က်မရဲ႕ သိပ္ခ်စ္ရတဲ႔သမီးေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ေတာ ့ခက္ပါတယ္။က်မက ေတာ့ သူေလးကို အာဟာရရွိရွိေလးစားေစျခင္လို့ ေကာင္းႏိုးရာရာေလးေတြ ခ်က္ေကြ်းေပမယ့္ မမေလးက မစားဘူးေလ။ထမင္းေကြ်းျပီဆိုတာနဲ႕ ေျဗာင္းဆန္ေအာင္ ေအာ္ငိုေတာ့တာဘဲ။ေျသာ္ ငါ့သမီးေလးက ခုမွစစျခင္း ျဖည့္စြက္စာစားရတာဆိုေတာ့ ဆားျပားေတြမပါတဲ႔ အရသာမရွိတဲ႔အစားအစာေတြ ဘယ္စားျခင္ပါ့မလဲ လို့ဘဲ ကိုယ့္ဘာကိုယ္ျဖည့္ေတြးျပီး ခေလးေတြျကိဳက္မယ့္ အသီးအႏွံေလးေတြမ်ိဳးစံုပါတဲ႔ အာဟာရမႈန့္ေလး ေဖ်ာ္ေကြ်းျကည့္ပါတယ္။ပါးစပ္မဟဘဲ ႏႈတ္ခမ္းျကီးဘဲတင္းတင္းေစ့ထားေတာ့ ဒီေမေမလည္း စိတ္ညစ္ရျပီေလ။ပါးစပ္ဟေအာင္ သူရယ္ေအာင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျမွဴလည္း လူလည္မေလးက ရယ္ေတာ့ရယ္ပါတယ္ ပါးစပ္ျကီးပိတ္ျပီးရယ္တာဆိုတာ ထုျခင္စရာေလး။ထမင္းေကြ်းမယ္ျပင္ျပီး ေပါင္ေပၚမတင္လိုက္နဲ႔ အတင္းကို ေကာ့ထိုးျပီး ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ေတြျဖစ္ေတာ့တာဘဲ။
စားတာမစားတာ သမီးေလးရဲ႕စိတ္ဘဲေလ,သူလည္း အဆင္မေျပတာတစ္ခုခုရွိလို့ ေျပာမျပတတ္လို့သာ ျဖစ္မွာဘဲလို့ က်မေတြးမိပါတယ္။ဒါ့ေျကာင့္ သူစားျခင္မယ့္ပံုစံေလးေတြ ေျပာင္းျပီးေကြ်းျကည့္ပါတယ္။ေရျကေတာ့ သမီးေလးကအရမ္းေသာက္တယ္ေလ။ဒါနဲ႔ဘဲ က်မနဲ႔သူ့ေဖေဖႏွစ္ေယာက္ေပါင္းျပီး တစ္ေယာက္ကေရတိုက္သလိုလုပ္ျပီး တစ္ေယာက္ကထမင္းကို ရေအာင္မနည္းေကြ်းရေတာ့တာဘဲ။ေရတကယ္တိုက္တဲ႔အခါလည္း တိုက္တာေပါ့ေလ။ထမင္းဝင္ေအာင္လည္း ေရနဲ႔မ်ွားေကြ်းရတာေပါ့။က်မတို့မိဘေတြကသာ အစေကာင္းေအာင္ အစိုးရိမ္ေတြလြန္ျပီး ဘိုဆန္ဆန္ေတြ ေကြ်းျခင္ေနျကတာ။သူတို့ေလးေတြကေတာ့ ျမန္မာဆန္ဆန္ေလးဘဲ စားျခင္ျကတာ။ကိုယ္ေတြထမင္းစားဖို့ ထမင္းဟင္းေတြမခူးလိုက္နဲ႔..အံမယ္ မယ္မင္းျကီးမေလးက ဝမ္းလ်ားထိုးကိုေျပးလာျပီး အတင္းႏိႈက္စားေတာ့တာဘဲ။သူ့ကို မစားတတ္ေသးမွာစိုးလို့ သူနဲ႔သင့္ေလ်ာ္တဲ႔ အစားအေသာက္ေလးေတြကို စမ္းေကြ်းပါတယ္ဆိုမွ သူတို့ေလးေတြက လူျကီးေတြစားသလို တန္းတူဘဲစားျခင္ျကတယ္။
အသီးအႏွံေလးေတြ ေသခ်ာေပါင္းေကြ်း ေျခေကြ်းရင္ တစ္ဇြန္း ႏွစ္ဇြန္းအျပင္ ပိုမစားဘူး။လူျကီးေတြစားတဲ႔ ငွက္ေပ်ာသီးေတြ ပန္းသီးေတြဆို အလံုးလိုက္ အစိတ္လိုက္ကိုလုစားေတာ့တာ။က်မတို့စားတဲ႔ မုန့္ေတြဆိုလည္း သူေလးမွာ စားျခင္လို့ေမ်ွာ္ရတာေမာေနတာဘဲ။ဒါနဲ႕ဘဲ က်မလည္း သမီးေလးထမင္းမစားျခင္တဲ႔အခိုက္အတန့္အခ်ိန္ေလးမွာ ထမင္းမဟုတ္ေပမယ့္လည္း သူစားလိုတဲ႔ တိုတိုထြာထြာ သားေရစာေလးေတြထဲမွာဘဲ အာဟာရဓါတ္ေလးေတြပါေအာင္ လသားအရြယ္ကေလးစားတဲ႔ မုန့္ေလးေတြ ရယ္ဒီမိတ္ pureeေလးေတြနဲ႔ ျကက္ဥျပဳတ္ျကိဳက္တဲ႔သမီးေလးအတြက္ သဘာဝေတာျကက္ဥေလးေတြကို မေန့ကဘဲ city markမွာ သြားဝယ္ခဲ႔ေတာ့တယ္။
