Αποφάσισα να κάνω αποτοξίνωση στον οργανισμό μου!
Έτσι, έτριψα ένα καρότο, έβαλα μερικές σταγόνες λεμόνι
και μία κουταλιά νυφάδες βρώμης, ... τόσο απλά!
Δεν εξελίχθηκαν όμως τα πράγματα έτσι όπως το φανταζόμουν!
Επαναστάτησαν οι αισθήσεις μου, .....η αίσθηση της γεύσης μου,
διαμαρτυρήθηκε έντονα!
<< Δεν πιστεύω να με υποχρεώσεις να υποστώ αυτή την ταπείνωση>>;
Η όραση ήταν κάπως πιο συγκρατημένη!
<< Εεεεεε! .....ωραίο χρώμα έχει ....... αλλάααααα!>>
Η αίσθηση της ακοής, της όσφρησης και της αφής
δεν πολυνοιάστηκαν αλλά έκαναν συμπαράσταση!
<<Εδώ που τα λέμε, ένα δίκιο το έχουν>>! Είπαν συνωμοτικά!
<< Αν τολμήσεις και το φας αυτό θα κάνουμε απεργία >>,
είπαν αποφασισμένες όλες μαζί!
Τότε και εγώ επειδή δεν σηκώνω τελεσίγραφα και επειδή
γνωρίζω μεθόδους πίεσης για συμμόρφωση, πήρα ένα αφράτο
λαχταριστό λεμόνι το έκοψα μπροστά στα μάτια μου το έστυψα
επιδεικτικά και...... τέρμα η απεργία, κάτι ξέρουμε και εμείς για το
πείραμα του Παβλόφ!!!
Επειδή όμως δεν είμαι τύπος που τσαλακώνω υπάρξεις,
πήρα τις αισθήσεις μου και τις έβγαλα έξω για να τις κάνω το τραπέζι!
Κινέζικο! ....... σούσι με αβοκάντο και γαρίδες τυλιγμένα σε φύκι!
Ευχαριστώ!
