လူရြယ္မွ လူငယ္သို႕ (၂)

အားလံုးေသာ Myanmar Steemit Community Member အေပါင္း မဂၤလာပါ။

ဟိုတေန႕က က်န္ေနေသးတဲ့ လူငယ္ေတြမွာ ရွိတတ္တဲ့ အခ်က္ေတြထဲက Understanding အေၾကာင္း ဆက္လိုက္ရေအာင္။

အဲေတာ့ လူငယ္ေတြဟာ သူတို႕ကို နားလည္မႈ႕ေပးဖို႕ ေတာင္းဆိုေနၾကတယ္။ သူတို႕ေတာင္းဆိုေနတဲ့ နားလည္မႈ႕ကို သူ႕ မိသားစု၊ သူ႕ ပတ္၀န္းက်င္၊ သူ႕ အသိုင္းအဝိုင္းဆီက မရေတာ့ သူတို႕ ေပါက္ထြက္ လာတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီ ပတ္၀န္းက်င္ကို အရြဲ႕တိုက္လာၾကတယ္။ မိသားစုမွာ ကန္႕လန္ ကဆန္လုပ္လာတတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕လူငယ္ေတြရွိတယ္ေနာ္ အိမ္မွာဆိုရင္ လူဆိုးဘဲ၊ အိမ္မွာဆို သူက ၿဂိဳလ္ေကာင္ဘဲ။ ဒါေပမဲ့ေနာ္ အျပင္ဘက္ ပတ္၀န္းက်င္ သြားၾကည့္ သူ႕ပင္ကိုယ္မွာရွိတဲ့ စိတ္ေလးေတြ႕ရမယ္။ အျပင္မွာသူတပါးနဲ႕ဆို အေတာ္ကို ေကာင္းတယ္၊ သိမ္ေမြ႕တယ္၊ ကူညီတတ္တယ္ ႐ိုင္းပင္းတတ္တယ္။ စတဲ့ အမူ အက်င့္ေလးေတြ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါဟာ ဘာလဲဆိုေတာ့ သူ႕မိသားစုရဲ႕ နားလည္မႈ႕ကို လိုခ်င္တယ္။ မရၾကလို႕ သက္သက္ သူ႕မိသားစုကို ဆိုးျပတာေပါ့။

ဒီေနရာမွာ နားလည္ေပးမႈ႕ဆိုတာကို နည္းနည္းေျပာ ရလိမ့္မယ္။ နားလည္ေပးမႈ႕ဆိုတာ လက္ခံေပးမႈ႕ေတာ့ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ မင္းဘာေျပာေျပာ ငါလက္ခံမယ္ဆိုတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ မင္းတို႕ ဘာခံစားေနရတယ္။ ဘာျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတာ ငါတို႕ ႀကိဳးစား နားလည္ေပးမွာကို ဆိုလိုတာ မင္း ျဖစ္ခ်င္တာကို လုပ္ကြာလို႕ ေျပာတာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ဥပမာ - မင္း ဟာ တီဗီထဲက မင္းသားေတြလို၊ စတိတ္ရွိဳးအဆိုေတာ္ေတြလို ဆံပင္အရွည္ထားခ်င္တယ္ မင္းခံစားခ်က္ကို ငါနားလည္တယ္ ဒါေပမဲ့ မင္းက ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသားဆိုေတာ့ ဆံပင္အရွည္နဲ႕ မသင့္ေတာ္ဘူး။ ဒီေတာ့ ဆံပင္အရွည္ေတာ့ မထားနဲ႕ကြာ ဂီတာတလက္ကို ၀ယ္ေပးမယ္။ စတဲ့ အဆင့္ေတြ သြားဖို႕ အတြက္ နားလည္ ေပးလိုက္ျခင္းျဖစ္တယ္။ ကဲ လူငယ္ေတြကို ဘယ္လို နားလည္ေပးၾကမလဲ။ ကၽြန္ေတာ္ထင္တာက ေတာ့ စကားေျပာဖို႕ဘဲ။ သူတို႕ အတြင္းထဲမွာ ျဖစ္ေနတာေလးေတြကို စပ္စုၾကည့္ ေမးၾကည့္ တီးေခါက္ၾကည့္ ဒီေကာင္ေတြ ၂ ခါ မေျပာရဘူး။ တန္းၿပီး အန္ထြက္လာတတ္ၾကတယ္။ ဒါဟာ မထူး စမ္းပါဘူး။ သူ႕မွာ ေပါက္ထြက္ခ်င္ေနတာ။ အဲလို ေပါက္ထြက္ဖို႕ အခြင့္ မရေနတာ။ ဒါကို နားလည္ေပးပါဆိုၿပီး ေတာင္းဆိုေနၾကတာ။ ဟိုငယ္ငယ္တုန္းက ၾကည့္ဘူးၾကတဲ့ ေက်ာ္ဟိန္းကားေတြမွာ ဒါမ်ိဳးေလးေတြကို ျပတတ္တယ္။ ဥပမာ ပန္းၿမိဳင္လယ္ကဥယ်ာဥ္မွဴးဆိုရင္ တာတီးကိုရြာက ပယ္ထားတယ္။ ဘယ္သူကမွ အေရးတယူမလုပ္ဘူး။ နားမလည္ေပးဘူး။ ဒီလိုနဲ႕ ရြာက ရြာလံုးကၽြတ္ အလွဴသြားေတာ့ တာတီးပြဲၾကမ္းျပတယ္။ အဲဒါ သူႀကိဳက္တဲ့ ေကာင္မေလးက သူ႕ကို နားလည္ေပး လက္ခံ ဂ႐ုစိုက္ၿပီး နားလည္ေအာင္ေျပာ နားခ်လိုက္ေတာ့ တာတီးၿငိမ္သြားတယ္။

