Świat odnosi sukcesy w walce z HIV. W ujęciu ogólnoświatowym spada liczba nowych zakażeń i zgonów na AIDS zwłaszcza wśród dzieci. Wyjątkiem od tej reguły jest wschodnia Europa i centralna Azja, gdzie doszło do gwałtownego wzrostu wykrywania nowych przypadków HIV 2.
Od lat 80 poprzedniego stulecia nastąpiły zmiany w terapii HIV. Dostępne są liczne preparaty, które stosowane pozwalają na kontrolę wirusa. Skuteczność jest tak duża, że spodziewane przeżycie nosiciela wzrosło z kilku lat do średniej populacyjnej. Dodatkowo nowe leki wykazują znacznie mniejszą toksyczność.
Dużą wadą jest brak szczepionki profilaktycznej na HIV. Umożliwiłoby to przeprowadzenie działań, które zmierzałyby do eradykacji wirusa z powierzchni planety. Aktualna strategia oparta o leki antyretrowirusowe siłą rzeczy zakłada pozbycie się wirusa wraz z przemianą pokoleń. Pewnym optymistycznym akcentem jest obecnie testowana w fazie badań klinicznych szczepionka terapeutyczna. Jeżeli okaże się skuteczna nastąpi przełom w terapii, gdyż osoby zakażone nie będą musiały stale brać leków.
Ewenementem, który może być traktowany jako eksperyment medycznym jest tzw. berliński pacjent. Jest to 40-letni mężczyzna, który stał się nosicielem HIV. W toku życia rozwinął również nowotwór krwi (białaczkę), który wymagał przeszczepu szpiku. Hematolodzy opiekujący się pacjentem byli na tyle zaangażowani, że znaleźli dawce, który posiadał mutacje w obrębie genu CCR5-Δ32, która sprawiała, że wirus nie mógł wnikać do komórki układu odpornościowego. Dzięki czemu białe krwinki nie uległy zarażeniu po przeszczepie, a wirusowe RNA przestało być wykrywalne we krwi (Hutter G., et al., 2009)2.
11 grudnia na terenie SWPS w Sopocie odbędzie się otwarte wydarzenie poświęcone problematyce HIV. Spotkanie rozpocznie się od wykładu przedstawicielki GUMedu, która skupi się na postępowaniu diagnostycznym HIV oraz konsekwencjach stosowania PrEP. Następnie zostanie wyświetlony film „Odruch serca”, po którym odbędzie omówienie wątków psychologicznych. Po tych trzech punktach spodziewamy się chęci dyskusji ze strony uczestników spotkania. Drodzy Steemianie zostaną również poinformowani o głównych wnioskach oraz pytaniach padających ze strony publiczności.
Lokalna społeczność powinna czerpać korzyści z wybudowanych uczelni. Zgodnie z tą ideą prawdopodobnie uda się nawiązać współpracę pomiędzy dwoma jednostkami akademickimi. Gdański Uniwersytet Medyczny i Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej razem mogą zdecydowanie lepiej reagować na zagrożenia związane z problematyką STD, edukacji seksualnej, HIV/AIDS. Plany związane są z cyklem spotkań. W pierwszej fazie realizowane będą w obrębie uczelni. Następnie, jeżeli projekt zyska aprobatę wśród władz i ludzi, to wyjdziemy w teren. Przeprowadzimy akcje w obrębie centrów handlowych, środków komunikacji miejskiej oraz wyjazdy do mniejszych miejscowości. Oczywiście nie da się pominąć członków społeczności internetowej, do której będą adresowane infografiki, artykuły i wywiady.
Aktualny zespół złożony jest z wykładowców obu uczelni, dyplomowanych psychoseksuologów, studentów medycyny i psychologii. Tematyka projektu jest mocno kontrowersyjna, jednak strefa seksualności człowieka powinna cieszyć się rzetelnym podejściem, pozbawionym nadmiaru emocji.
