မိဘ နွင့္ သားသမီး

https://steemit.com/myanmar/@sandipoe/miba-wngthathmi

က်မရဲ႕သံုးသပ္ခ်က္ကို ေျပာရရင္ သားသမီးတစ္ေယာက္ လိမၼာသိတတ္ဖို့အေရးျကီးဆံုးအခ်က္က ၁.မိဘရဲ႕ပံုစံသြင္းမႈနဲ႕၂.မ်ိဳးရိုးဗီဇ လို့ထင္ပါတယ္။နံပါတ္တစ္အခ်က္ျဖစ္တဲ႔ မိဘရဲ႕ပံုစံသြင္း လမ္းညႊန္မႈနဲ႕ သားသမီးတစ္ေယာက္ကို လိမၼာေအာင္ပ်ိဳးေထာင္တဲ႔အခါမွာ က်မတို့ဟာ အခ်ိန္နဲ႔ေငြေတာ့ ရင္းႏွီးေကာင္းရင္းႏွီးရပါလိမ့္မယ္။Love is directly proportional to timeဆိုသလို က်မတို့ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေဖာ္ညႊန္းတဲ႔အခါမွာအခ်ိန္တစ္ခုေပးျပီး သားသမီးနဲ႔ရင္းရင္းႏွီးႏွီးျဖစ္ေအာင္ မိဘဆိုတာသားသမီးအတြက္ ေျကာက္စရာ ဖံုးကြယ္စရာလူေတြမျဖစ္ေအာင္,ကိစၥတစ္ခုရွိတိုင္း မိဘကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးႏိုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ျပီးပံုစံသြင္းသင့္ပါတယ္။ေနာက္တစ္ခုက 'ငါဘာလုပ္လုပ္ ငါ့မိဘလိုက္ေျဖရွင္းမွာဘဲဆိုတဲ႔' ပံုစံမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ 'ငါ့ကိုအေကာင္းဆံုးအျကံဥာဏ္ေပးႏိုင္မယ့္,ငါက်ရံႈးတိုင္း ငါ့ကိုအခ်ိန္မေရြးႏွစ္သိမ့္လမ္းညႊန္ႏိုင္မယ့္ ငါ့မိဘႏွစ္ဦးရွိေနတဲ႔အတြက္ ငါျဖစ္ျခင္တာကိုငါကိုယ္တိုင္ အစြမ္းကုန္ျကိဳးစားမယ္ဆိုတဲ႔ 'စိတ္မ်ိဳး သားသမီးေတြရဲ႕ အေတြးထဲကို ထည့္ေပးထားသင့္ပါတယ္။သားသမီးေတြအေတြးထဲစံထားျပီး အားကိုးရမယ့္ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ မိဘႏွစ္ဦးသာျဖစ္ေနမယ္ဆိုရင္ ေတာ္ရံုအျပင္သူစိမ္းေတြကို လြယ္လြယ္မခင္တြယ္တတ္ေတာ့ပါဘူး။ဒီ႔ထက္ပိုျပီး အေရးျကီးတာက သားသမီးေတြကို သူ့အရြယ္အလိုက္ အသံုးနဲ႔အျဖံဳးခြဲျခားတတ္ေအာင္ ပိုက္ဆံေပးသံုးသင့္ပါတယ္။ကေလးေတြ အသံုးအစြဲျကီးမွာစိုးလို့ ပိုက္ဆံေပးမကိုင္ဘူးဆိုတဲ႔ အယူအဆက မွားယြင္းတယ္လို့လည္း ထင္မိပါတယ္။တကယ္တမ္း ကိုယ္တိုင္ပိုက္ဆံရွာႏိုင္တဲ႔အရြယ္မွ ပိုက္ဆံကိုင္ဖူးတဲ႔အခါျကရင္ မေျခြတာသင့္တဲ႔ေနရာမွာေျခြတာျပီး မလိုအပ္တဲ႔ေနရာေတြမွာ ျဖံဳးပစ္တာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။က်မငယ္ငယ္ကဆိုရင္ သူငယ္တန္းထဲက မုန့္ဖိုးရပါတယ္။မုန့္ဖိုးေပးသလို ပိုက္ဆံစုတတ္ေအာင္လည္း အေမကသင္ေပးပါတယ္။ဘယ္ေလာက္မွမရွိေပမယ့္ ကိုယ့္မုန့္ဖိုးေလးေတြစုျပီး မ်ားလာတဲ႔အခါက်ရင္ အေမ့ကိုျပန္ထုတ္ေပးရတဲ႔ feelingေလးက အရမ္းေပ်ာ္ဖို့ေကာင္းပါတယ္။အဲ႔ဒီ႔အက်င့္ေလးက (က်န္တဲ႔ေက်းဇူးတရားေတြဘာေတြ နားမလည္မိရင္ေတာင္မွ) အရြယ္ေရာက္လာတဲ႔အခါ ငါ့မိဘကို ငါျပန္ေထာက္ပံ႔ရင္ မိဘေတြလည္း အဆင္ေျပရသလို ငါလည္းေပ်ာ္ရႊင္ရတယ္ ဆိုတဲ႔ အသိေလးဝင္သြားမွာပါ။ေျပာျခင္တာက မိဘကိုသိတတ္ဖို့ နားလည္ဖို့ကို formulaတစ္ခုအေနနဲ႔ အတင္းျကီးတရားေဟာတာနဲ႔စာရင္ ကေလးေတြရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ေသးေသးမႊားမႊားေလးကအစ စိတ္ဒဏ္ရာမျဖစ္မိေစဖို့ ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ျကိဳးစားပံ႔ပိုးသြားရင္ သားသမီးေတြဆိုတာ သူ့အလိုလိုမိဘကို သိတတ္ရိုေသသြားမွာပါ။က်မေက်ာင္းတက္တုန္းကဆို ထမင္းခ်ိဳင့္ထဲထည့္ေပးတဲ႔ ဟင္းကိုဘယ္ေတာ့မွ ကုန္ေအာင္စားေလ့မရွိဘူး။ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ အေကာင္းဆံုးကိုမွ ကိုယ့္မိိဘကကိုယ့္ကို ခံစားေစျခင္တဲ႔ေစတနာနဲ႔ ဆီဥေထာပတ္ကိုမွ သူတို့အငတ္ခံျပီး ကိုယ့္ကိုေကြ်းတာသိေနတဲ႔အတြက္ အကုန္မစားဘဲ ျပန္ခ်န္ခဲ႔တာပါ။မိဘကေကာင္းေနရက္နဲ႔ မိဘအေပၚမေကာင္းတဲ႔သားသမီးေတြလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ရွားပါတယ္။ျမန္မာဇာတ္လမ္းေတြမွာသာ ရွိတတ္တာပါ။စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေရာ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာမွာပါ သားသမီးေတြျပည့္စံုေအာင္ျကိဳးစားဖို့ေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္။သားသမီးေတြ ေနရင္ျပီးေရာဆိုျပီး ငယ္စဥ္ကတည္းက ဖုန္းေပးကိုင္တာမ်ိဳးတို့,အိမ္တကာတက္ဖဲရိုက္ေနတဲ႔ အေမတစ္ေယာက္က အရြယ္ေရာက္တဲ႔သမီးကို ဝယ္ျခင္တဲ႔ ေခတ္ေပၚပစၥည္းမွန္သမ်ွ အလြယ္ဝယ္ႏိုင္ေအာင္ ပိုက္ဆံအထပ္လိုက္ထုတ္ေပးတာမ်ိဳးတို့,မယားငယ္ထားေနတဲ႔ အေဖတစ္ေယာက္က မိန္းမနဲ႔သားသမီးေတြကို သူ့ဘက္ျမွားဦးလွည့္ျပီး နားပူနားဆာ မလုပ္ေအာင္ အစစအရာရာျပည့္စံုေအာင္လုပ္ေပးတာမ်ိဳးတို့ အစရွိတဲ႔ ကိုယ့္အတၱကိုဖံုးကြယ္ျခင္တဲ႔ ျပည့္စံုမႈမ်ိဳးေပးတာဆိုရင္ေတာ့ 'မိဘေကာင္းေနရက္နဲ႔ သားသမီးကဆိုးလိုက္တာ'ဆိုတဲ႔ အေျခအေနကို ဆိုက္ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္။သားသမီးရဲ႕ပင္ကိုယ္ဗီဇ ဆိုးဆိုတာ မိဘရဲ႕ပဲ႔ကိုင္မႈနဲ႕ကံတရား အဲ႔ဒီ႔ႏွစ္ခုထဲက တစ္ခုခုခြ်တ္ယြင္းမွသာ အားေကာင္းလာတတ္တာမို့ ဗီဇေျကာင့္ဆိုးသြမ္းရတယ္ဆိုတာ ရာခိုင္ႏႈန္းအရမ္းနည္းပါတယ္။