သားေရစာေလးေတြ ခံုမင္တဲ႔ သူတို့ေလးေတြကို အပန္းမျကီးရင္ လသားအရြယ္စားတဲ႔မုန့္ေလးေတြကိုဘဲ ေကြ်းသင့္ပါတယ္။ဒါမွ သူတို့ေလးေတြ မုန့္ေလးေတြစားတဲ႔အခါ မနင္မျပဳဘဲ ပါးစပ္ထဲမွာ အလြယ္တကူေပ်ာ္သြားမွာပါ။ေနာက္ျပီး လသားအရြယ္အတြက္ သီးသန့္ထုတ္ထားတဲ႔အစားအစာေလးေတြမွာ ဓာတုပစၥည္းေတြမပါဘဲ ဗီတာမင္ဓါတ္ေလးေတြ သံဓါတ္ေလးေတြျဖည့္စြက္ထားတာမို့ ထမင္းမစားတဲ႔အခိုက္တန့္မွာေတာ့ စိတ္ခ်လက္ခ်ေကြ်းဖို့သင့္ေတာ္ပါတယ္။အျမဲတမ္းျကီး ထမင္းမေကြ်းဘဲ သေရစာဘဲေကြ်းဖို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္။ထမင္းလည္း သူတို့ေလးေတြ စားျခင္စိတ္ေလးျပန္ရွိေအာင္ မိဘေတြျဖစ္တဲ႔ က်မတို့က နည္းလမ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ျကိဳးစားျပီးေကြ်းဖို့လိုအပ္ပါတယ္။
ရယ္ဒီမိတ္အစားအစာေတြကိုဘဲ အျမဲအားကိုးေနမယ္ဆိုရင္ က်မတို့အတြက္ေငြကုန္ေျကးက်မ်ားသလို သူတ႔ိုေလးေတြအတြက္ အစာစားဖို့ေပါ့ေပါ့တန္တန္ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။က်မဝယ္လာတဲ႔မုန့္ေတြထဲက သမီးေလးျကိဳက္တဲ႔ သစ္သီးpureeထုတ္ေလးေတြဆိုရင္ တစ္ခါစားအထုတ္တစ္ထုတ္တည္းကို ၂၄၀၀ေပးရပါတယ္။သမီးေလးကိုသာ အလိုလိုက္ျပီး ေန့တိုင္းေကြ်းမယ္ဆိုရင္ ေသခ်ာတယ္,က်မတို့လင္မယားေတာ့ ျကာရင္ဆန္ျပဳတ္ေသာက္ရမယ့္ကိန္း ဆိုက္ေနျပီ,ဟီး း။
ခုေတာ့ သမီးေလးစားျခင္တဲ႔လူျကီးစားတဲ႔ပံုစံေလးကိုဘဲ သူနဲ႔အဆင္ေျပမယ့္ စတိုင္ေလးေျပာင္းျပီး သူ့ေဖေဖက ေကြ်းေနေလရဲ႕။မေန့ကစျပီး ေကြ်းတာ ဒီေန့နဲ႔ဆို ၂ရက္ရွိျပီ။ထမင္းျဖဴေလးကိုဘဲ ႏွမ္းဆီေလးဆမ္း ေျကေအာင္ေျချပီး အာလူးေျကာ္ ငါးဖယ္ေျကာ္ေလးေတြနဲ့ ေကြ်းျကည့္ေတာ့ စားရွာသားဘဲ။က်မကေတာ့ ေနသိပ္မေကာင္းေနလို့ သူ့ေဖေဖေကြ်းေတာ့ ေလေပးေတြေျဖာင့္ျပီး စားတာေလးျမင္ေတာ့ လံုးလံုးမစားတာနဲ့စာရင္ စားႏိုင္သေလာက္ေလးဝင္ေတာ့ စိတ္ခ်မ္းသာရပါတယ္။ေနာက္ေန့ေတြလည္း သမီးေလး စားျခင္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ က်မတို့ျကိဳးစားရဦးမွာပါ။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ သမီးေလးအဆင္ေျပေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးျကိဳးစားေနရတာနဲ႔တင္ဘဲ က်မတို့ ေက်နပ္မိပါတယ္။သမီးေလးအတြက္ အလံုးစံု ျပည့္စံုေအာင္ ျဖည့္ဆည္းမေပးႏိုင္ေသးေပမယ့္ သမီးေလးလိုအပ္တာမွန္သမ်ွ စြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္တဲ႔ ႈႈဥာဏ္ပညာနဲ႔ ခြန္အားရွိတဲ႔ မိဘ ျဖစ္ရပါေစလို့သာ ဆႏၵျပဳ ျကိဳးစားရင္ က်မရဲ႕ေဆာင္းပါးေလးကို နိဂုန္းခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။
Author:
MSC.035