ကေလးတစ္ေယာက္ ဆိုင္ထဲဝင္လာၿပီး မုန္႔လာဝယ္ပါတယ္ ကေလးမ်က္နွာက မဝံ႔မရဲေလးမို႔
လက္ထဲကိုင္ထားတဲ့ပိုက္ဆံကို ဦး ခဏ ၾကည့္
မယ္ေနာ္လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ႔ ဖြဖြေလးကိုင္ထားတဲ႔ပိုက္ဆံကို ေပးပါတယ္
ပိုက္ဆံက ကြၽန္ေတာ္ထင္ထားသလို စုတ္ၿပဲေနပါတယ္
ကေလးေတြဟာ စုတ္ျပတ္ေနတဲ့ပိုက္ဆံကို
ျဖန္႔ၿပီး မေပးၾကဘူး အသာအယာေလးကိုင္လာၿပီး ေပးတတ္ၾကတယ္ ဆိုင္ရွင္ အေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း ေစ်းဝယ္ရႈတ္တဲ့အခ်ိန္ဆို
ပိုက္ဆံကို ျဖန္႔မၾကည့္တတ္ၾကဘူးေလ
"ဘာလို႔ပိုက္ဆံကို ျဖန္႔ၿပီးမေပးတာလဲသမီး "
" ဟို ဟို ေက်ာင္းမွာ ဝယ္လို႔မရလို႔ ဒီမွာလဲ
ဝယ္မရမွာစိုးလို႔ပါ "
" ရတာေပါ့သမီရယ္ စုတ္စုတ္ ျပတ္ျပတ္ ပိုက္ဆံပါပဲသမီးရယ္
တရားဝင္သံုးလို႔ရတယ္ေနာ္ ေနာက္တစ္ခါ ပိုက္
ဆံအစုတ္ ရွိရင္ ဦးဆီမွာလာဝယ္ ကဲ ဘယ္မုန္႔
ယူမွာလဲ ယူသြားေနာ္ "
ကေလးဟာ ၅၀ တန္ေလေဖာင္းမုန္႔ေလးယူၿပီး
လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ ဆိုင္ထဲမွ ထြက္သြားရွာပါတယ္
ဒီကေလး ပိုက္ဆံအစုတ္ကိုင္ၿပီး
ဆိုင္ရွင္မရိပ္မိေအာင္ ဝယ္တတ္ဖို႔ မိဘေတြက
သင္ေပးတာလား အေဖာ္ေတြက သင္ေပးတာလား မသိပါ
စုတ္ျပတ္ေနတဲ့ အရာေတြဟာ တန္ဘိုးမရွိေတာ့
ဘူးလို႔ ငယ္႐ြယ္ႏုနယ္ေသးတဲ့ ကေလးေတြမွာ
စြဲထင္သြားမွာစိုးသလို တန္ဘိုးနည္းတဲ့ေငြ
စကၠဴ အစုတ္ေလးေတြကို ခ်ိဳ႕တဲ့သူေတြရဲ႕လက္ထဲမွာသာရွိတတ္တာမို႔
ငယ္စဥ္ကတည္းက ဘဝနံုခ်ာတဲ့ ကေလးေတြ
ရဲ႕စိတ္ထဲကို စုတ္ျပတ္ေနရင္ သိပ္သံုးလို႔ မရေတာ့သေယာင္စကားေတြမရိုက္သြင္းသင့္ပါလို႔
ေတြးမိ သမွ်ေလး ေရးၾကည့္မိလိုက္ပါတယ္
ခင္ဗ်ာ
အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