သမီးမိန္းကေလးေမြးထားတဲ႔ မိဘေတြဆိုရင္ အေဖေရာအေမပါအနီးကပ္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္သင့္ပါတယ္။ဖခင္ကထိန္းေက်ာင္းတဲ႔ သမီးေလးေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ပိုျပီးယံုျကည္မႈရွိေစတတ္ပါတယ္။အထူးသျဖင့္ သမီးေလးေတြကို ကိုယ္ကတတ္ႏိုင္တာထက္ ပိုျပီးျပည့္စံုေအာင္ထားသင့္ပါတယ္။ကိုယ္ကမေပးစြမ္းႏိုင္ခဲ႔ရင္ေတာင္ သူတို့တပ္မက္တဲ႔brandedပစၥည္းေတြဆိုတာ အခ်ိန္တန္လို့ ကိုယ့္မွာပညာနဲ႔အရည္အခ်င္းရွိရင္ အခ်ိန္မေရြးဝယ္ႏိုင္တဲ႔အရာျဖစ္ေျကာင္း အရည္အခ်င္းရွိေအာင္သာ အရင္ျကိဳးစားသင့္ေျကာင္းကို နားလည္ေအာင္ေျပာျပထားသင့္ပါတယ္။အခိိ်န္တန္လို့ အသိဥာဏ္နဲ႔အရည္အခ်င္းျပည့္စံုသြားရင္ brandedပစၥည္းေတြထက္ အေရးျကီးတဲ႔အရာေတြ အမ်ားျကီးရွိတယ္ဆိုတာ သူ့အလိုလိုနားလည္သြားပါလိမ့္မယ္။ေနာက္တစ္ခုက မိဘကသာ သမီးမိန္းကေလးေတြကို ငယ္စဥ္ကတည္းက စိတ္ေရာကိုယ္ပါျပည့္စံုေအာင္ ထားႏိုင္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္ သူတို့အေနနဲ႔ ေတာ္ရံုေဘးသူစိမ္းေတြရဲ႕ ဆြဲေဆာင္မႈေတြကို အထင္ျကီးျပီး ရင္မခုန္တတ္ေတာ့သလို brandedပစၥည္းေတြေျကာင့္ ကိုယ့္ဘဝကို ေရာင္းစားမိတဲ႔အျဖစ္ေတြလည္း မရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။

သားသမီးေတြကို မွဲ႔တစ္ေပါက္မစြန္းရေအာင္ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ရတာဟာ က်မတို့အတြက္ အေျပာလြယ္သေလာက္ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ခက္ခဲလွပါတယ္။မိသားစုတစ္စု ျဖစ္လာျပီဆိုရင္ မိဘေတြျဖစ္တဲ႔ အေဖအေမေတြလည္း ေယာက္က်ားစိတ္ မိန္းမစိတ္ဆိုတာ ရွိတတ္တာမွန္ေပမယ့္ သားသမီးရလာျပီဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္အတၱေတြကိုခနေဘးဖယ္ျပီး သူတို့ေလးေတြကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚကိုယ္ ရပ္တည္ႏိုင္တဲ႔အခ်ိန္ထိ မိခင္စိတ္ ဖခင္စိတ္ကို ပိုျပီးအေလးေပးသင့္တယ္လို့ ထင္ျမင္မိပါတယ္။သားသမီးေတြကို ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္တဲ႔ေနရာမွာ က်မတို့မိဘေတြအေနနဲ႔ ယာခင္းထဲမွာ မ်ိဳးေစ့ျကဲလိုက္တာနဲ႔ အလားသဏၭာန္တူပါတယ္။ကိုယ္ျကဲလိုက္တဲ႔ မ်ိဳးေစ့ကေနရွင္သန္တဲ႔ အပင္ကိုဘဲ ကိုယ္ရိတ္သိမ္းရမွာပါ။ျမက္ပင္စိုက္ျပီး သရက္သီးဆြတ္ျခင္လို့ မရႏိုင္သလို သရက္ပင္ျခင္းတူရင္ေတာင္မွ အသီးသီးခ်ိန္ထိ ပ်ိဳးေထာင္ျကတဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးသူေတြရဲ႕ လံု့လဝီရိယေတြေပၚမူတည္ျပီး ကြာျခားႏိုင္ပါေသးတယ္။သားသမီးကို ကိုယ္ႏႈတ္အမူအယာ ယဥ္ေက်းေစျခင္တဲ႔ မိဘဟာ သားသမီးေရွ႕မွာ ဆဲေရးတိုင္းထြာေနလို့ မျဖစ္ပါဘူး။သားသမီးေတြကို ထမင္းဟင္းေသခ်ာ ခ်က္မေကြ်းဘဲ ဆိုင္ကဘဲခ်ိဳင့္ဆြဲစားေနတဲ႔ အေမတစ္ေယာက္က အိမ္မႈကိစၥကူမလုပ္တဲ့သမီးကို အျပစ္တင္ေနလို့မျဖစ္ပါဘူး။မိသားစုကိုအခ်ိန္မေပးဘဲ အေပ်ာ္အပါးမက္ေနတဲ႔ အေဖတစ္ေယာက္က ညနက္သန္းေခါင္အျပင္ထြက္ျပီး အိမ္မကပ္တဲ႔သားကို ႏိုင္ေအာင္ဆံုးမႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ျကာလာရင္ ဒီလိုအရာေတြဟာ မိဘနဲ႔သားသမီးျကားမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ လ်စ္လ်ဴရႈစရာေတြျဖစ္လာတတ္ျပီး မိသားစုေႏြးေထြးမႈဆိုတာလည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္ပါတယ္။တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးအျပစ္ဖို့စရာေတြသာ ျဖစ္ေစတတ္ျပီး စိတ္ဒဏ္ရာေတြနဲ႔သာ သံသရာလည္သြားႏိုင္တဲ႔အတြက္ အစေကာင္းဖို့ဆိုတာ အရမ္းအေရးျကီးပါတယ္။

မိဘေတြအေနနဲ႔ အနာဂါတ္အတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ႔မ်ိဳးဆက္တစ္ခု ခ်န္ထားႏိုင္တယ္ဆိုတာ မိဘျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အဖိုးအျဖတ္ႏိုင္တဲ႔ ျပယုဂ္တစ္ခုလို့လည္း က်မအေနနဲ႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။မိမိေမြးထုတ္လိုက္တဲ႔ သားသမီးေတြက အေျကာင္းေျကာင္းေျကာင့္ ဆိုးသြမ္းေနခဲ႔ရင္လည္း အျပစ္တင္ရံႈ႕ခ်ျပီး လြယ္လြယ္လ်စ္လ်ဴရႈလိုက္မယ့္အစား ဘာေျကာင့္ျဖစ္ရတယ္ဆိုတဲ႔ အေျဖကိုရွာျပီး လမ္းမွန္ျပန္ေရာက္ေအာင္ ျကိဳးစားဖို့အခြင့္အေရးေပးျပီး ေစာင့္ျကည့္ေစျခင္ပါတယ္။သားသမီးေတြကိုဆံုးမတဲ႔အခါမွာလည္း ဒါမလုပ္နဲ႔လို့ အမိန့္ေပးဆံုးမတာထက္စာရင္ ဘာေျကာင့္ဒါကို မလုပ္သင့္လဲဆိုတာကိုဘဲ နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ရွင္းျပေစျခင္ပါတယ္။ေနာက္ဆံုးေျပာျခင္တာကေတာ့ မိဘေတြအေနနဲ႔ အခ်ိန္လြန္မွ သားသမီးေတြျပန္သိတတ္ဖို့ အတင္းလုပ္ယူျပီး တရားေဟာေနမယ့္အစား အခုကတည္း မိဘေနရာေရာက္ေနျကတဲ႔ က်မတို့အားလံုး မိမိကိုယ္တိုင္ေရာ သားသမီးေတြအတြက္ေရာပါ ေကာင္းမြန္ေအာင္ျကိဳးစားေနထိုင္ျကဖို့ကို တိုက္တြန္းျခင္ပါတယ္။မိဘနဲ႔သားသမီးျကားမွာ ျဖစ္တတ္တဲ႔ လြဲေခ်ာ္မႈေလးေတြ ေလ်ာ့နည္းသြားႏိုင္ေစရန္ ဆႏၵျပဳရင္း က်မသိမွတ္သေလာက္ ေတြးေခၚတတ္သေလာက္ေလးေတြကို မိဘတိုင္းအတြက္ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာမွ အေထာက္အကူရေစရန္ ျပန္လည္ေဝမ်ွလိုက္ပါတယ္။
Author:@sandipoe
MSC.035