สวัสดีพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกคนค่ะ
🖱️ วันนี้พบกับเราแป้งอีกเช่นเคยเป็นประจำค่ะ มาเรทไปสำหรับวันนี้ แต่มาช้ายังดีกว่าไม่มานะค่ะ เพราะ ยุ่งจริงๆ พึ่งปลีกตัวมาเขียนโพสต์ได้เมื่อ ทุ่มกว่านี้แระค่ะ พอมีเวลาว่างแล้วก็รีบเปิดมือถือมาปั่นนี้แระค่ะ เหนื่อยหน่อยนะนางแป้งวันนี้ แต่ทำยังไงก็ไม่ยักจะผอมสักที สงสัยชาตินี้คงต้องอ้วนตลอดชีวิตลดน้ำหนักไม่ได้แล้วมั่ง ฮ่าาาา แต่ถึงจะอ้วนก็ตัวกลมน่ารักนะค่ะ คนเรามันต้องมีอะไรดีบ้างแระ แต่บางคนอาจจะไม่ทีอะไรดีเลยก็ได้ แต่ไม่ยอมรับความจริงเช่นเราไง ฮ่าาาา วันนี้แป้งไม่ได้งดเรื่องราวของอาหารนะค่ะ เพียงแต่ถ่ายภาพบางส่วนเอาไว้เล่าตอนท้ายเรื่องค่ะ
🖱️ เปิดประเดิมมาแต่เช้า เพื่อนเห็นภาพที่แป้งเอาลงภาพแรก คงจะคิดว่าเราได้ขับรถตู้รับนักเรียนแล้วหรอ หรือว่าไม่คิดมีแต่แป้งคิดไปเอง ฮ่าาาา แต่ไม่ใช่ค่ะ แป้งแค่วันนี้รับจ็อบนั้นเองค่ะ แต่มันไม่ได้มีมาให้บ่อยๆ นะค่ะ วันนี้เช้ามามาน้าเขยโทรมาตั้งแต่เช้า ถามว่าแป้งว่าไหมสงสัยรับคนไปส่งโรงพยาบาลไหม เป็นคนรอบหมอนัดตรวจธรรมดา ไม่ได้เป็นไข้หรือเป็นโรคอะไร พอดีลูกๆ เค้าติดธุระไม่มีใครว่าง ลูกๆ เค้าเลยหาคนที่ไว้ใจได้มาขับรถไปส่งแม่เค้าหน่อย ซึ่งก็เป็นคนในหมู่บ้านฝั่งแม่เราเอง บ้านยายของเรานั้นแระค่ะ ไม่รู้แป้งเล่าให้ฟังยังค่ะว่า แม่อป้งเป็นสะใภ้แต่งเข้าบ้านพ่อ เลยได้ย้ายตามพ่อมาอยู่อีกคนละอำเภอ ซึ่งแล้วแต่นะค่ะว่าจะอยู่บ้านใครได้หมด ตกลงกันเอาเองค่ะ อย่างน้าเขยเราคนนี้เป็นเขยเข้าบ้านผู้หญิง เลยย้ายมาตั้งหลักปักฐานที่บ้านของฝ่ายหญิง นั่นคือบ้านยายของเรานั่นเองค่ะ วันนี้จึงไม่รอช้าที่จะตอบตกลง ช่วงนี้อะไรทำได้ถ้ามีงานมาแป้งรับทำหมดค่ะ ไม่เลือกงานขอให้มีงานทำก็พอ สู้ๆ
🖱️ ระหว่างที่รอยายแกหาหมอ น่าจะนานพอสมควร อย่างที่ทราบโรงพยาบาลรัฐบาลตามต่างจังหวัด หาหมอแต่ละครั้งต้องใช้เวลานาน บางคนรอครึ่งวันถึงทั้งวันก็ยังมี แต่บางคนก็หาเร็วเพราะมาเอาคิวตั้งแต่เช้า แล้วแต่เคสเป็นรายๆ ไป แต่ไม่ได้มาเขียนว่าร้ายหรือว่าอะไรโรงพยาบาล ในเรื่องการรักษา แต่เอาจากประสบการณ์ตรงของแป้งเอง ระหว่างรอนั้นไหนๆก็เข้าตัวอำเภอมาแล้วก็เลยแวะเดินเล่นที่โลตัส เพื่อนเดินฆ่าเวลานั่นเองค่ะ และได้ปลากระป๋องติดไม้ติดมือ ยามไส้แห้งแบบนี้ ฮ่าาาา และนี่คงเป็นที่มาของอาหารในวันนี้ของแป้ง นั่นก็คือยำปลากระป๋องนั่นเอง ฮ่าาาาา
🖱️ นอกจากวันนี้จะยำปลากระป๋องในมื้อเย็นแล้ว ยังทอดจื้อไว้ทานคู่กันด้วยค่ะ เหตุที่วันนี้เป็นเมนูมื้อเย็นเพราะแป้ง ไม่ได้ทำมื้อกลางวัน เพราะ กว่าจะกลับก็บ่ายไปแล้วค่ะ ยายแก่ตรวจหลายอย่างเลย เยอะขั่นตอนนิดนึงเลยนานค่ะ นานๆ ได้ขับรถใหญ่มีหนึ่ง ถือเป็นยืดเส้นยืดเส้น ทั้งคนทั้งรถ โดยเฉพาะรถที่ไม่ได้กลับเป็นเวลานาน ก็เอาไปวอมเครื่องสักหน่อย แต่ข้อนี้ไม่ค่อยสำคัญเพราะยังไงก็เจอโรคเลื่อนอยู่ดี ไม่มีทางได้เปิดเรียนในชั้นเรียนปกติได้ง่ายๆ ถึงจะเปิดแต่ก็ใช้เวลาไม่กี่วันก็ต้องปิด ตอนนี้ทำใจและยอมรับความจริง ดีกว่าไม่ทำใจและฟื้นอยากให้โรงเรียนเปิด สุดท้ายก็ต้องขาดทุนค่าน้ำมัน เพราะเปิดไม่กี่วันแล้วปิดนั่นเองค่ะ สำหรับวันนี้จบไปอีก 1 เรื่อง ถ้าพี่ๆ เพื่อนๆ ชอบโพสต์นี้ของแป้ง ก็กดสนับสนุนเป็นกำลังใจให้กับเราด้วยค่ะ ส่วนพรุ่งนี้จะเป็นเรื่องอะไรนั้นรอติดตามกันนะคะ ขอบคุณค่ะ