آپنهی انسدادی خواب در کودکان نوعی اختلال خواب است که زمانی روی میدهد که تنفس کودک در حین خواب بهطور نسبی یا کامل قطع شود. این وضعیت به علت تنگ شدن و یا مسدود شدن راههای هوایی فوقانی در حین خواب روی میدهد.
آپنهی انسدادی خواب در کودکان و بزرگسالان با یکدیگر تفاوت دارد. معمولاً این وضعیت در کودکان با انسداد نسبی راههای هوایی همراه است و انسداد کامل—بر خلاف بزرگسالان—در کودکان زیاد دیده نمیشود.
Image credit: somnologymd.com
معمولاً انسداد راههای هوایی در حین خواب در بزرگسالان بیشتر به علت چاقی بروز میکند. ولی در کودکان، شایعترین وضعیتی که منجر به آپنهی انسدادی خواب میشود، بزرگی لوزهها و لوزهی سوم یا آدنویید است.
معمولاً در کودکانی که مبتلا به این وضعیت هستند، اختلالاتی در رفتار کودک و نیز در میزان توجه کودک مشاهده میشود.
در کودکان، یکی از روشهایی که برای تشخیص آپنهی انسدادی خواب مورد استفاده قرار میگیرد، نوار خواب یا پلیسومنوگرافی است. در این روش، سنسورهای در سطح بدن نصب میشود تا فعالیت امواج مغزی، الگوی تنفس، خُرخُر کردن، سطح اکسیژن، ضربان قلب، و فعالیت عضلانی را در حین خواب کودک ثبت نماید.
در مواردی که تشخیص بسیار محتمل به نظر میرسد و پزشک بر اساس شرح حال و معاینهی کودک این تشخیص را بهصورت قوی مطرح میکند، ممکن است نیازی به انجام کامل نوار خواب نباشد و تنها اکسیمتری کفایت کند. در این روش، در حین خواب کودک سطح اکسیژن ثبت میشود. در صورتی که با این روش تشخیص به قطعیت نرسید، میتوان نوار خواب انجام داد.
در صورتی که احتمال وجود بیماری قلبی در کودک مطرح باشد، میتوان از نوار قلب برای بررسی آن استفاده کرد.
همانگونه که در بالا نیز گفته شد، آپنهی انسدادی خواب در کودکان با بزرگسالان متفاوت است، و بنابراین لازم است که در زمینهی تشخیص آن دقت کافی مبذول شود.
