က်ေနာ္ကိုက
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေၾကာင္းေျပာခ်င္ေနတ့ဲ
ေတာေၾကာင္တေကာင္ပဲ
ဘယ္အခ်ိန္လက္ခေမာင္းခတ္ရမလဲလို႔
အခြင့္အေရးကို မ့ဲျပံဳးနဲ႔ထိုင္ေစာင့္
ေထာင့္ေတြမွာ ၿငိမ္သက္ခ့ဲဖူးတယ္။
အေပးအယူမ်ွသေယာင္
ငိုသေယာင္ မႈိင္သေယာင္
ရိုးသားသေယာင္ ခ်စ္ျခင္းေတြဆာေလာင္ျပ
ဟန္ေဆာင္ရတာ သိပ္အရသာရွိတာပဲ
ဘယ္ေန႔ဘယ္သူဘယ္လမ္းသြားမလဲ
ဘယ္သူဘယ္လမ္းဘယ္လိုသြားမလဲ
က်ေနာ္ ေျခရာေတြေကာက္ခ့ဲရင္း
မီးေလာင္ခ်ိန္ကိုသာ အာသာငမ္းငမ္း
ေရာ္ရမ္း မွန္းခ့ဲတာၾကာေပါ့။
အနင္းခံခ့ဲသမ်ွ အဆင္းဟန္ထြက္ၿပီ
သတင္းအမွန္သာ နားစြင့္ပါေတာ့
ရိုးသားဖို႔လည္း သင္စရာမလိုဘူး
ေကာက္က်စ္ဖို႔လည္း သင္စရာမလိုဘူး
အခ်ိန္ေကာင္းေစာင့္တတ္ဖို႔သာသင္ရမွာ
ဒီလိုနဲ႔
ပညာေတြ က်ေနာ္တတ္ေျမာက္လာတယ္။
အရပ္ရပ္မ်က္ႏွာစုံမွာ
ေလာင္စာေတြဘယ္ေလာက္ခ်ၿပီးသြားၿပီလဲ
သခၤါရေတြကို အာသီသကအႏိုင္ယူတယ္
လႊတ္ခ်င္တိုင္းလႊတ္ရေအာင္
က်ေနာ္က ထာဝရအသက္လည္းရထားတာမဟုတ္
ေသတပန္သက္တဆုံးလည္းမယုံႏိုင္ေတာ့
လက္ခေမာင္းခတ္ဖို႔သာ ေလာင္စာေတြမီးညွိလိုက္တယ္
ေနရာတိုင္းမွာ ျပာျဖစ္ေစ။
စုမြန္သြယ္
MSU - 57