"၀ဋ္ေၾကြးမ်ားေက်ပါေစ"
မိမိေရွ႕မွ ေလွ်ာက္လာေနေသာ သူငယ္ခ်င္းကုိေ၀ႀကီးကုိၾကည့္၍ ျပဳံးေမာင္ေမာင္ရင္ထဲမေကာင္း။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အခင္မင္ဆုံးေပါင္းလာခဲ့ေသာေၾကာင့္ ပုိ၍စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရပါသည္။ ေအာ္ သူငယ္ခ်င္း မင္းဘ၀လဲ ၀ဋ္ႀကီးပါလားကြာ၊၀ဋ္ေၾကြးေတြ အျမန္ဆုံးေက်ပါေစလုိ႕ဘဲ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ကြာ။
ျပဳံးေမာင္ေမာင္ႏွင့္ ေ၀ႀကီးမွာ ငယ္စဥ္ကတည္းက တစ္ရြာတည္း အိမ္နီးနားခ်င္း သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ေ၀ႀကီး၏မိဘမ်ားမွာ အေဖက ေတာင္သူ အေမက အိမ္မွာစက္ခ်ဳပ္၍ ေ၀ႀကီးမွာ တစ္ဦးတည္းေသာ သားျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္မိဘမ်ားႏွင့္ဆုိလွ်င္ေတာ့ ေ၀ႀကီးတုိ႕မိသားစုမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ထက္ အဆင္ေျပသည္ဟုေျပာရပါမည္။ေ၀ႀကီးမွာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဥာဏ္ေကာင္းျပီး စာေတာ္ေသာသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ မိဘမ်ားမွလည္း တစ္ဦးတည္းေသာသားျဖစ္၍ လုိေလးေသးမရွိေအာင္ ေမြးျမဴထားၾကပါသည္။ သူရဲ႕အေဖဆုိလွ်င္ ေ၀ႀကီးဆုရတုိင္း ရြာထဲတြင္လုိက္၍ေျပာသည္မွာလည္း မေမာႏုိင္မပန္းႏိုင္ပါ။ေ၀ႀကီးမွာလည္း မိဘမ်ားက အလုိလိုက္ထား၍ တစ္ခါတစ္ရံ မိဘမ်ားအေပၚဆုိးႏြဲ႕တတ္ပါ ေသးသည္။
မွတ္မွတ္ရရ ငယ္ငယ္ကကၽြန္ေတာ္တုိ႕ မိသားစု၂ခု ဘုရားပြဲတစ္ခုကုိသြားၾကစဥ္ကျဖစ္ပါသည္။ အဲဒီအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ္တုိ႕သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ ေပ်ာ္လုိက္ၾကတာ စားခ်င္တဲ့မုန္႕ေတြလဲစားရ ကစားစရာေတြလဲ ကစားရဆိုေတာ့ ေပ်ာ္ၾကတာေပါ့။ အဲအခိ်န္မွာ ေ၀ႀကီးက သူအေဖကုိ ဆုိင္တစ္ဆုိင္က အရုပ္ကုိလုိခ်င္ေတာ့ မရမက ပူဆာတာ။ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မပူဆာရဲပါ ဘာျဖစ္လုိ႕ဆုိ ကၽြန္ေတာ္မိဘမ်ားအဆင္မေျပတာ သိေနေသာေၾကာင့္ပါ။အဲဒီဆုိင္မွာ ေ၀ႀကီးက ဓာတ္ခဲနဲ႕ေမာင္းရတဲ့ ရဟတ္ယာဥ္ကုိ မရရေကာင္းလားဆုိျပိး ဆုိင္ေပၚတက္ထုိင္ေနတာ မရရင္မဆင္ဘူးတဲ့ဗ်ာ။ေစ်းကလဲမ်ားေတာ့ သူ႕အေဖတု႕ိက မ၀ယ္ေပးခ်င္ဘူး ေနာက္ဆုံးမရေတာ့ သူ႕အေဖမွာ အိမ္ကုိတစ္ေခါက္ျပန္ျပီး ပုိက္ဆံယူျပီးမွ ၀ယ္ေပးရတယ္။အဲဒိက်မွသာ ဆုိင္ေပၚကဆင္းေတာ့တယ္ ။ေ၀ႀကီးက တစ္ခါတစ္ခါ အဲဒိလုိဆုိးတတ္တာပါ။
