"ဦးေလး ကြၽန္ေတာ္ဦးေလးနဲ႔ တိုင္ပင္စရာတစ္ခုရိွတယ္ ႏြယ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ေပါ့"
"ဦးေလးလည္း ငါ့တူေလးကုိ ေျပာျပစရာတစ္ခုရိွတယ္ ႏြယ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ေပါ့ ဒါေပမဲ့ အေကာင္းဘက္က ေမ်ွာ္လင့္မထားပါနဲ႔"ဦးေလးသကၠ၏စကားမ်ားေၾကာင့္ ေနေသာ္ သိလိုေသာစိတ္မ်ား ျပင္းျပသြားခဲ့သည္။
"တိုက္ဆိုင္လိုက္တာ ငါ့တူရယ္ ငါ့တူက ဘာအေၾကာင္းေျပာျပမလို႔တုန္း ဒါေပမဲ့လို႔ ဦးေလးေလာက္ အံျသစရာေကာင္းမယ္မထင္ဘူး"
"ေနပါဦး ဦးသကၠရဲ႕ ဦးေလးက ဘာေတြမ်ားအေရးႀကီးေျပာစရာရိွေနလဲ ဆိုျပပါဦး"ထိုအခါ ဦးသကၠမွဆက္ၿပီး
"ဒါေပမဲ့ ဦးေလးသကၠကုိကတိတစ္ခုေတာ့ေပးကြာ အခု ငါ့တူကုိ ဦးသကၠေျပာျပၿပီးရင္ ႏြယ္ဝင္စားေနတဲ့ သူဇာ့ကုိ မမုန္းလိုက္ပါနဲ႔ အဲ့တစ္ခုေတာ့ ကတိေပး"
"ဗ်ာ"
ဦးသကၠစကားေၾကာင့္ ေနေသာ္ မ်က္လုံးျပဴး၍ အ့ံျသသြားသည္။ဆိုလိုရင္းအဓိပၸါယ္ကုိနားမလည္ႏိူင္ျဖစ္ေနသည္။ဦးသကၠမွဆက္ၿပီး
"တူေမာင္ေလး ကတိေပးမယ္မဟုတ္လား"
ေနေသာ္တစ္ခ်က္ေတြေဝသြားသည္။ထို႔ေနာက္ ဦးသကၠ မ်က္ႏွာ ေစ့ေစ့ၾကည့္ကာ
"ဟုတ္ကဲ့ ကြၽန္ေတာ္ကတိေပးပါတယ္ ဘယ္ေတာ့မွ သူ႔ကုိမမုန္းပါဘူး"ေနေသာ္စကားေၾကာင့့္ဦးသကၠ ေက်နပ္ဟန္ရိွသြားသည္။ဆက္ေျပာမည္အျပဳ
"ကုိေရ. ေရခပ္လာပါၿပီ ေသာက္လို႔ရၿပီေနာ္" အိမ္ထဲမွ ပ်ာပ်ာသလဲ ထြက္လာေသာ သူဇာေၾကာင့္ ဦးသကၠေျပာလက္စစကားမ်ား ရပ္လိုက္ရသည္။
"ကုိ ႏြယ္ အရီးျမနဲ႔ ေစ်းလိုက္သြားမယ္ အကိုႀကိဳက္တတ္တဲ့ ငရံ႕အူဟင္းခ်က္ေပးမယ္ ေနာ္" ေနေသာ္မအ့ံျသေတာ့ပါ။မိမိႀကိဳက္တတ္ေသာအရာမ်ားအား သူဇာသိေနျခင္းေပါ့။
"ႏြယ္ လိုက္သြားမယ္ေနာ္"
"အင္းပါ လိုက္သြား"ေနေသာ္ခြင့္ျပဳခ်က္ရသည္ဆိုပဲ အရီးျမႏွင့္ ေစ်းသို႔ ထြက္သြားေတာ့သည္။
မိမိလည္း သူဇာေလးအား ျမင္ကြင္းဆုံးသည္အထိ ၾကည့္လိုက္ၿပီး ျမင္ကြင္းမွေပ်ာက္ကြယ္ခါမွ ဦးသကၠဘက္ ျပန္လွည့္ၾကည့္မိလိုက္သည္။
"သူဇာေလးကုိ တူေလး သံေယာဇဥ္ရိွေနၿပီလား" ဦးသကၠေမးခြန္း စကားေၾကာင့္ ေနေသာ္မွင္သက္သြားသည္။
"သံေယာဇဥ္ရိွတာေတာ့အမွန္ပါ ဒါေပမဲ့ ၅၂၈ေမတၱာနဲ႔လား ကဲြျပားတဲ့ ၁၅၀၀ေမတၱာေတြနဲ႔လားဆိုတာေတာ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ မသိႏိူင္ေသးဘူးဗ်ာ"ေနေသာ့္စကားေၾကာင့္ ဦးသကၠတစ္ခ်က္ျပဳံးလိုက္သည္။
"ဒီေလာက္ဆိုရင္ လုံေလာက္ၿပီ ေစာနကငါ့တူေလးသိခ်င္ေနတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပမယ္ ေသေသခ်ာခ်ာနားေထာင္"
"ဟုတ္ကဲ့ ဆက္ေျပာပါ"
