_____________×××××××××_____________
ကြၽန္ေတာ္သည္စာေရးဆရာမဟုတ္ေသာေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ္ဇာတ္လမ္းသည္အဆီအေလ်ွာ္တည့္လိမ့္မည္ဟုမထင္ပါ။ကြၽန္ေတာ္သည္ဤဇာတ္လမ္းကိုစိတ္ကူးပံုေဖာ္၍ေရးသားလိုက္ပါသည္။အမွားမ်ားပါသြားခဲလ်ွင္ခြင့္လႊတ္ေပးၾကရန္ေတာင္းပန္လိုက္ရပါသည္။😁😁😁😁
_______________××××××××____________
အပိုင္း ၁ အားဖတ္ရန္ဤေနရာကိုႏွိပ္ပါ😁😁
အပိုင္း ၂ အားဖတ္ရန္ဤေနရာကိုႏွိပ္ပါ 😁😁
အပိုင္း ၃ အားဖတ္ရန္ဤေနရာကိုႏွိပ္ပါ 😁😁
အပိုင္း ၄ အားဖတ္ရန္ဤေနရာကိုႏွိပ္ပါ 😁😁
အပိုင္း ၅ အားဖတ္ရန္ဤေနရာကိုႏွိပ္ပါ 😁😁
အပိုင္း ၆
"စိတ္ကိုေျပာင္းလဲေစသူမဟုတ္ခဲ့ရင္ေတာင္သူ၏စိတ္ကိုခဏသာညိဳ႕ယူႏိုင္သူ သူမမ်ားျဖစ္ေနမလား"
ထြန္းေက်ာ္လည္းဆိုင္ကယ္ေမာင္းလာလိုက္တာေဘာလံုးကြင္းသို႔ေတာင္ေရာက္ေလၿပီ။ျခံဝင္းမွာအေ႐ွ႕အေနာက္သြယ္တန္းလ်က္႐ွိ၍လမ္းႏွင့္ကပ္လ်က္ျဖစ္သည္။ထြန္းေက်ာ္လည္းေဘာလံုးကြင္း႐ွိေသာျခံထဲသို႔ဝင္လာလိုက္သည္။ဝင္ဝင္ျခင္းအေပါက္ဝ၏ဘယ္ဘက္တြင္အပင္ေသးေသးေလးေတြ႐ွိ၍ျကည့္လိုက္လ်ႇင္ဘတ္စကတ္ကြင္းပင္႐ွိေသးသည္။ညာဘက္တြင္အုပ္တံတိုင္ျဖစ္၍ဝင္ေပါက္လမ္းအတန္းလိုက္တြင္အပင္ေသးေသးေလးေတြပန္ပင္ေတြ႐ွိသည္။ဝင္ေပါက္လမ္မွာသိပ္မ႐ွည္ဝင္ေပါက္လမ္ေ႐ွတြင္ေဘးတိုက္ျမင္ရေသာအေဆာင္႐ွိသည္။အျဖဴေရာင္ျဖစ္ၿပီးႏွစ္ထပ္ျဖစ္သည္။ဝင္ၿပီးခဏေတာ့ဘယ္ဘက္ခ်ိဳးရသည္။ခဏကျမင္ရေသာဘတ္စကတ္ကြင္းကိုျဖတ္ေမာင္းရသည္။ျခံမွာေတာ္ေတာ္က်ယ္၍စာသင္ေက်ာင္းနီးပါး႐ွိသည္။ဘတ္စကတ္ေဘာကြင္းအေက်ာ္တြင္ပန္းပင္ေတြျဖင့္အလွဆင္္ထားသည္ေနရာပင္႐ွိေသးသည္။ျခင္းကြင္းႏွင့္ကပ္လ်က္႐ွိသည္။ပန္စိုက္ထားေသာေနရာအလယ္တြင္လူသြားလမ္းျဖစ္လမ္းအဆံုးတြင္အလွေဆာက္ထားေသာအေဆာင္႐ွိသည္။အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏႐ုပ္ထုျဖစ္သည္။ခရစ္ယာန္ေက်ာင္းျဖစ္၍