ရြက္လွ

အခြင့္မရေတာ့လည္း
အပြင့္လွလွေလးေတြမပြင့္ႏိုင္ဘူးေပါ့။
ကမၻာႀကီးတုန္းဟီးေနေအာင္
ဖူးငံုၿပီးေမႊးျမခ်င္တဲ့ဆႏၵ..
အမွန္ဘ၀မွာေတာ့
ဟန္ျပပန္ျပေတာင္မပြင့္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။
ေသြးေတြခ်င္းခ်င္းရဲ
အသဲေတြတလက္လက္ေၾကြ
မာနေတြတစိမ့္စိမ့္ၿပိဳ
အငိုမိုးတို႔စိုလိုစို။
အေသြးအသားေတြဆူပြက္
ကူယက္မယ့္ေရာင္စဥ္ေတြကို
ေဘာင္ဘင္မခတ္ေအာင္ထိန္းသိမ္း
ခပ္စိမ္းစိမ္း.....
ခပ္၀ါ၀ါ ယွက္ျဖာလို႔လန္းစြင့္
ပန္းမပြင့္ႏုိင္ေတာ့လည္း
အရြက္ေတြကိုပဲ
အေသြးအသားနဲ႔အေရာင္ခ်ယ္လိုက္ေတာ့တယ္။
(3.6.09) 1း10 ည
စုမြန္သြယ္
Photo credit - http://www.vayuimplant.com