My Daily Blog 2026#252

Wczoraj i dziś byłem świadkiem dość powszechnego zjawiska, którego do końca nie potrafię pojąć. Wczoraj w szpitalu, tuż przed badaniem, przygotowywał mnie pielęgniarz, z którym całkiem znośnie dogadywałem się po francusku – w zasadzie to on mówił, a ja odpowiadałem półsłówkami. Chwilę później pojawiła się anestezjolog i zapytała, czy mówię po francusku. Zgodnie z prawdą odparłem, że zaledwie odrobinę, więc bez wahania przeszła na angielski. W tym czasie pielęgniarz podłączał mi aparaturę i czujniki, po czym w pewnym momencie rzucił krótko po angielsku: „turn right”. Na sali wywołało to ogólną wesołość i komentarz w stylu: „To ty, Jérôme, mówisz po angielsku?!”. Chłopak wyraźnie się zmieszał.

[ENG] Both yesterday and today, I witnessed a fairly common attitude that I still find completely baffling. Yesterday in the hospital prep room before my procedure, a male nurse was getting me ready, and we were managing reasonably well in French—or rather, he did most of the talking while I chimed in with brief replies. Then the anesthesiologist came in and asked if I spoke French. I honestly replied "just a little," so she seamlessly switched to English. Meanwhile, the nurse was busy hooking up monitors and leads when he suddenly said in English, "turn right." That immediately sparked chuckles across the room, followed by teasing: "Wait, Jérôme, you speak English?!" The poor guy looked visibly embarrassed.

Dzisiaj z kolei widziałem bliźniaczą sytuację w sklepie. Przy kasie obok zagraniczna klientka zapytała o coś po angielsku, a kasjerka zupełnie nie potrafiła jej odpowiedzieć. Z pomocą przyszła koleżanka ze zmiany, wyjaśniła wszystko i zadowolona klientka odeszła. Gdy jednak pomocna dziewczyna wracała na swoje stanowisko, usłyszała za plecami kpiące szepty i podśmiechujki reszty załogi: „taka niby zdolna, a na kasie siedzi”. To tylko dwa świeże przykłady, ale podobnych scen widziałem już mnóstwo. Zupełnie nie rozumiem, dlaczego kogoś bawi to, że kolega z pracy radzi sobie w obcym języku – zwłaszcza gdy samemu nie potrafi się wykrztusić słowa w innym narzeczu.

[ENG] Today, I saw a nearly identical scene at the supermarket checkout. A foreign shopper at the next till asked a question in English, which left the cashier completely tongue-tied. Another clerk stepped in to help, handled the query smoothly, and the customer left satisfied. Yet as that helpful clerk walked back, she was greeted with snickers from her coworkers: "So talented, yet stuck working a till, huh?" These are just two recent examples, but I've seen this play out many times. I truly don't get why people mock a coworker for handling a foreign language, especially when they can barely string two words together in another tongue themselves.

Po południu wreszcie wróciłem do truchtania. Nie miałem ochoty kręcić pętli wokół osiedla, więc wybrałem się do Spiennes. Tamtejsze drogi znam doskonale ze spacerów i wypadów rowerowych, ale jeszcze nigdy tam nie biegałem. Miałem ogólny plan, w którą stronę ruszyć, by osiągnąć pożądany dystans, lecz przez całą drogę kalkulowałem w głowie, czy wyjdzie z tego sześć kilometrów, czy może nieco więcej. Licznik zatrzymał się ostatecznie na ponad siedmiu, co bardzo mnie ucieszyło. Trasa okazała się świetna: lekko pagórkowata, ze znikomym ruchem aut, za to z kilkoma mijanymi kolarzami i biegaczami.

[ENG] In the afternoon, I finally laced up and got back out for a run. I had no desire to grind out loops around my neighborhood, so I headed over to Spiennes instead. I know those roads inside out from frequent walks and bike rides, but I had never actually run there. I had a rough idea of which way to go to get a decent distance, though I spent the whole run doing mental math on whether it would end up being just six kilometers or a bit more. I ended up clocking just over seven, which put a big smile on my face. It’s a great route—gently rolling terrain, virtually no car traffic, and plenty of fellow cyclists and runners sharing the road.