Ostatnio wielu jutubowych ekspertów zachwyca się możliwościami Chata GPT i to do tego stopnia, że potrafią oni klękać przed nim jak przed Panem Bogiem. Przyznam, że słabo mi się robi, gdy słyszę o wspaniałej polszczyźnie bota czy pisaniu przez niego wypracowań z języka polskiego. Te ostatnie pisze jak kompletny nieuk, więc jeszcze sporo wody w Wiśle upłynie, zanim będzie w stanie stworzyć coś sensownego na tym polu. Oto próbki jego dyletanctwa.
Dolecki - Żyd, który jest właścicielem sklepu z artykułami kolonialnymi. Jego sklep jest miejscem spotkań arystokracji i inteligencji.
Moryc Papkin - Żyd, który jest przedstawicielem handlowym. W powieści jest przedstawiony jako osoba niezwykle przebiegła i sprytna.
Szmul Zajdlic - Żyd, który jest finansistą i bankierem. Jest przedstawiony jako osoba niezwykle wpływowa, która potrafi manipulować sytuacją.
Pani Rózia - Żydówka, która jest właścicielką domu publicznego. W powieści jest przedstawiona jako osoba niezwykle sprytna i chciwa.
Innym przykładem pomocy Szlangbauma dla Wokulskiego jest jego rola w procesie rozwodowym między Rzeckim a jego żoną Izabelą Łęcką. Szlangbaum wykorzystuje swoje umiejętności prawnicze i swoje powiązania wśród sędziów, aby pomóc Rzeckiemu uzyskać korzystne dla niego orzeczenie rozwodowe. W ten sposób Szlangbaum przyczynia się do osłabienia pozycji Izabeli Łęckiej, co pozwala Wokulskiemu na realizację swoich planów i odwiedzenie Izabeli w jej posiadłości.
Izabela Łęcka i Stanisław Wokulski byli zakochani w sobie, jednak ich związek był skomplikowany i obarczony różnymi przeszkodami.
Po pierwsze, Izabela była związana z arystokracją, a Stanisław pochodził z niższych warstw społecznych, co w ówczesnym czasie stanowiło istotną barierę w kontakcie między nimi. Po drugie, Izabela była już wtedy zamężna z Juliuszem Rzeckim, który był jej mężem z konwenansu, ale jednocześnie był w związku homoseksualnym z młodym aktorem, Cezarym Baryką.
Mimo tych przeszkód, między Izabelą a Wokulskim narodziło się uczucie, które jednak nie było łatwe do zrealizowania. Wokulski zrobił wiele, aby zbliżyć się do Izabeli, przysyłając jej listy miłosne, obdarowując prezentami i organizując dla niej wystawne przyjęcia. Jednocześnie Rzecki, mąż Izabeli, był zazdrosny o Wokulskiego i nieustannie intrygował przeciwko niemu.
Tadeusz i Zosia to dwoje głównych bohaterów epickiego poematu Adama Mickiewicza "Pan Tadeusz". Ich relacje opisane są w trakcie akcji utworu, której akcja toczy się w XIX-wiecznej Polsce.
Tadeusz i Zosia byli w dzieciństwie bliskimi przyjaciółmi. Dorastali razem wsi Wernyhora, gdzie mieli okazję spędzać czas na zabawie i poznawać swoje charaktery. Tadeusz, będąc wychowanym w miastach, był dla Zosi swoistym przewodnikiem po świecie. Był dla niej również opiekunem i bratem, który zawsze ją bronił.
Ich relacje uległy zmianie, gdy Tadeusz powrócił do wsi po dłuższej nieobecności. Zosia, wychowywana w tradycyjnej rodzinie szlacheckiej, zaczęła zwracać uwagę na Tadeusza jako na mężczyznę. Tadeusz również poczuł do niej silne uczucie, jednak nie mógł wyznać jej miłości ze względu na trudną sytuację polityczną, w jakiej znalazł się region.
Pomimo tego, że nie mogli ze sobą być, ich uczucie zaczęło kiełkować. W trakcie bitwy pod Grunwaldem Tadeusz starał się ocalić życie Zosi, co pokazywało, jak ważna była dla niego ta kobieta. Ostatecznie, w końcowych scenach utworu, para zostaje połączona w związku małżeńskim, co jest symbolizowane poprzez weselną ucztę, którą zorganizowano dla całej okolicy.
Chacie GPT, jesteś po prostu debilem.
