Dzisiejsze spotkanie Pracowni Zmian dotyczące miejsc trzecich podzielone będzie na dwie cześci. W pierwszej, teoretycznej, opowiem po krótce o koncepcji Raya Oldenburga. W drugiej, podzielimy się na grupy i postaramy się odpowiedzieć na pytanie: czy państwo jest w stanie wspierać miejsca trzecie bez zabijania ich spontaniczności?
Poniżej prezentacja, którą przygotowałem.
Ogólnie impulsem do spotkania jest zapowiedź jednego z kandydatów na Prezydenta Miasta Krakowa, że jeśli wygra to stworzy mini-rynki, gdzie ludzie będą mogli się poznawać. Osobiście uważam, że poznawanie się ludzi w realu jest w dzisiejszych czasach na tyle skomplikowanym procesem, że żaden urzędnik nie jest w stanie tego zaplanować. No i co za tym idzie - państwo nie jest w stanie tworzyć miejsc trzecich. Żadne planowanie tego nie rozwiąże, bo miejsca trzecie nigdy nie były planowane i zawsze są eksperymentem podwyższonego ryzyka. Nawet prywatna osoba otwierająca kawiarnię z założeniem, że będzie to miejsce trzecie ma większe szanse na porażkę niż na sukces.
Skoro więc wiadomo, że państwo miejsc trzecich nie stworzy, to może przynajmniej mogłoby je wspierać? Osobiście jestem sceptyczny, ale warto rozmawiać i szukać rozwiązań. No i to właśnie postaramy się zrobić dziś. Start o 18.00.