ေနာက္တခုကေတာ့ Telance ဆိုတဲ့ အစြမ္းအစဘဲ။ ဒီ အစြမ္းအစကလည္း လူငယ္မွာဘဲရွိတာေနာ္။ လူႀက ီးေတြက် အစြမ္းအစလို႕ မေခၚေတာ့ဘူး။ ကၽြမ္းက်င္မႈ႕ျဖစ္သြားၿပီ။ လူငယ္ဘ၀က အစြမ္းအစေတြဟာ လူၾကီးျဖစ္လာေတာ့ ကၽြမ္းက်င္သြားလို႕။ လူငယ္ဘ၀မွာ အားလံုး လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့ အစြမ္းအစရွိတယ္။ သူ႕မွာသာ အဲဒီအတြက္ အခြင့္အလမ္း သာရခဲ့ရင္ေပါ့။ ဥပမာ - ဂီတာတီးတတ္ဖို႕၊ စက္ခ်ဳပ္တတ္ဖို႕၊ ဇာပန္းထိုးတတ္ဖို၊ စသျဖင့္သူမွာ အစြမ္းအစေတြ ရွိေနတယ္။ ျမန္မာအေျပာတခုရွိတယ္။ ေခြးအိုႀကီးမွ လက္ေပးသင္ တတ္မယ္ထင္လား ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။ လူႀကီးက ႀကီးမွ ထၿပီး လုပ္လို႕ မရတာေတြရွိတယ္။ ေျပာခ်င္တာက လူငယ္ေတြေလာက္ အစြမ္းအစ မရွိေတာ့ဘူး။ လူငယ္ေတြမွာဘဲ ဒီအစြမ္းအစဆိုတာရွိတာ။

ေနာက္တခု T က Tension ဆိုတဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈ႕။ အဲဒါလည္း လူငယ္ေတြမွာ ခံစားေနရတယ္။ ဘာ ဖိစီးမႈ႕မွန္းေတာ့မသိဘူး။ ဖိစီးေနတတ္တယ္။ အိမ္က ေငြေရးေၾကးေရး အဆင္မေျပတာလား။ က်န္းမာေရး မေကာင္းလို႕လား။ ရိစပူမိေနတာလား။ ေက်ာင္းမွာ စာမလိုက္ႏိုင္လို႕လား။ စသျဖင့္ ဘာမွန္းမသိတဲ့ အရာေတြနဲ႕ ဖိစီးခံေနရတယ္။ သနားစရာေကာင္းတယ္ေနာ္။ သူ႕တို႕မွာ ဒီ Tension လာေနတာ။ ဒါေတြ မရွိဘူး မဟုတ္ဘူးေနာ္ ရွိလို႕ တခါတခါ ေပါက္ေပါက္ထြက္လာၿပီး သူ႕မိသားစုတို႕ ရပ္ကြက္ထဲမွာတို႕ နဲ႕ အဆင္မေျပျဖစ္လာတတ္ၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုယ္ကိုယ္ကို ျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ လူငယ္ဘ၀မွာလည္း ဒီ ဘာမဟုတ္တာေတြနဲ႕ အလာကားေနရင္း ဖိစီးမႈ႕ရွိေနတတ္တယ္။ ဥပမာ - ၉တန္းေအာင္ၿပီး က်ဴရွင္သြားရင္ ကေလးတုန္းက စီးတဲ့ BMX နဲ႕ မသြားခ်င္ဘူး။ လူႀကီးစီးတဲ့ ဖီးဆင့္လို႕ဟာမ်ိဳးနဲ႕ သြားခ်င္တယ္။ အိမ္ကေတာ့ သူ႕အေျခေနသူတို႕ဆိုေတာ့ ၁၀တန္း ေရာက္မွ ၀ယ္ေပးတာ။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ က်ဴရွင္သြားဆို အဲဒီ ဘီးနဲ႕ မသြားခ်င္ဘူး။ ကေလးစီးတဲ့ ဘီးစီးရတာ ရွက္ တယ္ ဆိုၿပီး ဖိစီးမႈ႕ေတြရွိေနခဲ့တာ။ ဒါေတြ အခုျပန္စဥ္စားေတာ့ ဘာမွမဟုတ္သလိုဘဲေနာ္။ အဲဒီတုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ တကယ့္ အႀကီး အက်ယ္ ျပႆနာဘဲ။ ေျပာခ်င္တာက ဘာမွ မဟုတ္တာေတြနဲ႕ လူငယ္ေတြမွာ ဖိစီးေနတတ္တာကို ေျပာခ်င္တာပါ။

