سرب از فلزاتی است که بهطور طبیعی در پوستهی زمین یافت میشود. از طرف دیگر، فعالیتهای انسان—از قبیل معدنکاری، سوزاندن سوختهای فسیلی، و تولیدات کارخانهای—سبب شده است که این فلز در محیط زیست بیشتر در معرض تماس قرار گیرد. در گذشته از سرب برای تولید رنگ ساختمانی و بنزین استفاده میشد و هنوز هم از آن برای ساختن باتری، لولههای آب، لعاب مصنوعات سفالی، مصالح بام، و برخی از لوازم آرایشی استفاده میشود.
استفاده از سرب در رنگهای ساختمانی برای خانهها و نیز برای اسباببازیهای کودکان و مبلمان خانگی از سال ۱۹۷۸ در ایالات متحده ممنوع شده است. با این حال، رنگهای مبتنی بر سرب هنوز هم روی دیوارها و برخی از مصنوعات چوبی در خانهها و آپارتمانهای قدیمی یافت میشود. اکثر موارد مسمومیت با سرب در کودکان ناشی از خوردن تکههای جدا شدهی رنگهای حاوی سرب است.
Image credit: NPR
یکی دیگر از منابع مسمومیت با سرب، لولهها و شیرآلات سربی و مسی لحیم شده با سرب هستند که میتوانند ذرات سرب را به داخل آب آشامیدنی وارد کنند. لحیم سربی در قوطیهای کنسرو هنوز هم در برخی از کشورها استفاده میشود.
ذرات سرب م از رنگهای قدیمی و ممکن است دیگر جدا شوند و روی خاک رسوب کنند، تا سالها در خاک باقی باشند. خاک حاوی سرب هنوز هم از مشکلات عمده در اطراف بزرگراهها و در برخی از موقعیتهای شهری به شمار میرود. برخی از خاکهای نزدیک دیوارها در خانههای قدیمی نیز ممکن است حاوی سرب باشند.
به همین صورت، گرد و غبار درون خانه نیز ممکن است حاوی سرب باشد که این سرب ممکن است از رنگهای قدیمی خانه و یا از خاک آلوده در داخل یا بیرون خانه سرچشمه گرفته باشد.
برخی از ظروف سفالی و چینی ممکن است در لعاب روی آن حاوی سرب باشد و از طریق غذا به داخل بدن نفوذ نماید.
سرب ممکن است در برخی از اسباببازیها و محصولات دیگری که در برخی کشورها ساخته میشود، وجود داشته باشد.
لوازم آرایشی برخی از کشورها و نیز داروهای گیاهی و سنتی از چین، هند، و برخی از کشورهای آمریکای لاتین نیز ممکن است حاوی سرب باشد.
