ေတာင္ငူမွာ လိုအပ္တဲ့ပစၥည္းေတြထပ္ဝယ္ၿပီးေတာ့ ေန႔လည္စာကို ေတာင္ငူၿမိဳ႕ထဲက ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာစားၾကေရာ။ ၿပီးေတာ့ လိုအပ္တာေတြထပ္ဝယ္ၾကတာေပါ့။ အဲ့မွာတစ္ခုေျပာရဦးမယ္ဗ် ကြၽန္ေတာ္က စာေရးစာပြဲတို႔ စာအုပ္တင္ဖို႔ စင္ ေတြဘာေတြဝယ္မွာဆိုေတာ့ ခုေခတ္မွာ လည္းသုံးေနတဲ့ သံစင္လိုဟာမ်ိဳးဝယ္မယ္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ မဝယ္ျဖစ္ခဲ့ဘူး သစ္သားနဲ႔လုပ္တဲ့စင္ပဲ ဝယ္ခဲ့လိုက္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သစ္ကအရမ္းေစ်းေပါလို႔ပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက ကြၽန္ေတာ္ ေတာင္ငူၿမိဳ႕ထဲလည္းေရာက္ေရာ မူးေနာက္သြားတာပဲဗ်ာ။ ပထမတစ္ေခါက္ ေက်ာင္းလာအပ္တုန္းကလည္း ၿမိဳ႕ထဲလာပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ၿမိဳ႕က ႐ွင္းေနတယ္ ။ ခုတစ္ေခါက္က်ေတာ့မတူေတာ့ဘူး ႐ႈပ္ရွက္ခက္ေနေတာ့တာပဲ။ ေက်ာင္းဖြင့္တဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ေက်ာင္းပိတ္တဲ့အခ်ိန္ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုကြာျခားသြားတာဗ်။ဘယ္ဟုတ္မလဲ ေနာက္မွသိရတာက ေတာင္ငူမွာက GTC , ကြန္ျပဴတာတကၠသိုလ္, ေတာင္ငူတကၠသိုလ္, TTC နဲ႔ သူနာျပဳေက်ာင္းလားမသိဘူး ႐ွိတယ္ဗ်။ဒါေၾကာင့္ေက်ာင္းဖြင့္ခ်ိန္ဆိုရင္ ေတာင္ငူၿမိဳ႕မွာ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔႐ႈပ္ေနေတာ့တာ။
အဲ့ဒီေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ ေက်ာင္းစတက္တဲ့အခ်ိန္မွာ အရာရာတိုင္းဟာ ေငးစရာေတြခ်ည္းပါပဲ။ ေအာ္ ေနာက္တစ္ခုက်န္ခဲ့တယ္ဗ် အဲ့ဒါက က်ေနာ္ ေက်ာင္းစ စတက္ခ်င္း အိမ္ကလာေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္စက္ဘီးေလး ပါ ပါလာတယ္ဗ်။ အဲ့ဒီစက္ဘီးေလးက ကြၽန္ေတာ္ ၈ တန္းႏွစ္မွာ အိမ္ကဝယ္ေပးထားတာ။ ထားပါေတာ့ေလ။ အဲ့ဒီလိုနဲ႔ ဝယ္စရာေတြ ဝယ္ျခမ္းလို႔လဲပီးေရာ အေဆာင္ကိုျပန္ၾကတာေပါ့။ အေဖ နဲ႔အေမ က အဲ့ဒီ တစ္ရက္ပဲ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ေနၿပီးေနာက္ေန႔ ေန႔လည္ ရထားနဲ႔ျပန္ၾကမွာေလ။ အေဆာင္လည္းျပန္ေရာက္ေရာ ညေနေလာက္ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ေက်ာင္းဖက္ကို လမ္းေလ်ွာက္ၾကပါေလေရာ။ အဲ့ရက္က ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ( လြပ္လပ္ေရးေန႔) ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာ လူက မ႐ွိဘူး ။ နည္းနည္းပါးပါး စက္ဘီးစီးတဲ့သူတို႔ လမ္းေလ်ွာက္တဲ့သူတို႔ပဲ႐ွိတာ။ အဲ့ဒီမွာ ေက်ာင္းအေၾကာင္းေလးနည္းနည္းေျပာျပမယ္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းမွာ တံခါးေပါက္ ႏွစ္ေပါက္႐ွိတယ္ ။ လမ္းက ႏွစ္လမ္း ေပါ့ Main လမ္းလို႔လဲေျပာလို႔ရတယ္။ အဲ့ဒီ Main လမ္းႏွစ္လမ္းကို ေနာက္ထပ္ျဖတ္လမ္း ၃ လမ္းက ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ထားတယ္ ။ အဲ့ လမ္းေတြဟာ ေက်ာင္းခန္းေတြကိုပိုင္းျခားထားတယ္ ။ အစြန္ဆုံးျဖတ္လမ္း ကေနသြားရင္ ေဘာလုံးကြင္း ႐ွိတယ္။ေနာက္တစ္ခုက အလယ္ျဖတ္လမ္းမွာက်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ GTC ေက်ာင္းရဲ႕ တစ္ဆူတည္းေသာ ေစတီ႐ွိတယ္။ အဲ့ေစတီရဲ႕ ဘြဲ႔ က ေလးေက်ာ္တင္ဆုေတာင္းျပည့္ေစတီ တဲ့။
ပထမဆံုး ျဖတ္လမ္းမွာကေတာ့ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး႐ုံးခန္းအပါအဝင္ တျခားစာသင္ေဆာင္ေတြ႐ွိတယ္။ စာသင္ေဆာင္တစ္ေဆာင္နဲ႔ တစ္ေဆာင္ကို ေကာ္ရစ္ဒါ နဲ႔ဆက္သြယ္ထားတာ။
ေနာက္တစ္ခု ကြၽန္ေတာ္အရမ္းႀကိဳက္တာက အဲ့ဒီတုန္းက ေက်ာင္းက ယခုလို ကြင္းျပင္ႀကီးထဲမွာ မဟုတ္တာပဲ။ ေက်ာင္းတခါးမႀကီးကေန ေက်ာင္းထဲဝင္လိုက္တာနဲ႔ ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ အပင္အႀကီးႀကီးေတြ တန္းစီစိုက္ထားတာဆိုေတာ့ အရိပ္အရမ္းရတယ္ဗ်။ ေက်ာင္းထဲဝင္လိုက္ရင္ ေအးခ်မ္းသြားတာပဲ။ ဒီလိ္ုမိဘေတြနဲ႔ေက်ာင္းထဲပတ္ၾကည့္တုန္း သူငယ္ခ်င္းမိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ေတြ႔တယ္ ။ သူကလည္း စက္ဘီးေလးနဲ႔ ။ ႐ုံးခန္းဘက္ကဆင္းလာတာ။သူ႔ကိုေတြ႔ေတာ့ ေပ်ာ္လိုက္တာဗ်ာ။ ဟုတ္တယ္ေလ ေတာင္ငူစေရာက္ကတည္းက အသိတစ္ေယာက္နဲ႔မွမေတြ႔ဘူး။ သူကပထမဆုံးပဲ။ အဲ့ဒီမွာလည္းသူ႔အေၾကာင္းနည္းနည္းေျပာမယ္ဗ်ာ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့တာေလးေတြ ပါလာမွာမို႔လို႔ပဲ။ သူနဲ႔ကြၽန္ေတာ္နဲ႔က ၁၀ တန္းမွာတုန္းက အရမ္းႀကီးမသိဘူး။ ျမင္ေတာ့ျမင္ဖူးတယ္။ မခင္ဘူး။ သူက ၁၀ တန္းတုန္းက E ခန္း ၊ ကြၽန္ေတာ္က D ခန္း ဒါေၾကာင့္ ျမင္ေတာ့ျမင္ဖူးတယ္ မခင္ဘူး။ အဲ့ဒီလိုနဲ႔ ၁၀ ႀကီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ English Speaking သင္တန္းတက္ေရာ။ အဲ့မွာ စၿပီးခင္တာ။ ခုထိလည္း အရမ္းခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြပဲ။
ေနာက္ GTC ေရာက္ေတာ့ သူ႔ ေမဂ်ာ က Civil ကြၽန္ေတာ္က Mechatronics ၊ ေနာက္တစ္ခုက သူက Civil မွာ Roll 1 ကြၽန္ေတာ္က Mechatronics မွာ Roll 1. ေနာက္တစ္ခုက သူနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ ၁၀ တန္းအမွတ္စာရင္းက အမွတ္ ၁၀၀ တိတိကြာတယ္။