ကဲ ေနာက္ဆံုးအခ်က္ H ကို သြားရေအာင္။ ေနာက္ဆံုးအခ်က္ကေတာ့ လူငယ္ေတြမွာ Haze လို႕ေခၚတဲ့ mental confusion စိတ္ေထြျပားေနတာ ေ၀ဝါးေနတတ္ၾကတယ္။ ဘာမွ ျပတ္ျပတ္သားသား မျဖစ္ဘူး။ အဲဒီ လူငယ္ေလးေတြ အသံုးမ်ားတဲ့ ျမန္မာစကားရွိတယ္။ 'ရပါတယ္။' တဲ့။ တူတေယာက္ရွိတယ္ ေမးလိုက္ရင္ ဒီရပါတယ္ ဘဲထြက္တယ္။ မင္း စားမွာလား မစားဘူးလား။ဆို 'ရပါတယ္။' တဲ့။ မင္း သြားမွာလား မသြားဘူးလား ဆိုလဲ 'ရပါတယ္။' ဘဲ။ ဘာရပါတယ္လဲ မင္းကို ေမးေနတာ စားမလား။ သြားမလား။ ဒီ ၂ ခုေမးေနတာလို႕ ေလသံေလးမာလိုက္မွ သြားသြား မသြားသြား ရတယ္တဲ့။ ဒီရပါတယ္က' ထပ္ျပန္ပါေသးတာ။ တခ်ိဳ႕လူငယ္ေတြေတြ႕ဘူးမွာပါ။ ငူေငါင္ေၾကာင္ေငး ဆိုတာမ်ိဳးေပါ့။ ထိုင္ငူေနတတ္တယ္။ သူတို႕ မွာ စိတ္က ေထြေနတတ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ အပ်ိဳေဖာ္၀င္တဲ့ ေကာင္မေလးေတြမွာ တခါတခါ ပိုသိသာထင္တယ္။ ေနာက္ထပ္ မေေကာင္းတဲ့ H တခုက Horror ဆိုတဲ့ feeling of instant dislike ဘယ္လိုေျပာမလဲ။ အလကားေနရင္း ၾကည့္မရေနတာ။ သူဟာသူ အဆင္ေျပတာေလးကို ေနမရ ထိုင္မရျဖစ္ၿပီး နည္းနည္း အေႏွာက္ေလး ဖ်က္လို႕ဖ်က္စီးေလး လုပ္လိုက္ရမွ ေနသာထိုင္သာရွိသြားတတ္တဲ့ဟာမ်ိဳးကို ေျပာတာ။ သူမ်ား တကာ ထိုင္ခံုေလးေတြ ညီေအာင္စီထားရင္ တခံုေလာက္ကို နည္းနည္းေလး တြန္းတိုက္သြားလိုက္ရမွ၊ ပန္းမခူးရ ဆိုရင္ တပြင့္ေလာက္ လက္ကေလးနဲ႕ ဆိတ္လိုက္ရမွတို႕၊ သူမ်ား သီခ်င္းေကာင္းေကာင္း ဆိုေနရင္ အေနာက္ကေန အသံေသး အသံေညာ္နဲ႕ ေအာ္လိုုက္ရမွတို႕ စတဲ့ အေႏွာက္ေလးေတြ လုပ္လိုက္ခ်င္စိတ္ရွိတာလဲ ဒီလူငယ္ေတြဘဲေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီအေၾကာင္း ျပန္စဥ္းစားတိုင္း ကိုယ္ကိုယ္ကို သတိရမိတာ တခုရွိတယ္။ အဲဒါက ကၽြန္ေတာ္ ဒီေန႕အထိ သီခ်င္းေကာင္းေကာင္း မဆိုတတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အသံမေကာင္းလို႕ေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္ကို မထင္ဘူး။ မေကာင္းေတာင္ မဆိုးဘူးလို႕ေတာ့ ထင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သီခ်င္းတပုဒ္ေျဖာင့္ေအာင္ ေကာင္းေကာင္း မဆိုတတ္ဘူး။ အဆိုသင္ဖို႕ အခြင့္ မရလို႕လဲ မဟုတ္ဘူး ငယ္ငယ္က သီခ်င္းဆိုဖို႕ သီခ်င္းတိုက္ၾကမယ္ေဟ့ဆို သီခ်င္းတိုက္သြားတယ္။ ဟိုေရာက္ရင္ သင္ေပးတဲ့ အတိုင္း ေကာင္းေကာင္း မဆိုဘူး။ ပါးစပ္ဆိုင္းတီးတာတို႕၊ အသံေသးနဲ႕ လိုက္ေအာ္တာတို႕၊ ေနာက္ကေန Rap လိုက္တာတို႕နဲ႕ တနည္းနည္း လိုက္ေႏွာက္ယွက္ေနတတ္တယ္။ သင္ေပးတဲ့သူက မင္းတို႕ မသင္ခ်င္ အိမ္ကေနကို မလာနဲ႕ ဒီေရာက္မွ သူမ်ားဆိုတာ လိုက္မေႏွာက္ယွက္နဲ႕ စသျဖင့္ ေျပာယူရတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ အခုခ်ိန္ထိ သီခ်င္းတပုဒ္ေကာင္းေကာင္း ေျဖာင့္ေအာင္ မဆိုႏိုင္ဘူးျဖစ္ေနတာ။ ဒါကိုယ္ေတြ႕ေပါ့။ ေျပာခ်င္တာ လူငယ္ေတြမွာ အဲဒီလို စိတ္ေလးအနည္းနဲ႕အမ်ားလည္း ရွိတတ္တယ္။

ဒါေပမဲ့လည္း သူတို႕ ဆီမွာ Hope ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးေတြလည္း ရွိတတ္ေသးတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့ လူတိုင္းမွာ ရွိပါတယ္ဗ်ာ လူငယ္မွမဟုတ္ပါဘူး လို႕ေျပာရင္လည္း မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူငယ္မွာ ရွိတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က confidence ယံုၾကည္မႈ႕ပိုရွိတယ္။ ၾကမ္းၾကမ္း ေျပာရရင္ တေစာက္ကမ္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ိဳး တျခားသူႀကီးေတြက လူေလာကကို ရင့္က်က္လာေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ေလာက္ဘဲ ေမွ်ာ္လင့္ထားတတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း လူငယ္ေတြက်ေတာ့ အဆံုးစံုထိ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားတတ္ၾကတယ္။

