همچنانکه گفته شد، مهمترین اقدام برای پیشگیری از سرخک، تکمیل برنامهی واکسیناسیون است. واکسن سرخک معمولاً به همراه سرخجه و اوریون تزریق میشود که به آن واکسن MMR میگویند. واکسن MMR غالباً در دو نوبت به کودکان تزریق میشود: نوبت اول در سن ۱۲ تا ۱۵ ماهگی، و دوز دوم در سن ۴ تا ۶ سالگی تزریق میشود.
Image credit: checkupnewsroom.com
افرادی که در گذشته به بیماری سرخک مبتلا شدهاند، معمولاً سیستم ایمنی آنها بر علیه سرخک فعال شده و مصونیت دارند، و دوباره به این بیماری مبتلا نمیشوند. در واقع، اکثر افرادی که ۶۰ سال قبل در کشور آمریکا زندگی کردهاند، نسبت به سرخک مصونیت دارند، زیرا خودشان به این بیماری مبتلا شدهاند.
واکسیناسیون برای ایجاد و حفظ سطح گستردهی ایمنی اهمیت دارد. از زمان معرفی واکسن سرخک، این بیماری در آمریکا تقریباً حذف شده است—با آنکه تمام افراد واکسن را دریافت نکردهاند. به این تأثیر «ایمنی گروهی» (herd immunity) گفته میشود.
با این حال، کاهش نرخ واکسیناسیون موجب ضعیف شدن ایمنی گروهی میشود. اخیراً تعداد موارد سالیانهی سرخک در آمریکا از ۶۰ مورد به ۲۰۵ مورد در سال افزایش پیدا کرده است.
یکی از دلایلی که بالا بودن نرخ واکسیناسیون سرخک اهمیت دارد، جلوگیری از جهش مجدد سرخک است، زیرا به محض اینکه نرخ واکسیناسیون پایین بیاید، دوباره سرخک برمیگردد.
