မနက္ခင္းေလး ေနေရာင္ျဖန္႔ခ်ိန္
ေဆြးေျမ႕လွတဲ့အသံတစ္ခု
အသံၾကားရာ နားစြင့္မိေတာ့
အတိတ္ဆီကို ေမ်ာလြင့္ကာသြား
ရင္ထဲကႏွလံုးသားတစ္စံု
ႏုံးခ်ိစြာနဲ႔ ေမာပန္းျပန္ျပီ
မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့ အတိတ္တစ္ခုကို
ျပန္လည္တူးေဖာ္ဖို႔ အင္အားမရိွ
တမ္းတမိတိုင္း အရူးတစ္ပိုင္းျဖစ္သြားရလို႔
ေဆြးေျမ႕လွတဲ့ အသံေလးကို
ခံႏိုင္စြမ္းလည္း မရွိေတာ့ပါ
သဘာဝရဲ႕ သံစဥ္ေတြနဲ႕
ေႏြရာသီကို တန္ဆာဆင္ေသာ
သံသာခ်ိဳတဲ့ ဥၾသငယ္ရယ္
နင္သီက်ဴးသံၾကား ငါမေနတတ္လို႔
နင္နဲ႔ထပ္တူ အလြမ္းေတြကို
မညီမညာ သီကံုးလို႔ျဖင့္
ရင္မွာေပြ႕ပိုက္ သိမ္းဆည္းခြင့္ေတာ့
ေပးလွည့္ပါလားကြယ္-----
Writter 
MSC - 128