မဂၤလာပါ Steemit မွ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစဟု ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
Image Credit-Original Source
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕အက်င့္ဆိုးအတိုင္း မနက္အိပ္ယာကႏိုးသည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္းမထေသးဘဲ ဟိုဘက္ကိုလိွမ့္လိုက္ ၊ ဒီဘက္ကို
လိွမ့္လိုက္ျဖင့္ စဥ္းစားကာေနေခ်ၿပီ။ေအာ္ - လူ႔ဘ၀ဆိုတာ တကယ္မလြယ္ပါလား။ထို႔ေၾကာင့္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုဒၶဘုရားက ေဟာေျပာမိန္႔ၾကားခဲ့တာဘဲ ၊ လူ႔ခႏၶာကို ပိုင္ဆိုင္ထားသမွ် ဒုကၡဆိုတာရိွေနဦးမွာဘဲလို႔။ကၽြန္ေတာ္လည္း အိပ္ယာကမထခ်င္ထခ်င္ ႏိုးထလာခဲ့ရသည္။ခႏၶာက သိပ္မလန္းဆန္းေသးေသာ္လည္း စိတ္ကေတာ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာျဖင့္ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားရဦးမည္ဆိုတာကို ႏိႈးေဆာ္တိုက္တြန္းလွ်က္ရိွေနေပၿပီ။အိပ္ယာက မထခ်င္ေသာ္လည္း ထရမည္။ဇိမ္ခံေနလို႔ေတာ့ျဖင့္ ဘာမွျဖစ္လာမည္မဟုတ္။ကၽြန္ေတာ္လည္း မ်က္ႏွာသစ္ ၊ သြားတိုက္ရန္ အိမ္ေနာက္ဖက္သို႔၀င္လိုက္ပါေတာ့သည္။
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ ေျခေထာက္က ဘယ္ညာတစ္ခ်က္စီလွမ္းလိုက္တိုင္း ေျခလွမ္းေအာက္က ၀ါးၾကမ္းခင္းေလးရဲ႕ တက်ိ တက်ိျမည္သံက ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ မနက္ခင္းေတးဂီတတစ္ခုအလား။အိမ္ေနာက္ဖက္ေရအိုးစင္ေဘးက ၀ါးတိုင္ေလးတြင္ ခ်ည္ထားေသာ ျခင္းေတာင္းေလးကို ကၽြန္ေတာ္လည္း သြားတိုက္ေဆးယူမယ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပိန္လိမ္ေနေသာ သြားတိုက္ေဆးဘူးက မ်က္ႏွာငယ္ေလးျဖင့္ အသနားခံေနဟန္ပင္တူေနေတာ့သည္။သူ႔ခမ်ာလည္း မနက္မိုးလင္းတိုင္းကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ လက္ၾကမ္းႀကီးမ်ားျဖင့္ အသားကုန္ဖ်စ္ညွစ္ျခင္းမ်ားကိုခံရစၿမဲ။သို႔ေပမယ့္လည္း ကၽြန္ေတာ္မျဖစ္မေနညွစ္ထုတ္ရေတာ့မည္ မဟုတ္လို႔ကေတာ့ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့အတြက္တစ္ေန႔လံုးလြယ္ကူေတာ့မည္မဟုတ္ပါ။
ကၽြန္ေတာ္ရိွသမွ်အင္အားကိုသံုးၿပီး လိမ္ကာညွစ္ထုတ္လိုက္မိသည္။သူလည္းေတာ္ေတာ္ကို ခံရခက္ေနေခ်ၿပီ ၊ လံုး၀ကိုထုတ္ေပးႏိုင္စြမ္းမရိွေတာ့ဘဲ ခါးအလယ္ကပင္ ျပတ္သြားခဲ့ေလၿပီ။ကၽြန္ေတာလည္း မီးဖိုေခ်ာင္က ဓါးပါးေလးတစ္ေခ်ာင္းကို ယူကာသူ႕ကိုလွီးျဖတ္လိုက္သည္။ၿပီးမွသူ႔အတြင္းပိုင္းကို သြားပြတ္တံျဖင့္ တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ေမႊလိုက္သည္။ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕ေမႊခ်က္ေတြေၾကာင့္ သြားပြတ္တံတြင္ အျဖဴေရာင္သြားတိုက္ေဆးအနည္းငယ္ပါလာေလသည္။ကၽြန္ေတာ္ေက်နပ္လိုက္ပါေတာ့သည္ ဒီေလာက္မွ်ဆိုလွ်င္လည္း မဆုိးေပ။ကၽြန္ေတာ္မ်က္ႏွာ ကပ်ာကယာသစ္လိုက္သည္။သြားပြတ္တံတြင္ေပက်ံလွ်က္ရိွေသာအနည္းငယ္ေသာ သြားတိုက္ေဆးျဖင့္ပင္ အဆင္ေျပသလိုသြားတိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာကိုလံုခ်ည္ျဖင့္သုတ္ကာ အျပင္ဘက္သို႔ထြက္လာလိုက္ပါသည္။
Image Credit-Original Source
ကၽြန္ေတာ္အိပ္ယာဘက္သို႔တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တူေလးကအိပ္ေမာက်ဆဲပါ။သူ႔ခမ်ာလည္း ပင္ပန္းလွပါသည္။တစ္ေနကုန္ အရြယ္နဲ႔မလိုက္ေအာင္ အိမ္မႈကိစၥေလးမ်ားကို တတ္ႏိုင္သမွ်ကူညီလုပ္ေဆာင္ေပးရွာသည္။သူအိပ္ယာကႏိုးလာရင္ အိမ္နားကအန္တီပုထံတြင္ ေကာက္ညွင္းေပါင္းေလး၀ယ္စားႏိုင္ရန္ ေငြအေၾကြေလး ၁၀၀ ကို စားပြဲေလးေပၚတြင္တင္ကာ ႏို႔ဆီဗူးခြံျဖင့္ဖိထားေပးခဲ့လိုက္သည္။သူလည္း သူမ်ားသမီးေတြလို ကိုယ္စားခ်င္တာကို ၀ယ္စားခြင့္မရရွာ။ဗိုက္ျပည့္ရံုသာ ေကာက္ညွင္ေပါင္းကေလးျဖင့္ ေက်နပ္ေနရသူဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသည္။သူ႔ကို သူမ်ားသမီးေတြလိုတန္းတူထားခ်င္လွေသာ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ေတာ့ ေလာေလာဆယ္စိတ္ကူးယဥ္ရံုတစ္ခုအျဖစ္သာ ရိွေနဆဲပါ။
Image Credit-Original Source
ကၽြန္ေတာ္လည္း အေတြးစတို႔ကိုျဖတ္ကာ ေစ်းေတာင္းကေလးႏွစ္လံုးကို ေရွ႕ေနာက္ထားကာ ထမ္းပိုးျဖင့္ထမ္းၿပီး ၿမိဳ႕မေစ်းဘက္သို႔ ခပ္သြက္သြက္ထြက္လာလိုက္ေတာ့သည္။အခုအခ်ိန္က ေနာက္က်လို႔သိပ္အဆင္မေျပလွ။မဟာသႀကၤန္ကာလကလည္း မနက္ျဖန္ဆိုက်ေရာက္ေတာ့မည္။ေစ်းဘက္သို႔ျမန္ျမန္သြားကာ လိုအပ္သည္မ်ားကို ၀ယ္ယူစုေဆာင္းရမည္။ကၽြန္ေတာ္က ခါတိုင္းလိုဟင္းသီး ဟင္းရြက္မ်ားကို၀ယ္ယူၿပီး လွည့္ပတ္ေရာင္းခ်မည့္အစား ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာအနီးက ဘုရားတြင္ ေျမပဲျပဳတ္ႏွင့္ မရမ္းသီးမ်ားကိုေစ်းမွ ၀ယ္ယူကာ ျပန္လည္ေရာင္းခ်မည္ဟု စိတ္ကူးထားသည္။ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာအနီးက ဘုရားမွာ သႀကၤန္ကာလအတြင္းေတာ္ေတာ္ကိုစည္ကားလွေပသည္။ဘုရားက သမိုင္း၀င္ဘုရားဆုိေတာ့ ရြာနီးနားရိွ ေက်းရြာမ်ားမွသာမက ၿမိဳ႕ေပၚကလူေတြပါ လူေရာက္ဖူးေျမာ္ၾကေလ့ရိွသည္။