မယ္ေတာ္႐ုပ္ထုဆိုတာျမင္လိုက္တာႏွင့္သိသာသည္။ညာဘက္တြင္ပန္းခင္း႐ွိ၍ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္အေဆာင္မွာအတန္းလိုက္႐ွိေနေသးသည္။အလွပန္းစိုက္ထားေသာေနရာေက်ာ္ေတာ့ညာဘက္ခ်ိဳးလိုက္ရာအေဆာင္ႏွင့္ကပ္သြား၍ဘယ္ဘက္သို႔ခ်ိဳးလ်ွင္ေဘာလံုကြင္းသို႔ေရာက္ေလၿပီ။ထြန္းေက်ာ္လည္းဆိုင္ကယ္ရပ္၍ေဒါက္ေထာက္လိုက္သည္။ေဘာလံုးကြင္းမွာေျမာက္ႏွင္ေတာင္ဘက္ျဖစ္သည္။ဆိုင္ကယ္ရပ္ထားေသာေနရာကၾကည့္လ်ွင္ျခံေထာင့္တြင္တံခါးေသးေသးေလး႐ွိ၍ဟိုဘက္တြင္႐ွိေသာလူသြားလမ္းပင္ျမင္ေနရသည္။ေဘးတြင္အလ်ားလိုက္အေဆာင္႐ွိ၍ေဘာလံုးကြင္းလည္းအဲ့ဒီေ႐ွ႕တြင္ျဖစ္သည္။ေဆာင္ေ႐ွ႕တြင္အရိပ္ရအပင္မ်ား႐ွိ၍တ႐ုတ္စကားပန္းပင္ေတာင္႐ွိေသးသည္။ေဘးပတ္ပတ္လည္းနံရံျဖင့္ကာထား၍အေ႐ွ႕ဘက္တြင္ေတာ့ေျမာက္နွင့္္ေတာင္အလ်ားလိုက္အေဆာင္ႀကီးကကာထားသည္။ထြန္းေက်ာ္ေရာက္ေတာ့ကြင္ထဲမွာႏွစ္ေယာက္ပင္႐ွိေသးသည္။တစ္ေယာက္ကအသားျဖဴအရပ္ပုပု႐ွိေသာသူရဆိုေသာသူျဖစ္သည္။ေနာက္တစ္ေယာက္ကအသားခပ္လတ္လတ္ျဖစ္ၿပီးအရပ္႐ွည္ေသာေကာင္းျမတ္ျဖစ္သည္။သူရသည္ကြင္ထဲတြင္တစ္ေယာက္ထဲနံရံႏွင့္အေပးအယူလုပ္ေနသည္။ေနာက္တစ္ေယာက္ကအေဆာင္ေအာက္လူသြားပလပ္ေဖာင္ေပၚတြင္ထိုင္၍ဖုန္းၾကည့္ေနသည္။သူမ်က္ႏွာတစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ျပံဳးသြားသည္ကိုထြန္းေက်ာ္သတိထားမိလိုက္သည္။ထြန္းေက်ာ္သည္ခ်က္ခ်င္းသေဘာေပါက္လိုက္သည္။သူရဆီထြန္းေက်ာ္ေလ်ွာက္သြားလိုက္သည္။
" ေဟ႔သူရ ေကာင္းထက္တို႔ခုထိမလာေသးဘူလား"
"မလာေသးဘူး ခုနကေတာ့ဟိုေကာင္ေတြနဲ႔ေတြ႕ေသးတယ္
လာေတာ့လာမွာပါ"
"အင္းလာမွာပါခနကေတာင္ငါလာေခၚၿပီလူသြားေခၚမယ္ေျပာၿပီးေတာ့ထြက္သြားတာ"