"အခုသူဇာေလးမွာ မိဘမစုံၾကေတာ့ဘူးဆိုတာတူေလးသိတယ္ေနာ္ သူ႔မိခင္က ေသသြားၿပီး သူ႔အေဖကေထာင္ထဲေရာက္ေနတာဆိုေရာေပါ့"
"သိပါတယ္ ဦးေလးဦးသကၠ အန္တီခ်ိဴေလးေျပာျပလို႔သိသင့္သေလာက္သိထားပါၿပီ"
"ေအး ဒါ့ထက္ ငါ့တူေလးမသိေသးတာတစ္ခုရိွေနတယ္ သူဇာ့ အေဖ ဘာအတြက္နဲ႔ေထာင္က်ခဲ့သလဲသိလား"ဦးသကၠ၏စကားေၾကာင့္ ေနေသာ္ အရမ္းစိတ္ဝင္စားဟန္ျဖင့္ အာ႐ုံစူးစိုက္နားေထာင္လိုက္သည္။ၿပီးေတာ့
"ဆက္ေျပာပါဦး ဦးသကၠ ဘာေၾကာင့္လဲလို႔"
"ငါ့တူေလး သိရင္ အရမ္းအ့ံျသေနမွာ သူဇာ့အေဖေထာင္က်တာ ဘာအတြက္လည္းဆိုေတာ့ ကားတိုက္မႈေၾကာင့္ ေထာင္က်တာပဲ"
"ဗ်ာ ကားတိုက္မႈတစ္ခု ဟုတ္လား"အ့ံျသမႈမ်ားႏွင့္ ေနေသာ္ထိုင္ေနရာမွထလိုက္သည္။
"ဟုတ္တယ္ ငါ့တူေလးမသိေသးတဲ့အရာဟာ အဲ့တာပဲ ၿပီးေတာ့.."ၿပီးေတာ့ဆိုၿပီး စကားကုိဆက္မေျပာေသးဘဲ ေနေသာ္မ်က္ႏွာအား ဦးသကၠလွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ေနေသာ္မွာ အလြန္စိတ္ဝင္စားေနေသာ အေျခအေနသို႔ေရာက္ေနေပသည္။
"ၿပီးေတာ့ အဲ့ယာဥ္တိုက္မႈမွာ မိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္ေသဆုံးသြားတယ္"
"အဲ့ဒီမိန္းကေလးကဘယ္သူလဲ ဦးသကၠ"ေနေသာ္မွာ ေသြးမရိွေသာ မ်က္ႏွာတစ္ခုျဖင့္ ဦးသကၠအေျဖကုိ စိုက္နားေထာင္ေနေတာ့သည္။
"အဲ့ဒီမိန္းကေလးက ႏြယ္နဲ႔ နဒီပဲ ငါ့တူ"ဦးသကၠ၏အေျဖေၾကာင့္ ေနေသာ္ဒူးေခါင္းမ်ား ၫြတ္က်သြားသည္။တစ္ကမၻာလံုး မိုးစုန္းးစုန္းခ်ဴပ္သြားသည္ထင္ရသည္။
"ဟုတ္တယ္ ငါ့တူ ဦးသကၠလည္း လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ပတ္ေလာက္ကပဲသိခဲ့တာ သိသိခ်င္း ဦးေလး ဖုန္းဆက္မလို႔ပါပဲ ဒါေပမဲ့ အခုလိုကိစၥကေသေသခ်ာခ်ာေျပာမွ ျဖစ္မွာမို႔ပါ"
"ကံၾကမၼာ ကဆန္းက်ယ္လိုက္တာ ဦးေလးရယ္ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ လက္ထပ္ေတာ့မ့ဲ မိန္းကေလးကုိ ကားနဲ႔တိုက္သတ္သြားတာ သူဇာအေဖတဲ့လား ကြၽန္ေတာ္က သနားၿပီး ျပဳစုေစာင့္ေ႐ွာက္ေပးခဲ့တဲ့မိန္းကေလးက ကြၽန္ေတာ့္ခ်စ္သူကုိသတ္ခဲ့တဲ့ လူရဲ႕သမီးေပါ့"ေနေသာ္ေျပာရင္း မ်က္ရည္မ်ားစီးက်လာသည္။ဘယ္သိ့ုဘယ္ပုံေၾကာင့့္က်လာေသာမ်က္ရည္မ်ားမသိ။
"ငါ့တူေလး သူဇာကုိမမုန္းပါနဲ႔ကြယ္ တကယ္ဆိုသူ႔မွာ ဘာအျပစ္မ်ားမွမရိွပါဘူး ျဖစ္ခဲ့တာေတြလည္းျဖစ္ၿပီးၿပီေလ"ေျသာ္ ႏြယ္ရယ္ တမင္မ်ား သူဇာနဲ႔နီးေအာင္ဖန္တီးေနတာလား။ကုိ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။စိတ္ထဲ မြန္းက်ပ္မႈမ်ားႏွင့္ ဆို႔နစ္လာသည္။ကံတရားကုိပဲ ပုံခ်ရမလားေလ။
ဇာတ္သိ္မ္းပို္င္းေမ်ွာ္
Author by 
