ကိုယ့္ဘ၀မွာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ဖူးတယ္။
သူမ်ားဆီမွာ ရွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ၀န္ထမ္းလုပ္ခဲ့တယ္။
ဘ၀က အေရာင္ မေျပာငး္ခဲဘူး။ ၀န္ထမ္းအလုပ္က ရုန္းထြက္ခဲ့တယ္။
ကုိယ္ပုိင္ဆုိင္ေလးဖြင့္မယ္ဆုိၿပီး စိတ္ကူးနဲ႔ရူးခဲ့တယ္။
ရည္မွန္းထားတဲ့ အေနထားထိ အခုခ်ိန္ထိေတာ့ မေရာက္ခဲ့ေသးဘူး။
ပုံမွန္ေလး သြားတယ္။ တစ္ခါတေလ ျမန္ျမန္ေလး သြားတယ္။
တစ္ခါတေလ အားသြန္ခြန္စုိက္နဲ႔သြားတယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေနတဲ့ အေနထားတစ္ခုက အခုခ်ိန္ထိ ကုိယ့္ဆီမွာ မျဖစ္ခဲ့ေသးဘူး။
ႀကိဳးစားမႈ ညံ့ဖ်င္းျခင္းေၾကာင့္လား။
ကုိယ္လုပ္ခ်င္ေနတဲ့ ေနာက္ကုိ ေငြေၾကးအင္အားတစ္ခု မလုိက္ႏုိင္ျခင္းေၾကာင့္လား။
သုိ႔ေလာ သုိ႔ေလာ ေတြနဲ႔ ဘ၀ဟာ လုံးခ်ာလည္ လုိက္ရင္းနဲ႔ ၿပီးေနခဲ့ေတာ့မွာလား။
လက္လႊတ္သင့္ခဲတဲ့ အရာေတြလည္း လက္လႊတ္ခဲ့ၿပီ. . .
ရည္မွန္းထားတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္းေလးတစ္ခုေတာ့
စက္ငါးလုံးနဲ႔ အရင္းတည္ၿပီးေတာ့ ဖြင့္ႏုိင္ခဲ့တယ္။
ဒါေပမယ့္ . . . ထင္သေလာက္ေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ေသးဘူး . .
ရခဲ့တာနဲ႔ စက္ပ်က္လုိ႔ ျပန္ထည့္တာက
ငါးၾကင္းဆီနဲ႔ ငါးၾကင္းေၾကာ္သလုိပဲ့ ျဖစ္ေနတုန္းပါဘဲ့။
စိတ္ေတြ ပင္ပန္းေနခဲ့တယ္။
ကုိယ္ပုိင္ဆုိင္ေလးေပါ့
Wedding Invitation Hand Made ေတြျပဳလုပ္တဲ့ ဆုိင္ေလး တစ္ဆုိင္လည္း ဖြင့္ခ်င္မိတယ္။
ကြန္ပ်ဴတာ စာစီ၊ စာရုိက္၊ မိတၱဴဆုိင္ေလး ဖြင့္ခ်င္ေပမယ့္ မတတ္ႏုိင္ေသးတဲ့ အရင္းႏွီးေလးတစ္ခု
ရွာရေပဦးမယ္။ တစစနဲ႔ တုိးခ်ဲ႕ဖုိ႔ လုပ္ခ်င္ေပမယ့္လည္း ၀င္တဲ့ေငြက ထြက္တဲ့ေငြကို မမွီေလေတာ့
ဒုံရင္းနဲ႔ ဘ၀က မတက္ႏုိင္ေသးဘူး။
တစ္ေန႔ ဒီဆုိင္ဖြင့္ကုိ ဖြင့္ႏုိင္ရမယ္လုိ႔ သံဓိဌာန္ခ်ရင္းနဲ႔
ရုန္းကန္မႈေတြနဲ႔ ဘ၀ကုိ တုိက္ပြဲ၀င္ဦးမယ္။
လဲရင္ ျပန္ထမယ္။ ဒူၿပဲရင္ ေဆးလိမ္းၿပီး ျပန္ကုိ တုိက္ဦးမယ္။
ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဒီဇုိင္းေတြထဲက တခ်ဳိ႕
(ကုိယ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဒီဇုိင္း)
Author - Pannthiri
Myanmar steemit
ကၽြန္မတပည့္ရဲ့ လက္ရာေလးေပါ့