ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၁)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၂)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၃)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၄)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၅)
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဴးအပိုင္း(၆)
"အိုက္စ္...အ မ ေလး အ ေမ ေရ"
"ဟာာာာ"
ဂြမ္းး.....အသံမ်ားဆူညံပြက္သြားသည္။႐ုတ္တရက္အေကြ႔တြင္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ စက္ဘီးျဖင့္ ေပၚလာကာ ေၾကာက္အားလန္႔႔အားျဖင့္ ပစ္လဲွသြားျခင္းျဖစ္သည္။
"ေဟ့ေရာင္ေတြ ဆင္း ဆင္း ဟိုမွာဘာျဖစ္သြားလဲမသိဘူး"ေနေသာ္ေနာက္ခန္းမွ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားေျပာကာ ကားေပၚမွ ခပ္ျမန္ျမန္ဆင္းလိုက္ေတာ့သည္။(ယခင္ အပ္ုင္း(၆)မွအဆက္)
မိမိကားမွ ဟြန္းေပးေသာ္လည္း တစ္ဖက္မွ သတိလက္လြတ္ျဖစ္သြားမည္ထင္သည္။႐ုတ္တရက္ကားကုိေတြ႔၍စက္ဘီးေခါင္းေခါက္ပစ္လဲွသြားျခင္းျဖစ္သည္။သို႔ေသာ္လည္း.....။လမ္းေဘးဓာတ္တိုင္ႏွင့္ ေခါင္းႏွင့္က ကံဆိုးစြာ႐ိုက္မိသြားေလသည္။
"လုပ္ၾကဦးဟ ေခါင္းမွာေသြးေတြ လုပ္ လုပ္ ေဆး႐ုံပို႔ရေအာင္"ေနေသာ့္မွာ ပ်ာယာပ်ာယာျဖင့္ ေဘးတြင္လူမ်ားလည္း အုံလာသည္။ေလးေယာက္သား ကားေပၚမ တင္လိုက္ေတာ့သည္။လူနာမိန္းကေလးမွာေတာ့ ေမ့ေမ်ာလို့္ေနသည္။
"ဒီထဲကအကိုတို႔ အမတို႔ ဒီမိန္းကေလးကုိသိၾကလားဗ် သိရင္ သူ႔အမ်ိဴးေတြကုိ အေၾကာင္းျကားေပးၾကပါဗ်ာ ကြၽန္ေတာ္တို႔လူနာကုိေဆး႐ုံေခၚသြားပါ့မယ္ ျဖစ္လာမဲ့ျပသာနာလည္း႐ွင္းေပးပါ့မယ္ ဒါေပမဲ့ကြၽန္ေတာ္တို႔မတိုက္မိဘူးေနာ္"
ထိုအခါ လူအုပ္ၾကားထဲမွ"ကြၽန္ေတာ္ေတြ႕ပါတယ္ မတိုက္မိပါဘူး ေကာင္မေလးကလည္းလန္႔႔ၿပီးလဲသြားတာပါၿပီးေတာ့ ဒါကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္အိမ္ေက်ာ္ကပဲ ခင္သူဇာ တဲ့။သူ႔အေဒၚကုိအေၾကာင္းၾကားေပးပါ့မယ္"ေျပာေျပာဆိုဆို ထိုလူႀကီးလည္း ေျပးထြက္သြားလိုက္သည္။
ေနေသာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္း ေလးေယာက္သားလည္း ေဆး႐ုံသို႔ ဦးတည္ကာေမာင္းခဲ့ေလသည္။
"ဆရာမ လူနာပါ ပါတယ္ "ဆရာမလည္းကြၽမ္းက်င္စြာျဖင့္လူနာအား
လူနာတင္တြန္းလွည္းျဖင့္ တင္ေဆာင္ကာ အေရးေပၚခဲြစိတ္ခန္းသို႔ ေခၚေဆာင္သြားေတာ့သည္။
ဟူးးးးးးး ေနေသာ္ သက္ျပင္း႐ွည္ခ်လိုက္ၿပီး ေခါင္းစိုက္ေနေတာ့သည္။
