آیا پیشرفتهای علمی و فنی ممکن است باعث پهن شدن شکاف غنی و فقیر شود؟ یا اینکه این شکاف را تنگتر میکند؟
به نظر میرسد که علم در مجموع به نفع خوشبختی تمام ابنای بشر است. گرچه فناوریها در ابتدا گران هستند و ممکن است فقط افراد پولدار از آنها بهرهمند شوند، ولی در نهایت، پیشرفتهای علمی و فنی به پیشرفت تمام جامعهی بشری کمک میکنند.
ثروت عظیمی که در اطراف خود میبینیم مستقیماً در ارتباط با علم است. برای اینکه ببینیم فناوری چگونه نقایص جامعه را کاهش میدهد نه آنکه تقویت کند، زندگی نیاکان ما را در حوالی ۱۹۰۰ در نظر بگیرید. امید به زندگی در ایالات متحده در آن زمان ۴۹ سال بود. بسیاری از بچهها در دوران شیرخوارگی میمردند. ارتباط برقرار کردن با یک همسایه بهصورت داد زدن از پنجره بود. اگر پستی بود با اسب فرستاده میشد. پزشکی، داروها عمدتاً روغن مار بود. تنها درمانهایی که واقعاً مؤثر بود، قطع کردن اندام (بدون بیهوشی) و مورفین برای کاهش درد بود. غذاها طی چند روز فاسد میشد. لولهکشی وجود نداشت. بیماری یک تهدید دایمی بود، و اقتصاد فقط میتوانست در خدمت معدودی از ثروتمندان و یک طبقهی متوسط باشد.