I'm back with a new Wednesday Walk post. Wednesdays are special days for me. Even when I was younger and in school, I loved Wednesdays. Like most children, I wasn't one to enjoy school. When Wednesday came, it felt like most of the week was over. Being in a building, in a crowded environment with strict rules and constantly doing the same things isn't very appealing to school-aged children. School didn't interest me much either, except for the friendships.
Yeni bir Wednesday Walk gönderisi ile sizlerle birlikteyim. Çarşamba günleri benim için özel günlerden biri. Küçükken okul çağındayken de çarşamba günlerini severdim. Çocukların büyük çoğunluğu gibi ben de okulu sevenlerden biri değildim. Çarşamba günü gelince haftanın büyük bölümü sonra ermiş hissiyatı oluşurdu. Bir binada, kalabalık ortamda sıkı kuralların olduğu, sürekli benzer şeylerin yapıldığı bir yerde bulunmak okul çağındaki çocuklar için hiç ilgi çekici değil. Okul da benim ilgimi pek çekmezdi, arkadaşlıklar dışında.
During school years, winter often meant school holidays due to heavy snowfall. The snow was truly massive. Afterwards, we'd start compacting the snow and play football. We could do moves on the snowy ground that we couldn't do on dirt. Trying out a bicycle kick was great fun. The goalkeeper would dive long distances to save the ball... Walking on snowy ground is quite challenging. The paths narrow, it's difficult to walk at a brisk pace, and the weather is cold. When these different negative factors come together, you need extra motivation to go for a walk.
Okul dönemlerinde kış mevsimi çoğunlukla kar yağışı nedeniyle tatil olurdu. Kar yağışı gerçekten devasa boyuttaydı. Sonrasında karları ezmeye başlar, futbol oynardık. Toprak zeminde yapamadığımız hareketleri karlı zeminde yapabilirdik. Röveşeta'yı denemek çok keyifliydi. Kaleci topa kurtarmak için uzun mesafe uçardı... Karlı zeminde yürüyüş oldukça zorlayıcı. Hem yollar daralıyor hem tempolu yürümek zor hem de hava soğuk. Birbirinden farklı olumsuzluklar bir araya gelince yürüyüş yapmak için ekstra motivasyona sahip olmak gerekiyor.
The snow has melted on the roads where cars pass. Because the roads are narrow due to the snow, I have to stop when a car passes. The same goes for the city center. People are having difficulty walking because of the snowdrifts. Naturally, they are flocking to enclosed spaces. Being in an enclosed space, in an environment where people are smoking, is completely unhealthy.
Arabaların geçtiği yollarda karlar erimiş durumda. Kardan dolayı yollar daraldığı için araba geçince durmak zorunda kalıyorum. Çarşı merkezi de öyle. İnsanlar kar kütlelerinden dolayı yürümekte zorlanıyor. Haliyle kapalı alanlara hücum ediyorlar. Kapalı alanda, sigaranın olduğu ortamda bulunmak tümden sağlıksız.
Then there are these paths. Very narrow. A path cleared by a few people crushing the snow. After a while, there's a snow-filled path that nobody uses. I struggled to get through it. My clothes got wet from being in contact with the snow. This week hasn't been very productive in terms of walking. However, I'm making up for it with exercises I do at home.
Bir de şöyle yollar var. Daracık. Bir kaç kişinin karları ezerek açtığı yol. Bir süre sonra hiçkimsenin geçmediği karla dolu yol var. Oradan geçerken bata çıka ilerledim. Karla temas halinde olunca giysilerim ıslandı. Bu hafta yürüyüş açısından çok verimli olmadı. Ancak bu yürüyüşlerin açığını evde yaptığım egzersizlerle kapatıyorum.