အဲ့လိုနဲ႔ ေက်ာင္းကိုပတ္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ အေဆာင္ျပန္လာၾကေရာ။ အဲ့ဒီည မိဘေတြနဲ႔အတူတူအိပ္ၾကတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူးဗ်။ အိပ္ေနက်ေနရာမဟုတ္တာကတစ္ေၾကာင္း ေနာက္တစ္ေၾကာင္းက မတရားေအးလို႔ဗ်။ အဲ့ဒီလိုနဲ႔ မနက္မိုးလင္းေတာ့ မနက္စာကို အေဆာင္မွာဖြင့္ထားတဲ့ ထမင္းဆိုင္ေလးမွာ စားတာေပါ့။ ဘာစားေကာင္းသလဲမေမးနဲ႔။ ဆန္ ကလည္းေကာင္းမွေကာင္း။ စားၿပီးေတာ့ေက်ာင္းသြားေရာ။ အဲ့မွာ ကြၽန္ေတာ္ တိုင္ပတ္တာပဲ။ ကိုယ္က ေက်ာင္းသားအသစ္ ႀကီးေတာ့ ခုမွ လာတက္တာ ဆိုေတာ့ ဘယ္အခန္းမွန္း မသိဘူး။ အဲ့ေတာ့ ေက်ာင္းထဲေရာက္ေတာ့ ေတြ႔တဲ့ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို ေမးရေတာ့တာေပါ့။ ေအာ္ ကြၽန္ေတာ္တို႔တုန္းက ႀကိဳက္တဲ့ အက်ႌနဲ႔ ပုဆိုးနဲ႔ေက်ာင္းတက္လို႔ရတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ စတိုင္ေဘာင္းဘီ နဲ႔ တစ္ခါတစ္ေလ ေဘာင္းဘီအတို နဲ႔ေက်ာင္းတက္တာ။ အဲ့ေတာ့ ေတြ႔တဲ့သူက အစ္ကိုေပါ့ first year Mechatronics အခန္းကဘယ္အခန္းလဲေပါ့ ။ ဆိုၿပီး ေမးရေတာ့တာေပါ့။ အဲ့မွာ အဲ့ဒီအစ္ကိုက ကိုယ့္ကိုတစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး ေအာ္ ညီေလးက ပထမႏွစ္လား။ မင္း major အခန္းက E အေဆာင္မွာ ဆိုၿပီး လမ္းၫႊန္ေရာ။ ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့ဆိုၿပီးသြားတာေပါ့ ။ ဟိုလည္းေရာက္ေရာ ကိုယ္က ေယာင္ေပေယာင္ေပနဲ႔ၾကည့္ေနတာကို အထဲက ေက်ာင္းသားေတြကျမင္သြားပုံရတယ္။ ဒါနဲ႔တစ္ေယာက္က ဘာကိစၥ႐ွိလို႔လဲေပါ့ ဆိုၿပီးေမးေတာ့ ဒီအခန္းက first year Mechatronics အခန္းလားလို႔ေမးလိုက္ေရာ ၊ အဲ့ေက်ာင္းသားက မဟုတ္ဘူး မင္းက ေက်ာင္းသားအသစ္လားဆိုၿပီး M အေဆာင္ကိုလား မမွတ္မိေတာ့ဘူးေျပာေရာ။ ကိုယ္ကလည္းမသိေတာ့ ေအာ္ဟုတ္ကဲ့ဆိုၿပီး သူတို႔ၫႊန္တဲ့အတိုင္းသြားလိုက္တာ ဆရာေတြေနတဲ့အေဆာင္ကို ေရာက္သြားေရာ။.အဲ့ဒီက ဆရာက ျပန္ၫႊန္မွ ေနာက္ဆုံး ကိုယ့္အခန္းကို တည့္တည့္မတ္မတ္ ေရာက္သြားတာဗ်။ အခန္းထဲလည္းေရာက္ေရာ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဆရာ မေရာက္ေသးဘူးဗ် ။မွတ္မွတ္ရရ English အခ်ိန္ ။ ကိုယ္က လည္း လြတ္တဲ့ေနရာ ဝင္ထိုင္တာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ပဲခူးက ဘယ္သူမ်ား႐ွိမလဲေပါ့ ဆိုၿပီး ေဘးဘယ္ညာ ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ တစ္ေယာက္ပဲေတြ႔တယ္။ ေက်ာင္းတုန္းက အခန္းမတူေပမဲ့ သိေနတယ္ ။ ခုထိလည္း သူငယ္ခ်င္းပါပဲ။ အလုပ္လည္းအတူတူ ။ ေက်ာင္းမွာလည္းအတူတူ။ ဘယ္သူမ်ားမွတ္သလဲ။