ထြန္းေက်ာ္တို႔ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ပင္ေနာက္ဘက္မွဆိုင္ကယ္သံမ်ားျကားလိုက္ရသည္။လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ဆိုင္ကယ္သံုးစီးျဖစ္သည္။ေကာင္းထက္တို႔ျဖစ္သည္။သူတ႔ိုေရာက္မွေဘာလံုးပြဲစလိုက္ရသည္။ေဘာလံုၾကာၾကာမကန္ႏိုင္ေႏြရာသီရဲ႕ပူျပင္းမႈေၾကာင့္ျဖစ္သည္။တစ္နာရီေလာက္ကန္ၿပီးပြဲပီးသြားေလၿပီ။ပြဲပီးသြားေတာ့အကုန္ျပန္သြား၍ထြန္းေက်ာ္တိ႔ု႔ေကာင္းထက္တို႔ေလးေယာက္သာက်န္ခဲ့ေနသည္။ညေနခ်ိန္ဆိုေတာ့ျခံထဲတြင္လူသူကင္းမဲ့၍တိတ္ဆိတ္ေနသည္ထြန္းေက်ာ္တို႔စကားေျပာသံသည္ေကာင္းစြာၾကားရသည္။အရင္တုန္းကအေၾကာင္းမ်ားေျပာကာရယ္ေမာေနၾကသည္။သူတို႔၏ရယ္သံမ်ားမွာတစ္ျခံလံုးကိုပင္လႊမ္းျခံဳေနသည္။တစ္ခါတစ္ခါတိတ္ဆိတ္သြား၍တစ္ေယာက္ေယာက္ကျပန္အစေဖာ္မွစကားဝိုင္းျပန္အသက္ဝင္ရေတာ့သည္။ထြန္းေက်ာ္လည္းစကားလက္စံုေျပာၿပီးခဏၾကာမွအိမ္ျပန္လာခဲ့သည္။ညေနေျခက္နာရီေက်ာ္ေလာက္ျဖစ္သည္။ေနမင္းႀကီးလည္းေနဘက္ေလာက္မလင္းႏိုင္ေတာ့ေပအားအင္ကုန္ခမ္းကာအေရာင္ေတြမိန္ေနၿပီ္။ကမၼာေျမေပၚတြင္သူ၏အေရာင္လႊမ္မိုးမႈသည္တစ္ေျဖးေျဖးနည္းလာေလၿပီ။မိုးရာသီကူးေနၿပီျဖစ္၍ညေနေလျပင္းကေလးမ်ားကလည္းတိုက္ခတ္ေနသည္။ထြန္းေက်ာ္အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ေျခာက္နာရီပင္ခြဲေက်ာ္ေနၿပီ။ျခံေ႐ႈေရာက္ေတာ့အိမ္ေ႐ွ႕တြင္အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္စကားေျပာေနေသာသူအမကိုေတြ႔လိုက္သည္။သူတို႔မ်က္ႏွာတြင္အျပံဳမ်ားႏွင္ေဝစာေနသည္ကိုေနေရာင္ျခည္မွံုဝါးေနပင္မယ့္ထြန္းေက်ာ္ေကာင္းေကာင္းသိသည္။ထြန္းေက်ာ္လည္းအိမ္ေ႐ွ႕သို႔ဆိုင္ကယ္ျဖင့္ဝင္သြားလိုက္သည္။ဆိုင္ကယ္အိမ္ေ႐ွ႕တြင္ရပ္၍ေဒါက္ေထာက္လိုက္သည္။ထိုအခ်ိန္တြင္ထြန္းေက်ာ္ကိုသူအမကလွမ္းေခၚသံၾကားလိုက္သည္။
"လာလာေမာင္ေလးလာလာ"
ထြန္းေက်ာ္လည္းသူအမစီသို႔ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္။ထြန္းေက်ာ္မွာခုမွေဘာလံုးကန္ၿပီး၍ေရခ်ိဳးခ်င္ေနၿပီ။သိုေသာ္သူအမအေခၚကိုေတာ့ျငင္းစမ္ဖို႔ရာသူ႔မွာဆနၵမ႐ွိ၍သြားလိုက္သည္။ထြန္ေက်ာ္ေရာက္ေတာ့အမကထြန္ေက်ာ္ကိုမိတ္ဆက္ေပးသည္။
