ထြန္းထြန္းေျပာ မွသာ ကြၽန္ုပ္ လက္ေမာင္းတြင္ ညိဳမဲေနေသာ ဒဏ္ရာကိုေတြ႔ေတာ့သည္။ ဒဏ္ရာ ဟုသာဆိုသည္ နာလည္း မနာ။ေသခ်ာျပန္ၾကည့္ေတာ့မွ
ဒဏ္ရာ မဟုတ္ ကမန္း ကတန္းေျပးထြက္လာတုန္းက အိမ္ေ႐ွ႕ျခံ႐ိုးသံတိုင္မွအမဲဆီေတြျဖစ္ေေတာ့သည္။😁😁
"ကေလာင္..ကေလာင္.......ကေလာင္...ကေလာင္"
ဗိုက္ကျဖင့္အေတာ္ဆာေနေခ်ၿပီ၊ ေက်းဇူးပါ ေခါင္းေလာင္းေလးေရ ဟုစိတ္ထဲတြင္ ေရရြတ္လိုက္သည္။ မနက္တည္းက ဘာမွ မစားရေသး ခုမုန္႔စားေက်ာင္းဆင္း မွအပီဆြဲ ရေတာ့မည္။ သို႔ေသာ္ ငထြန္းကို႐ွာမေတြ႔။
"Tေဟ့ေကာင္ မင္းသစ္".........
"Mဟာ..မင္းကိုေစာင့္ေနတာကြ ဗိုက္ဆာလွၿပီ"
"Tေအးကြ ငါလည္း ထြန္းမင္းကို သြားေခၚေနလို႔ပါ"
"Mေအးပါ...ဒါနဲ႔ ဟိုႏွစ္ေကာင္ေရာ"
"သူတို႔လိုက္လာလိမ့္မယ္"
ထြန္းထြန္း ၊ ထြန္းမင္း၊ ႏိုင္လင္း ၊ မင္းေအာင္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ မင္းသစ္ ဆိုၿပီး သူငယ္ခ်င္း ၅ေယာက္႐ွိပါတယ္။ငယ္ငယ္တည္းက ေပါင္းလာသည္ျဖစ္၍ အတြင္းသိအဆင္းသိရယ္။ထြန္းထြန္းက လူေနာက္ ေတြ႔ကရလူ ေနာက္ေျပာင္တယ္။ ထြနိးမင္းကလည္း အဲ့လို ေနာက္ေျပာင္တာ မႀကိဳက္ ခုလည္း သူေနာက္ထားလို႔ ထြန္းမင္း ကိုျပန္ေခ်ာ့ေနရတယ္ေလ။
မၾကာခင္ မင္းေအာင္ ႏွင့္ ႏိုင္လင္းေရာက္လာျပီး သူငယ္ခ်င္း ငါးေယာက္ေ႔န ့့လည္စာ အားရပါးရ ေလြးေတာ့သည္။
ၿဖိဳးေဇာ္ဦး (ေလးစာစြာျဖင့္)
