند برای سلامتی اثرات منفی و زیان‌باری داشته باشد. علی‌الخصوص، خطر

آگورافوبیا (agoraphobia؛ یعنی «ترس از مکان‌های باز») نوعی اختلال اضطرابی است که در آن بیمار از مکان‌ها و موقعیت‌های باز و بیرونی هراس دارد و در این‌گونه موقعیت‌ها، احساس محبوس شدن، درماندگی، و یا خجالت

تشخیص زردی نوزادی در درجه‌ی اول با مشاهده و معاینه‌ی نوزاد صورت می‌گیرد. در صورتی که زردی قابل توجه باشند، معمولاً علاوه بر سفیدی چشم‌های نوزاد، صورت و پوست سینه و پشت نیز ممکن است زرد باشد، و در مراحل

وقتی که نوزاد دچار زردی می‌شود، به معنای آن است که سطح بیلی‌روبین در خون نوزاد افزایش یافته است. بیلی‌روبین ماده‌ای است که برای سلول‌های مغز اثر سمی دارد. در صورتی که زردی شدید باشد، امکان دارد که بیلی‌روبین

همان‌گونه که گفته شد، شایع‌ترین نوع زردی در نوزادان «زردی فیزیولوژیک» است، که یک فرآیند طبیعی و فیزیولوژیک محسوب می‌شود و به‌طور معمول مشکلی برای نوزاد ایجاد نمی‌کند. با این حال باید دانست که برخی از عوامل

به‌طوری‌که می‌دانیم، زردی به علت افزایش سطح بیلی‌روبین در خون ایجاد می‌شود، که به این حالت در اصطلاح پزشکی هیپربیلی‌روبینمی گفته می‌شود. بیلی‌روبین که مسئول زرد شدن رنگ پوست و سفیدی چشم‌ها در وضعیت زردی

زردی نوزادی به علت وجود بیلی‌روبین بالا در خون نوزاد ایجاد می‌شود. بیلی‌روبین رنگدانه‌ی زردرنگی است که بر اثر شکسته شدن و تجزیه‌ی گلبول‌های قرمز خون ایجاد می‌شود. زردی نوزادی پدیده‌ی شایعی است، خصوصاً

در گذشته، بیمارانی که دچار سندروم مارفان بودند، به ندرت بیشتر از ۴۰ سال عمر می‌کردند. امروزه با مراقبت و نظارت مداوم، اکثر افرادی که دچار این سندروم هستند، می‌توانند طول عمر نسبتاً طبیعی‌تری داشته باشند.

تشخیص سندروم مارفان برای پزشکان به سادگی میسر نیست، زیرا بسیاری از اختلالات بافت هم‌بند علایم و نشانه‌های مشابهی دارند. حتی در میان اعضای یک خانواده، علایم و نشانه‌های ناشی از سندروم مارفان ممکن است بسیار

در مطلب قبلی، نكاتی درباره‌ی آنوریسم آئورت و دیسكسیون آئورت—به‌عنوان عوارض خطرناك ناشی از سندروم مارفان—بیان شد. در اینجا، درباره‌ی برخی دیگر از عوارضی كه ممكن است بیماران مبتلا به سندروم مارفان به آن

سندروم مارفان یک بیماری ژنتیکی است. ژنی که باعث این بیماری می‌شود، در حالت طبیعی پروتئینی را ایجاد می‌کند که موجب کشسانی و استحکام بافت هم‌بند می‌شود. در بیماران مبتلا به سندروم مارفان، ژن ناهنجار از یکی

سندروم مارفان یک اختلال ارثی است که بر بافت هم‌بند تأثیر می‌گذارد. بافت هم‌بند شامل الیافی است که پشتیبان اندام‌های بدن و ساختمان‌های مختلف موجود در بدن هستند. سندروم مارفان عموماً بر روی قلب، چشم، عروق

معمولاً تشخیص سرخک بر اساس علایم و نشانه‌های بالینی انجام می‌شود. ضایعات مشخصی به نام لکه‌ی کوپلیک که در داخل مخاط دهان در بیماری سرخک دیده می‌شود، وجه مشخصه‌ی این بیماری است و با دیدن آن تشخیص بیماری

هم‌چنان‌که گفته شد، مهم‌ترین اقدام برای پیش‌گیری از سرخک، تکمیل برنامه‌ی واکسیناسیون است. واکسن سرخک معمولاً به همراه سرخجه و اوریون تزریق می‌شود که به آن واکسن MMR می‌گویند. واکسن MMR غالباً در دو نوبت

سرخک یک بیماری بسیار مُسری است و به‌وسیله‌ی ویروسی ایجاد می‌شود که در بینی و گلوی کودک یا فرد بزرگسال مبتلا تکثیر پیدا می‌کند. زمانی که فرد مبتلا به سرخک سرفه یا عطسه می‌کند و یا حرف می‌زند، قطرات آلوده‌ی

سرخک یکی از بیماری‌های ویروسی است که عموماً در دوران کودکی بروز می‌کند. البته این بیماری که در گذشته بسیار شایع بود، امروزه به علت موفقیت برنامه‌ی ایمن‌سازی تقریباً به‌طور کامل ناپدید شده است، هر چند که

در کودکانی که دچار آپنه‌ی انسدادی خواب هستند، از روش‌های مختلفی برای درمان استفاده می‌شود. یکی از اقدامات مهم برای درمان این کودکان، اجتناب از عوامل محرک و ایجاد کننده‌ی حساسیت است. این‌گونه کودکان باید

آپنه‌ی انسدادی خواب در کودکان نوعی اختلال خواب است که زمانی روی می‌دهد که تنفس کودک در حین خواب به‌طور نسبی یا کامل قطع شود. این وضعیت به علت تنگ شدن و یا مسدود شدن راه‌های هوایی فوقانی در حین خواب روی