MSC Gathering ပြဲကေန ကိုယ့္ၿမိဳ႕ ကိုယ့္ေဒသကို ျပန္လာခဲ့ၿပီးကတည္းက ခုခ်ိန္ထိ အလုပ္ရႈပ္ေန၏။ ေကာင္းေကာင္းကို မနားရေသးေပ။ ဘာေတြလုပ္လို႔ ဘာေတြ ရွုပ္ေနမွန္းကို မသိေပ။ အင္းေပါ့ေလ ပံုဂံမွာ အနည္းငယ္ နားခြင့္ ရထားတာေလးကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရေပလိမ့္မည္။ ပုဂံမွာ ရက္အနည္းငယ္ပဲ ေနရလို႔ ရသေလာက္ေလး အသားကုန္ လည္ပစ္လိုက္၏။ လူလည္း မိတ္ဖု (အပူဖု) ေတြကို ထလို႔။ နဂိုမျဖဴသည့္အသား ပိုမဲေပါ့။ (ေနာက္မွ ပုဂံ Gathering အေၾကာင္းကို ေရးဦးမည္)
အေအးပိုင္းေဒသမွာ ေနေသာ က်ေနာ့္အဖို႔ အပူပိုင္း ေဒသ (၂) ရက္တာ ခရီးစဥ္က စိန္ေခၚမႈႀကီး တရပ္ပင္။ ပူပူ ပူပူႏွင့္ပဲ ရသလာက္ အခ်ိန္ေလးမွာ ရေအာင္ လည္ပတ္ခဲ့၏။ ေရွ႕တေခါက္လာတုန္းက မဖူးခဲ့ရေသာ ဘုရားမ်ားကို အဓိက ထားၿပီး ဖူး၏။ ထို႔ျပင္ တခ်ဳိ႕ဘုရားမ်ားကို ဖူးဖို႔ ခ်န္ထားခဲ့၏။ ေနာက္ထပ္ ထပ္လာရန္ ျဖစ္၏။ အိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီး (၃) ရက္ေလာက္ေနမွ ကိုယ္မွ အပူဖုမ်ား ေပ်ာက္ေတာ့၏။
အလုပ္အေကၽြးမ်ားကို လက္စသတ္ဖို႔ တပတ္ေလာက္ လံုးျခာလည္ လိုက္လို႔ေန၏။ ယခုရက္ပိုင္းမွ ကိစၥ အခ်ိဳ႕ ၿပီးျပတ္၏။ ကံေကာင္းသည္က ဒီေန႔တြင္ Cherry FM (၉) ႏွစ္ျပည့္ Show ပြဲ ရွိ၏။ ေနာက္တခုက ျမန္မာေဘာလံုး အသင္း ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္သည့္ အာရွအားကစားၿပိဳင္ပြဲ ရွိ၏။ ျမန္မာပြဲက ေဒသ စံေတာ္ခ်ိန္ ညေန (၆) နာရီခြဲတြင္ ျဖစ္၏။ ၀မ္းနည္းဖို႔ ေကာင္းသည္က မည္သည့္ ျပည္တြင္း ရုပ္သံလိုင္းကမွ ျမန္မာပြဲကို မလႊင့္ေပ။ Online ကေနသာ live လႊင့္ေပးမည့္ Facebook Page မ်ားကို ရွာေဖြ ၾကည့္ရေပလိမ့္မည္။ ကံဆိုးသည္က ညေန (၆) နာရီကေန (၇) နာရီထိ က်ေနာ္ စာသင္ခ်ိန္ ရွိ၏။
မည္သို႔ပင္ ဆိုေစ ယခုလို ပြဲေကာင္းကိုေတာ့ လက္လႊတ္မခံႏိုင္ေပ။ စာသင္ခ်ိန္ ၿပီးသြားလွ်င္ေတာ့ မီသေလာက္ ေလး အားေပးရေပလိမ့္မည္။ ဒုတိယပိုင္း တပိုင္းေတာ့ ေကာင္းေကာင္း မီသည္။ မိမိထက္ အင္အားႀကီးသည့္ အသင္းမ်ားႏွင့္ တအုပ္စုထဲ က်ေနေသာေၾကာင့္ ေနာက္တဆင့္က မလြယ္ေပ။ ရွံုးရွုံး ႏိုင္ႏိုင္ က်ေနာ္တို႔၏ ျမန္မာအသင္းကို အားေပးရေပလိမ့္မည္။ ဘယ္လိုပဲ ကိုယ္ေတြ အသည္းကို ခြဲခြဲ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း ဖန္သားျပင္ ေရွ႕ကို အလိုလို ေရာက္မိသား ျဖစ္ေန၏။ နည္းျပသစ္ လက္ေအာက္က အသြင္သစ္ ပံုစံသစ္ႏွင့္ ျမန္မာအသင္းကို ရင္ခုန္ေမွ်ာ္လင့္ေနမိ၏။ အတိုင္းတာ တခုထိ စြမ္းေဆာင္ျပႏိုင္လိမ့္မည္လို႔ ယံုၾကည္၏။
ျမန္မာပြဲၿပီးသြားလွ်င္ေတာ့ Cheery FM Show ပြဲသို႔ သြားလိုက္ေပဦးမည္။ ဒီေန႔ တေန႔ေတာ့ ေကာင္းေကာင္း အနားယူ ပစ္လိုက္ဦးမည္။ ခက္သည္က မနက္ကတည္းက ရြာလိုက္ တိတ္လိုက္ ျဖစ္ေနသည့္ မိုး။ သူ႔ေၾကာင့္ ပြဲပ်က္သြားႏိုင္၏။ ေတာင္ႀကီးႏွင့္ မိုးသည္ ခြဲမရ။ အမႊာေတြ လိုပင္။ ခုစာေရးေနခ်ိန္ (ညေန ၅ နာရီ) မွာေတာ့ မိုးနတ္မင္း အငို တိတ္သြားၿပီ ျဖစ္၏။ ခဏတာ တိတ္တာလား။ ညနက္ထိ တိတ္တာလား ဆိုတာကိုေတာ့ ေစာင့္ၾကည့္ရေပလိမ့္မည္။ မည္သို႔ပင္ ဆိုေစကာမူ Show ပြဲသို႔ ထီးယူသြားရန္ က်ေနာ္ ဆံုးျဖတ္လိုက္၏။ မိုးက မိုးအလုပ္ လုပ္လိမ့္မည္။ က်ေနာ္ကလည္း က်ေနာ့္အလုပ္ က်ေနာ္ လုပ္ရေပ လိမ့္မည္။ မိုးမဖ်က္လွ်င္ေတာ့ ေနာက္ရက္တြင္ Show ပြဲ ပံုရိပ္မ်ားႏွင့္ တကြ ထပ္မံလာေရာက္ မ်က္စိေနာက္ခြင့္ ျပဳပါရန္ ႀကိဳတင္ၿပီး ခြင့္ပန္ခဲ့လိုပါ၏။
MSC 31