ဒီလုိနဲ႕ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ဆယ္တန္းေရာက္ေတာ့ ေ၀ႀကီးကသူ႕အေဖကုိ ဆုိင္ကယ္လုိခ်င္လုိ႕ဆုိျပီးပူဆာပါေလေရာ။အဲဒါနဲ႕ သူ႕အေဖက ဆယ္တန္းဆုိေတာ့ စာကုိဘဲအာရုံထားျပီးႀကိဳးစားေစခ်င္တယ္။ဒါေပမယ့္ ေ၀ႀကီးကလဲ သူ႕အေဖကဆုိင္ကယ္၀ယ္မေပးေတာ့ စာကုိလဲ ေသခ်ာမလုပ္ဘဲ ဆႏၵျပတာေပါ့ဗ်ာ။ၾကာေတာ့လဲ မိဘဆုိတာက ကုိယ့္သားသမီး စိတ္မခ်မ္းသာတာျမင္ရေတာ့ လက္ေလွ်ာ့ျပီး မေျပလဲတဲ့ၾကားက သူမ်ားဆီကေငြေခ်းငွားျပီး ၀ယ္ေပးလုိက္ရတာေပါ့။ေတာင္သူဆုိတာကလဲ သီးႏွံ ရာသီဥတု ေစ်းကလဲေကာင္းမွသာ ေျပလည္ၾကတာ။ခုတေလာ ေတာင္သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရာသီဥတုေၾကာင့္ သီးႏွံေတြပ်က္စီးေတာ့ မေျပလည္ၾကတာမ်ားၾကတယ္။ခုလဲ ေ၀ၾကီးအေမကတားေပမယ့္လဲ သားကုိခ်စ္တာေၾကာင့္ အေဖလုပ္သူမွာ ဆုိင္ကယ္ကုိ၀ယ္ေပးလုိက္ရပါတယ္။ေ၀ႀကီးအေမကလဲ ခုတေလာ တေရွာင္ေရွာင္နဲ႕ က်န္းမာေရးကလဲ သိပ္မေကာငး္ပါ။
ဒီလုိနဲ႕ ေ၀ႀကီးဟာသူလုိခ်င္တဲ့ဆုိင္ကယ္ကုိရလုိက္ေတာ့ သူသြားေလရာကၽြန္ေတာ္ပါတာေပါ့။ သူရဲ့အေဖက ဆုိင္ကယ္၀ယ္ေပးတာေၾကာင့္ ေ၀ႀကီးဟာဆယ္တန္းစာကုိႀကိဳးစားသင္ပါ့မယ္ဆုိျပိး ကတိေပးလုိက္ရပါတယ္။ဒီလုိနဲ႕ ကတိေပးထားတဲ့အတုိင္း ဆယ္တန္းေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့ ေ၀ႀကီးဟာ ၂ဘာသာဂုဏ္ထူးနဲ႕ ေအာင္ပါတယ္၊ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ရုိးရုိးနဲ႕ေအာင္ပါတယ္။ေ၀ႀကီးဆယ္တန္းကုိ ၂ဘာသာဂုဏ္ထူးနဲ႕လဲေအာင္ေရာ သူ႕အေဖဟာရြာထဲမွာလုိက္ႀကြားတာဆုိတာ တစ္ရြာလုံးကေတာင္ေျပာ ယူရတယ္။ဆယ္တန္းေအာင္လုိ႕ဆုိျပီး ဂုဏ္ျပဳပြဲကလဲ စည္းစည္းကားကားလုပ္ေပးေသးတယ္။
ဒီလုိနဲ႕ တကၠသုိလ္တက္ဖုိ႕ေမဂ်ာေတြက်တဲ့အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သခ်ၤာအဓိကနဲ႕ အေ၀းသင္တက္ရင္းအလုပ္လုပ္ရပါတယ္။ေ၀ႀကီးကေတာ့ နည္းပညာတကၠသုိလ္ကုိ တက္ဖုိ႕မွီတာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ေပၚမွာသြားေနရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစျပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႕သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္လဲ ျပန္လာမွသာဆုံျဖစ္ၾကပါတယ္။ေ၀ႀကိးေက်ာင္းစရိတ္ကမနည္းေတာ့ သူ႕အေဖတုိ႕မွာလဲ ေျပလည္လွရယ္လုိ႕ေတာ့ မရွိၾကပါ။အေၾကြးေလးေတြနဲ႕လုံးခ်ာလည္လုိက္ေနတာေပါ့။ဒိအေၾကာင္းေတြကုိ သူငယ္ခ်င္းေ၀ႀကီးတစ္ေယာက္ကေတာ့ မသိရွာပါ။
ေ၀ႀကီးလဲ တကၠသုိလ္ တတိယႏွစ္အေရာက္မွာေတာ့ လူငယ္တုိ႕သဘာ၀ ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရခဲ့တာေပါ့။ သူကေတာ့ သူ႕ခ်စ္သူနဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္ရင္းေက်ာင္းတက္ေနေပမယ့္ မိဘမ်ားမွာေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ရွိထားတဲ့လယ္ေလးေတြတစ္ကြက္ျပိးတစ္ကြက္ ကုန္လာပါေတာ့တယ္။ အေမလုပ္သူကလည္း က်န္းမာေရးကမေကာင္းေတာ့ ေဆးဖုိးကလဲကုန္ အေဖလုပ္သူမွာတစ္ေယာက္ထဲ ရုန္းကန္ေနရပါတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ ေ၀ႀကီးျပန္လာေတာ့ သူရဲ့ခ်စ္သူေကာင္းမေလးကဘာေတြ ဘယ္လုိေျပာလဲမသိေပမယ့္ သူနဲ႕သူခ်စ္သူတို႕ ေက်ာင္းျပီးလို႕ယူျပီးရင္အလုပ္လုပ္ဖုိ႕အတြက္ ခုကတည္းက အရင္းအႏွိးေငြကုိ ထုတ္ေပးဖုိ႕ အေဖလုပ္သူကုိေျပာတာေပါ့ဗ်ာ။ အေဖလုပ္သူမွာ အိမ္ရဲ့အေျခအေနကုိ ေျပာျပေသာ္လည္း ေ၀ႀကီးက သူလုိခ်င္တာသာေပးဖုိ႕ဇြတ္ကုိေျပာေနပါေတာ့တယ္။ေနာက္ဆုံးမရွိရင္ ရွိတဲ့လယ္ေတြ ေရာင္းျပီးေပးဖုိ႕ ေျပာလာပါေလေရာဗ်ာ။အဲဒီအခ်ိန္မွာ အေဖလုပ္သူက ရွိတဲ့ဟာေလးကုိေတာ့မေရာင္းပါရေစနဲ႕ ဒါေလးရွိမွသာ လုပ္ကုိင္စားလုိ႕ရမယ့္အေၾကာင္းေျပာလုိက္ေတာ့ ေ၀ႀကီးကအေဖကုိဘာမွမေျပာဘဲ ၿမိဳ႕ကုိသာျပန္ သြားပါေတာ့တယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာ ရြာမွာရွိတဲ့ အေဖလုပ္သူကေတာ့ ကုိယ့္သားသမီးစိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႕အေရး ျဖစ္ႏုိင္သမွ်ေတြကိုရွာႀကံႀကိဳးစားေနရပါတယ္။လူတကာဆီကုိလဲ မ်က္ႏွာအငယ္ခံျပီး သြားေျပာရေပါင္းလဲမနည္းပါ။ေနာက္ဆုံး သားလုိခ်င္တဲ့ေငြကုိ လယ္ေလးေတြေရာင္းခ်ျပီး ေပးဖုိ႕အတြက္ဖုန္းဆက္ေတာ့လဲ မကုိင္တာနဲ႕ၿမိဳ႕ကုိလုိက္သြားဖုိ႕ဆုံး ျဖတ္လုိက္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ကုိလုိက္သြားျပီးသိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ရြာထဲမွာသတင္းၾကားရပါေတာ့တယ္။ ေ၀ႀကီးအေဖ ကားတုိက္လုိ႕ဆုံးျပီဆုိုတဲ့သတင္း။အဲဒီသတင္းလဲၾကားေရာ ေ၀ႀကီးအေမလဲ ေရာဂါအခံေၾကာင့္ သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ဆုံးပါးသြားပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္လဲ ေ၀ႀကီးဖုန္းကုိဆက္ေပမယ့္ ပိတ္ထားတာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ေပၚတက္ျပီး အေၾကာင္းၾကားဖုိ႕လုပ္ရပါေတာ့တယ္။ ေ၀ႀကီးေနတဲ့အေဆာင္ကုိ ေရာက္ေတာ့ သူ႕ခ်စ္သူနဲ႕အျပင္သြားတာေၾကာင့္ ေစာင့္ေနလုိက္ပါတယ္။မၾကာခင္မွာဘဲ ေ၀ႀကီးျပန္လာေတာ့
“သူငယ္ခ်င္း မင္းဘယ္ေလွ်ာက္သြားေနတာလဲ ဖုန္းဆက္ေတာ့လဲ ပိတ္ထားတယ္ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ”
“သူငယ္ခ်င္း ငါအေဖတုိ႕ဖုန္းကုိမကိုင္ခ်င္လုိ႕ ပိတ္ထားတာ အဲဒါဘာျဖစ္တုန္း”
“ေအး ခုေတာ့မင္းမိဘေတြဆုံးျပီကြ”
“ဘာ ! “
“ေအး ဟုတ္တယ္ မင္းကဖုန္းပိတ္ထားေတာ့ မင္းအေဖက မင္းလုိခ်င္တဲ့ေငြရျပီဆုိတာေျပာခ်င္လုိ႕ ၿမိဳ႕ေပၚလာရင္းနဲ႕ကားတုိက္ခံရျပီးဆုံးသြားတာ၊ မင္းအေမကေတာ့ မင္းအေဖသတင္းၾကားျပိး ေရာဂါအခံေၾကာင့္ မခံႏုိင္ဘဲ ေရွ႕ေနာက္ဆုံးသြားတာဘဲ”
“မင္းကြာ မင္းမိဘေတြ မေျပလည္တာကုိလဲ သိရဲ႕သားနဲ႕ လက္မထပ္ရေသးတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္နဲ႕ ခုဆုိမင္းမိဘေတြ မေသသင့္ဘဲေသကုန္ၾကျပီ”
“သူငယ္ခ်င္း ဟုတ္ရဲ႕လားကြာ ငါအမွားႀကီးမွားသြားျပီေပါ့ “
“ေအးခုလဲ မင္းဖုန္းပိတ္ထားလုိ႕ ငါဒီထိလုိက္လာျပီးေျပာတာ”
“ဟာ သြားျပီ ငါမွားျပီး ငါ့အေပၚမွာ ဒီေလာက္ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တဲ့ မိဘေတြရဲ့ေက်းဇူးကုိ ေစာ္ကားမိျပီ”
အဲဒိအခိ်န္ကတည္းက သူငယ္ခ်င္းေ၀ႀကီးလဲ သူ႕ကုိယ္သူယူက်ဴံးမရျဖစ္ျပီး အရက္ေတြ အလြန္အကၽြံေသာက္ျပီး ခုဆုိ အရူးတစ္ပုိင္းျဖစ္သြားရွာတယ္။ေအာ္ ၀ဋ္ဆုိတာ သံသရာေတာင္မကူးပါလား မိဘေတြရဲ့ေက်းဇူးကုိ ေစာ္ကားျပစ္မွားမိတဲ့ အက်ိဳးေၾကာင့္ ဒိလုိခံေနရတာပါလား။သူငယ္ခ်င္း ေ၀ႀကီး ဒီလုိဘ၀ကေန အျမန္ဆုံး လြတ္ေျမာက္ပါေစလုိ႕ ငါဆုေတာင္းပါတယ္သူငယ္ခ်င္းရာ…………….။ အားလုံးကုိေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
Photo Credit: Google Image
Writer - Thant Zin Soe (
MSC 134