"ဒါကအန္တီေအးခ်ိဳတဲ့မနက္ကေဘးအိမ္ကိုေျပာင္လာတာေလ"
" ေျသာ္အဲ့ဒါေၾကာင့္မနက္ကေဘးအိမ္ကအသံေတြၾကားေနရတာကိုးအမကိုေတာင္ေမးၾကည့္လိုက္ေသးတယ္"
"ဒါကသူ႔သမီး ေဝေဝေအာင္ တဲ့"
"ဒါကအမေမာင္ေလးလား ညီမထက္ေတာင္နည္းနည္းႀကီးမယ္ထင္တယ္"
"အင္းတစ္ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ႀကီးမယ္ထင္တယ္"
ထြန္ေက်ာ္ေဝေဝေအာင္ဆိုတဲ့မိန္းကေလးကိုၾကည့္မိလိုက္သည္။တီ႐ွပ္အကၤ်ီအျဖဴေရာင္ကိုဝတ္ထားတာဗ်။ထဘီကအျပာေရာင္နဲ႔ေပါ့ေလ။ေအးေအးေဆးေဆးေနတက္ပံုရသည္။သူမရဲ႕စကားေျပာဆိုပံုမွာကိုယ့္ကိုယ္ယံုၾကည့္မႈအျပည့္႐ွိပံုရသည္။ဒါေပမယ့္သူမ၏စကားေျပာသံမွာထြန္းေက်ာ္နားထဲတြင္နာဝင္မဆိုးလွေပ။ထြန္ေက်ာ္သည္သူမအသံကိုျကားျကားခ်င္ယံုၾကည့္မႈအျပည့္႐ွိၿပီမိန္းကေလးပီသစြာေျပာေသာအသံဟုသိလိုက္သည္။စကားေျပာရာမွျပတ္သားသည္။ႏူးညံ့သည္။ထြန္းေက်ာ္သူမကိုၾကည့္မိလိုက္သည္။သူမပံုစံမွာေခတ္ေ႐ွ့ေျပးေသာပံုစံမေပါက္ေပ။သူမသည္ဆံပင္ကိုဂုတ္ေပၚတြင္ခ်ထားသည္။သူဆံပင္သည္ဘာအေရာင္မွမ႐ွိဆံေကသာမွေပ်ာ့ေပ်ာင္း၍နက္ေမွာင္ေနသည္။သူမရဲ႕ဆံႏြယ္မ်ားမွာညေနေလေျပေလျငင္းမ်ားေၾကာင့္တစ္လႈပ္လႈပ္႐ွိေနသည္။သူမ၏အသားမွာျဖဴၿပီအရပ္ေကာင္းသည္။ထြန္းေက်ာ္ထက္နည္းနည္းဘဲပုသည္။သူမမ်က္ႏွာမွာကေလးတစ္ေယာက္လိုျဖဴစင္ေနသည့္မ်က္နာမ်ိဳးျဖစ္သည္။အပူအျပင္ကင္းေဝးေနသည္။ထြန္ေက်ာ္သူမကိုျမင္ေတာ့စိတ္ထဲတြင္ေလ်ွာက္ေတြးေနမိသည္။သူမရဲ႕မ်က္လံုးေတြမွာထြန္းေက်ာ္ကိုညႇိဳ႕ယူ ႏိုင္စြမ္း႐ွိသည္။ဒါေပ့မယ္ထြန္းေက်ာ္ေမ်ွာ္လင့္ေနသူမွာသူမမဟုတ္ေၾကာင့္ေကာင္ေကာင္းစိတ္္ထဲတြင္သိေနသည္။အမမိတ္ဆက္ေပး၍သာေတြ႕ရေသာ္လည္းစိတ္ထဲတြင္မျမင္ႏိုုင္ေသာႀကိဳးေလးတစ္ခုေတာ့ျဖစ္ေပၚေလၿပီ။ထြန္းေက်ာ္လည္းေရမိုးခ်ိဳးၿပီးထမင္စားကာအိမ္ေ႐ွ႕ထြက္ထိုင္ေနလိုက္သည္။ထြန္းေက်ာ္စိတ္ထဲတြင္ guiter တီးၿပီးသီခ်င္းဆိုခ်င္စိတ္ျဖစ္ေပၚေနသည္မွာအမွန္ပင္ျဖစ္သည္။ထိုေၾကာင့္ထြန္းေက်ာ္လည္းအိမ္ထဲဝင္ကာသူအခန္းေထာင့္တြင္ခ်ထားေသာဂစ္တာေဟာင္ေလးကိုယူလာခဲ့လိုက္သည္။ထြန္းေက်ာ္လည္းအျပင္ေရာက္ေတာ့သူ၏ဂစ္တတာကိုၾကည့္မိလိုက္သည္။မတီးျဖစ္တာၾကာၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ဂစ္တာမွာအသံပင္မေကာင္းေတာ့ေပ။သူ၏ဂစ္တာမွာအမဲေရာင္အနည္းငယ္ပါေသာအျဖဴေရာင္ဂစ္တာျဖစ္သည္။သူလည္းသီခ်င္တစ္ပုဒ္ဆိုဖို႔ပင္အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာကီးညႇိေနရသည္။ေနာက္ဆံုးသူတီးျဖစ္ေသာသီခ်င္းတစ္ပုဒ္မွာဤသို႔ုဖစ္သည္။ဖိုးျပည့္သီဆိုထားေသာကိုယ္ေစာင့္နတ္ဆိုတဲ့သီခ်ငး္ျဖစ္သည္။သူရဲ႕အသံနဲ႔ဒီသီခ်င္းသည္ကြက္တိျဖစ္လိမ့္မည္။သူဆိုျဖစ္ခဲ့ေသာသီခ်င္းမွာ..........
♥ဟိုးကတည္းက မင္း႐ွိတယ္
ဒီရင္ဘတ္ဘယ္ဘက္ျခမ္မွာေနရာယူ
မင္းသာငါ့အခ်စ္ဦး ငါ့အခ်စ္ထူး
အေျပာင္းအလဲႀကီးသိပ္မလုပ္နဲ႔
ဒီလူသား ယိုင္နဲ႔နဲ႔ပါ
ဒႆဂီရိမဟုတ္ပါဘူး
ငါ့မ်က္ႏွာအဲ့ဒီေလာက္မမ်ားပါဘူးေလ
နင္သာပံုမွန္မ႐ွိေသာမိုးသက္တိမ္ေတြလို
ဘယ္ေနရာမွာကြက္ၾကားမိုးအျဖစ္ရြာသြန္းၿဖိဳး
နင္ဟာငါ့တစ္ေယာက္ထဲတြက္ငါ့ရဲ႕
ကိုယ္ေစာင့္နတ္လို....
သိမ္ငယ္ေဇာနဲ႔ေရးတဲ့ျမတ္ႏိူးျခင္း
ပန္ခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လို
အသက္႐ွင္ျခင္းတစ္ခုရဲ႕ဝင္သက္တစ္ခါလို႔♥♥
သူဒီသီခ်င္းေလးကိုနားေထာင္ေစခ်င္တဲ့သူတစ္ေယာက္ေတာ့႐ွိေနသည္။
______________♥♥♥♥♥_____________
အပိုင္း ၇ အားဆက္လက္ေရးသားပါအံုးမည္။
_______________♥♥♥♥♥____________
steemit platform ေပၚမွညီအကိုေမာင္ႏွမမ်ား
အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္စရာေန႔ရက္ေလးကိုပိုင္ဆိုင္ၾကပါေစ။
ဆုေတာင္းရင္းနဲ႔
written by Min Thi Ha 