"ဘာမွမျဖစ္ပာဘူးကြာ သူေနျပန္ေကာင္းသြားမွာပါ သူ႔ေဆြမ်ိဴးေတြလည္းေခၚထားၿပီးၿပီပဲ"မိုးထက္တစ္ေယာက္ေတာ့ ေနေသာ္အားႏွစ္သိမ့္ေပးေနသည္။က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကလည္းမ်က္ႏွာမ်ားမေကာင္း။ထိုထဲမွ ေဝယံလည္းအေၾကာက္ႀကီးသူပီပီ မ်က္ႏွာေသြးပ်က္လို႔ေနသည္။ခဏအၾကာ စၾကၤလမ္းအတိုင္း ပ်ာပ်ာသလဲ ေလ်ွာက္လာေသာ အမ်ိဴးသမီးတစ္ဦးႏွင့္ ေယာက်္ားတစ္ဦး။အနီးနားေရာက္လာမွ ေစာနက ဦးေလး ျဖစ္ေနသည္။လူနာ႐ွင္ မိန္းကေလးဘက္မွ ေဆြမ်ိဴးမ်ားသြားေခၚမည္ဟု ေျပာ၍ထြက္သြားေသာဦးေလးပင္။
"အေဒၚတူမေလး အေဒၚတူမေလး ဘယ္မွာလဲဟင္ မင္းတို႔ ငါ့တူမေလးကုိ ကားနဲ႔တိုက္လိုက္တာလား မင္းတို႔လား ဟုတ္လားေျဖေလ"လူနာ႐ွင္ မိန္းကေလး၏ အေဒၚျဖစ္ဟန္တူေသာမိန္းမႀကီးမွာ ႐ွဴိက္ႀကီးတငင္ငိုယိုကာပဲြၾကမ္းေတာ့သည္။ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္အမွန္ကုိသိေသာ ေဘးမွ ဦးေလးက
"နင္ထင္သလိုမဟုတ္ဘူးလို႔ ငါေျပာျပၿပီးၿပီပဲ ကေလးေတြကုိအျပစ္တင္မေနပါနဲ႔ သူတို႔မွာ အျပစ္မရိွပါဘူး သူဇာ့အမွားေၾကာင့္ပါ"
"မသိဘူး မသိဘူး ငါတူမတစ္ခုခုျဖစ္ၾကည့္ အကုန္ ေထာင္ခ်ပစ္မယ္"ေဒါသအလိပ္လိုက္ထြက္ေနေသာ အေဒၚႀကီးအား ေဖ်ာင္းဖ်ေျပာဆိုႏိုင္စြမ္း ေနေသာ္တို႔သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္မွာ အင္အားမရိွေတာ့ပါ။ေခါင္းငု႔ံကာျဖင့္ ၿငိမ္သက္ေနေလေတာ့သည္။စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ တရားကုိနတ္ေစာင့္ပါတယ္ေလ သူမျပန္လည္ေကာင္းမြန္လာမွာပါဟု ဆုေတာင္း႐ုံမွအပ တျခားမရိွေတာ့ၿပီ။
"ခင္သူဇာသိမ့္ ရဲ႕ အုပ္ထိန္းသူရိွလားမသိဘူး"အခန္းထဲထြက္လာေသာ သူနာျပဳဆရာမ၏ ေခၚသံမ်ားေၾကာင့္ ထိုအေဒၚႀကီးမွာ ငိုလက္စကုိ ခဏရပ္ကာကမန္းးကတန္း ထေျပာလိုက္ေတာ့သည္။
"ရိွ ရိွပါတယ္ဆရာမ ကြၽန္မပါ လူနာရဲ႕ အုပ္ထိန္းသူပါ သူ႔အေဒၚတစ္ေယာက္ပါ"
"ဒီမွာ လက္မွတ္ေလးထိုးေပးပါေနာ္ လူနာအေျခအေနကေတာ့ အခုခ်ိန္ ဘာမွေျပာျပလို႔မရေသးပါဘူး"ဆက္လက္ေမးလာမည့္ ေမးခြန္းကုိ သူနာျပဳဆရာမ ႀကိဳတင္ေျဖၾကားခဲ့သည္။ထို႔ေနာက္ ခဲြစိတ္ခန္းထဲသို႔ သုတ္သုတ္နွင့္ျပန္ဝင္သြားေတာ့သည္။
ေနေသာ္တစ္ေယာက္ ေခါင္းမီးေတာက္ေနေလၿပီ။အပန္းေျဖဖို႔ ထြက္လာခဲ့သည္မွန္ေသာ္လည္း ယခုေတာ့ ျပသနာမ်ားႏွင့္ရင္ဆိုင္ေနရသည္။စိတ္ထဲ မြန္းက်ပ္႐ႈပ္ေထြးလြန္း၍ ဘာလုပ္၍ဘာကုိင္ရမည္မစဥ္းစားတတ္ေတာ့။တစ္ေယာက္တည္း စဥ္းစားခန္းဝင္ေနရင္း မိုးထက္မွ
"ေဟ့ေရာင္ ေနေသာ္ ငါတို႔ဘာဆက္လုပ္မလဲ မင္းအိမ္ကုိဖုန္းဆက္မလား??"
"ငါ မဆက္ခ်င္ဘူးကြာ အိမ္ကုိ အပူမေပးခ်င္ဘူး ဒီျပသနာ ငါ့ဘာသာေျဖ႐ွင္းႏိူင္ေအာင္ႀကိဳးစားမယ္ ၿပီးေတာ့ မင္းတို႔လည္း ဦးေလး ဦးသကၠတို႔ကုိ ဒီအေၾကာင္းမေျပာျပပါနဲ႔ကြာ အဲ့တစ္ခုေတာ့ ဂတိေပးၾက"
"ေအးပါကြာ ေအးပါ"
သုံးနာရီေလာက္အၾကာ။အခန္းထဲမွ ဆရာဝန္ ထြက္လာေတာ့သည္။
"ဆရာ ဆရာ ကြၽန္မတူမေလး အေျခအေနဘယ္လိုေနလဲဟင္ ေျပာျပပါဆရာ"ေကာင္မေလး အေဒၚျဖစ္သူမွ ဆရာဝန္ထြက္လာသည္ႏွင့္အ႐ူးတစ္ပိုင္းပမာ အတင္းေမးေနေတာ့သည္။
ဆက္လက္ေရးသားပါဦးမည္။
Author by 
