Sincar Mescidi'nde ezan okuyan çirkin sesli bir adam yaşardı. Mescidi inşa eden ne kadar iyi huylu ve gönlü yüce ise, ücretsiz ezan okuyan adam da o kadar kötü sesli ve fena huyluydu. Mescidi yaptıran, onu incitmek istemiyordu. Fakat sesi dayanılır gibi değildi. Sonunda bir gün onu çağırdı ve "Herhangi bir karşılık beklemeden sadece Allah rızası için bu işi yaptığını biliyorum. Mescidin eski müezzinleri on lira aylıkla çalışırlardı. Sana yirmi lira öneriyorum, bu parayı al, fakat başka bir mescitte çalış" diye önerdi. Çirkin sesli müezzin kabul etti bu teklifi. Ve başka bir mescitte çalışmak üzere gitti. Bir süre sonra gelerek, "Bana buradan gitmem için yirmi lira vermiştin. Oysa şimdi müezzinlik yaptığım yerden uzaklaşmam için kırk lira veriyorlar. Sen bana zulmetmişsin" dedi. Adam güldü ve "Sakın kabul etme, bir süre daha çalış, yakında elli liraya çıkarırlar" dedi.