ကဲ ပိုစ့္လည္းအေတာ္ ရွည္သြားၿပီ။ စာဖတ္သူလည္း ၿငီးေငြေလာက္ေနေလာက္ၿပီ။ နိဂံုးခ်ဳပ္ လိုက္ပါေတာ့မည္။ အထက္ကေျပာသြားတဲ့ လူငယ္ေတြမွာ ေတြ႕ရတဲ့ အခ်က္ေလးေတြဟာ လူငယ္တိုင္းမွာ ရွိတယ္ကြာလို႕။ မဆိုလိုေပမဲ့ တေယာက္ဆီတိုင္းမွာ အနည္းနဲ႕ အမ်ား ရွိတတ္ၾကတယ္။ မိမိ ပတ္၀န္းက်င္မွာ လူငယ္တေယာက္ကို ေတြ႕ရင္ ေကာင္းတာေရာ္ မေကာင္းတာေရာ္ ခ်ိန္ထိုးၾကည့္လိုက္ ဒီအခ်က္ေလးေတြနဲ႕ သြားထိေနတတ္တယ္။ ကိုကိုယ္တိုင္ လူငယ္ဘ၀တုန္းကအျဖစ္ေတြကို၊ လူႀကီးျဖစ္ေနတဲ့ သူေတြလည္း စမ္းစစ္ၾကည့္ ဒီအခ်က္ေလးေတြနဲ႕ သြားေတြ႕ရတတ္တယ္။ လူငယ္ဘ၀ဆိုတာက ႐ိုးသားျဖဴစင္တဲ့ ကေလးဘ၀ေန လာခဲ့ေတာ့ လူငယ္ေလးေတြဟာလည္း ျဖဴစင္သန္႕စင္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႕ မိမိကိုယ္တိုင္ သတိမထားျဖစ္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြေၾကာင့္ ညစ္ႏြမ္းသြားရတယ္။ ဒါေလးေတြကို သတိေလးနဲ႕ ဆင္ျခင္တတ္ၾကမယ္။ နားလည္ေပးတတ္ၾကမယ္ဆိုရင္ သူတို႕လူငယ္ေလးေတြရဲ႕ ဘ၀ဟာ မွန္ကန္ ေျဖာင့္ျဖဴးတဲ့ ဘ၀ေလးေတြကို ပိုင္ဆိုင္ၾကၿပီး လူ႕ေဘာင္ ပတ္၀န္းက်င္ကို အက်ိဳးျပဳမဲ့ သူေတြ ျဖစ္သြားၾကမွာပါ ။ ထူးအိမ္သင္ ဆိုတဲ့ထားတဲ့ လူနဲ႔ အက်ီၤ သီခ်င္းထဲကလိုေပါ့ လူငယ္ေလးတေယာက္ သူငယ္ငယ္က အရမး္ႀကိဳက္ခဲ့တဲ့ အက်ႌျဖဴျဖဴေလး ႀကီးေတာ့ညစ္ႏြမ္းလာတဲ့ အေၾကာင္းကို ေရးဖြဲ႕ထားတယ္။ သီခ်င္းအရသာ ေပါ့သြားမွာ မို႕ အဓိပၸါယ္ေတြ ေလွ်ာက္မေရးေပးေတာ့ပါဘူး။ ေအာက္က လင့္မွာ နားေထာင္ၾကည့္လိုက္ပါ။ ဒီပိုစ္႔ဖတ္၊ ဒီသီခ်င္းေလး နားေထာင္ၿပီး လူငယ္ေတြလည္း မိမိကိုယ္ကိုယ္ အားတတ္၊ လူၾကီးေတြလည္း နားလည္ေပးလာၾကရင္း တစံုတခုရသြားၾကပါေစလို႕ ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္။