သႀကၤန္လည္ပတ္ၾကသူမ်ားကလည္း ညေနဘက္ဆို မုန္႔စားဖို႔ရန္ ထိုဘုရားအနီးသို႔လာေရာက္ၾကမည္။ထိုသုိ႔အလြန္စည္ကားလွေသာ ဘုရားတြင္ သြားေရာက္ေရာင္းခ်ပါက ကၽြန္ေတာ့အတြက္ ေငြစေလးမ်ားပိုမိုရရိွႏိုင္မည္။ေငြစေလးမ်ားကရရိွပါကလည္း တူေလးကိုႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔တြင္ ဘုရားဖူးသြားသည့္အခါ မုန္႔ဖိုးမ်ားမ်ားေပးႏိုင္မည္။အက်ၤ ီအသစ္ကေလးလည္း ၀ယ္ေပးႏိုင္မည္။ထိုဘုရားပြဲကို ႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔တြင္ စည္ကားစြာက်င္းပမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း သႀကၤန္ရက္ကတည္းက စည္ကားလွ်က္ရိွေနၿမဲပါ။ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္းေစ်းက ေျမပဲမ်ားႏွင့္ မရမ္းသီးမ်ား၀ယ္ယူရန္ ေစ်းကိုအေစာႀကီးထြက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။
Image Credit-Original Source
ကၽြန္ေတာ္ၿမိဳ႕မေစ်းသို႔ ေရာက္ခ်ိန္တြင္ ေစ်းအနီးတစ္၀ိုက္တြင္ ေစ်းလာေရာင္းၾကေသာ ေစ်းသည္ကားမ်ား ၊ ေထာ္လာဂ်ီမ်ားျဖင့္ စည္ကားေနပါေတာ့သည္။လမ္းေပၚတြင္လည္း ေစ်းသည္မ်ား ေစ်းေတာင္းမ်ားကို ဟိုဘက္ကိုေျပာင္းၾက ၊ ဒီဘက္ကိုေျပာင္းၾကျဖင့္ အလုပ္ရႈပ္လွ်က္ရိွေနပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္လည္း လိုအပ္သည္မ်ား၀ယ္ယူရန္ လုိက္ရွာေနေတာ့သည္။ထိုအခ်ိန္တြင္ သံုးဘီးဆုိင္ကယ္သမားတုိ႔၏ အသံမ်ားမွာလည္း ဆူညံလွ်က္ရိွေနၾကပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္လိုက္ရွာေနေသာ အရာမ်ားကိုေတြ႔ပါေလၿပီ။ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀ယ္ယူလိုေသာပစၥည္းမ်ားလတ္ဆပ္မႈရိွရဲ႕လား ၊ သန္႔ရဲ႕လား ၊ ေစ်းႏႈန္းေကာသင့္ရဲ႕လား အစရိွသျဖင့္ စဥ္းစားကာလိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ဟိုဘက္က ေျမပဲေရာင္းေသာ အစ္မကေတာ့ရုပ္ရည္ၾကည့္ရတာ အဆင္ေျပမယ့္ပံုျမင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သြားေမးၾကည့္သည္။အမယ္ေလး ကၽြန္ေတာ္မွန္းထားသည္ထက္ ေစ်းႀကီးေနသည္။ေလ်ာ့ေပးဖို႔ စကားသန္းၾကည့္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကိုမလြယ္တာဘဲ ေလ်ာ့ေပးမည့္ အေနအထားမရိွ။ထို႔ေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္လည္း အဆင္ေျပလိမ့္မည္ မဟုတ္သျဖင့္ ေနာက္တစ္ေယာက္ထံသို႔ သြားေရာက္ကာေမးျမန္းရပါေတာ့သည္။ပိုေတာင္ဆုိးေသး သူလည္းအာဂ ၊ သူ႔ေျမပဲက ဘယ္လိုေျမမ်ိဳးက ၊ ဘယ္လိုေနရာမွာ စိုက္ပ်ိဳးထားတာ အစခ်ီကာ ေျပာေနေလေတာ့ အေျခအေနမဟန္ျပန္။ေအာ္ ဒီလိုရက္မ်ိဳးမွာမို႔ သူတုိ႔ေစ်းကိုင္ေနၿပီဆိုတာေတာ့ သိလိုက္ရၿပီ။အစကတည္းႀကိဳတင္ ၀ယ္ယူထားျခင္းမရိွတဲ့ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ ေနာင္တရေနေတာ့သည္။ေနာင္တရတယ္ဆိုတာထက္ မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ေနသည္ဆိုလွ်င္ ပိုမွန္ေပမည္။ေျပာသာလွ်င္ေျပာရသည္ ကၽြန္ေတာ့မွာလည္း ႀကိဳတင္၀ယ္ထားဖုိ႔က အရင္းအႏွီးမရိွခဲ့။ေအာ္ ေတာ္ေတာ္ခက္ခဲတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ခရီးကို ကၽြန္ေတာ္အံတုကာရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းရသည္က မလြယ္ကူပါလားဟု ေတြးမိကာ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်မိျပန္သည္။မျဖစ္ေျခေသးဘူး အခ်ိန္ရိွခိုက္လံု႔လစိုက္ရမည္။ေတာ္ၾကာေနျမင့္သြားလိမ့္မည္။ေနထြက္လာပါက ဒီလိုရာသီက လူကိုရူးသြပ္ေလာက္ေအာင္ အပူဒဏ္က ဒုကၡေပးႏိုင္သည္။ထို႔ေၾကာင့္ေနာက္တစ္ေယာက္ထံသို႔ အျမန္ထြက္လာခဲ့ျပန္ေတာ့သည္။
ေဟာ အဘြားတစ္ေယာက္ ေျမပဲေတာင္းေတြၾကားမွာ ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္ကာ ေရာင္းေနတာေတြ႔ေတာ့ ၀င္ေမးၾကည့္သည္။ဒီတစ္ခါေတာ့ အဆင္ေျပမယ့္ပံု အဘြားက ကၽြန္ေတာ္မွန္းထားေသာ ေစ်းႏႈန္းထက္ မသိမသာေလးသာေတာင္းသည္။ဒီလိုဆိုေတာ့မဆိုးဘူး ကၽြန္ေတာ္လည္း အဆင္ေျပေလာက္သည္။ကၽြန္ေတာ္လည္းအဘြားကို ကူညီကာ ခ်ိန္ၿပီး၀ယ္ယူေနေတာ့သည္။အဘြားကလည္းေျပာျပသည္ သူလည္းဒါေတြျမန္ျမန္ေရာင္းထြက္ခ်င္ေၾကာင္း ၊ ေနာက္ေန႔ဥပုသ္သီလမ်ားေဆာက္တည္ရန္ ေက်ာင္းသို႔သြားခ်င္ေၾကာင္းေျပာျပလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရျပန္သည္။ျဖစ္ႏိုင္ရင္ေတာ့ အဘြားကိုကူညီခ်င္သျဖင့္ အကုန္လံုးကို ၀ယ္ထားလိုက္ခ်င္သည္။သို႔ေပမယ့္လည္း ကၽြန္ေတာ့တြင္ပါလာေသာ ပိုက္ဆံနဲ႔တိုင္းတာရေသးသည္။မျဖစ္ႏိုင္ေသး မရမ္းသီးမ်ားလည္း ၀ယ္ယူရဦးမည္ဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္သာ ၀ယ္ယူကာ အဘြားအားႏႈတ္ဆက္ကာ ျပန္လာရေတာ့သည္။ေနာက္တစ္ေနရာတြင္ေတာ့ မရမ္းသီးမ်ားကို အဆင္ေျပစြာ၀ယ္ယူလိုက္ႏိုင္သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း အိမ္သို႔ျပန္လည္ကာ ထြက္လာခဲ့ပါေတာ့သည္။
Image Credit-Original Source
ကၽြန္ေတာ့ရဲ႕အျပန္ခရီးတြင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ေန႔အတြက္ ျပင္ဆင္စရာမ်ားကို ေတြးေတာရင္းျဖင့္ အိမ္အျပန္ခရီးက ပိုမိုသြက္လက္ေနပါေတာ့သည္။ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ေရာင္းကုန္မ်ားအဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔စြာ ေရာင္းခ်ႏိုင္ေရးဆုေတာင္းကာ တူေလးအတြက္အေပ်ာ္မ်ားဖန္တီးေပးႏိုင္ေတာ့မည္။ထိုအတြက္ ရင္ထဲလိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ၀မ္းသာရင္း ပီတိမ်ားျဖာေနေသာ ကၽြန္ေတာ့ႏွလံုးသားကို တူေလးတစ္ေယာက္ ေနာက္ေနာင္အခါသိျမင္ႏိုင္ရင္ ေက်နပ္ေနႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ခံစားရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါရေစ။
စာဖတ္သူမိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။
Writter 
MSC - 128