တစ္​ခါတစ္​ရံ၌ အခ်စ္​သည္​...(၂)

အပိုင္​း(၁)အား ဒီ​ေနရာ မွျပန္​လည္​ဖတ္​႐ႈႏိူင္​သည္​။ခ်စ္​သူႏွစ္​ဦးအတြက္​ ႏႈတ္​ဆက္​အလြမ္​းဖြင္​့ခန္​းမွာ ​ေၾကကဲြစရာ​ေကာင္​းလြန္​း​ေနပါသည္​။မခဲြခါြခ်င္​​ေပမဲ့ အ​ေျခအ​ေနအရ ခဲြခါြရပါဦးမည္​။​​ခင္​ထားတစ္​​ေယာက္​ မ်က္​ရည္​စမ်ား ထြက္​က်လာသည္​။​ေက်ာ္​စြာလည္​း မ်က္​ရည္​မက်အာင္​ တင္​းခံ​ေနရင္​းက မ်က္​ရည္​မ်ားက အလိုလိုထြက္​က်လာပါ​ေတာ့သည္​။အခ်စ္​စစ္​တို႔ ​ေလ်ွာက္​ရာလမ္​းသည္​ အျမဲမ​ေျဖာင္​့ျဖဴးႏိုင္​ ဆိုသည္​မွာမွန္​ကန္​​ေနသည္​လား။

​ေနာက္​တစ္​​ေန႔။

​ေနမင္​းႀကီးက သူ၏တစ္​​ေန႔တာ တာဝန္​အတြက္​အ​ေ႐ွ႕အရပ္​မွ ျပဴထြက္​လာ​ေခ်ၿပီ။​ေက်ာ္​စြာတစ္​​ေယာက္​ ​ေက်ာပိုးအိတ္​ တစ္​လုံးႏွင္​့ မိမိရႊာ​ေလးအား လွည္​့ၾကည္​့ လွည္​့ၾကည္​့ျဖင္​့ ​ေက်ာခိုင္​းထြက္​ခြာလာခဲ့​ေတာ့သည္​။​

​ေနရစ္​ဦး​ေတာ့ခင္​ရယ္​။​ေပ်ာ္​ရာမွာမ​ေနရ ​ေတာ္​ရာမွ​ေနရ ဆိုသည္​့အတိုင္​း ခင္​ႏွင္​့နီးစပ္​ႏိူင္​ဖို႔ ႀကိဳးစားရ​ေပဦးမည္​။ထိုႏွင္​့ ​ေက်ာ္​စြာတစ္ေယာက္​ သူ၏သူငယ္​ခ်င္​းမ်ားျဖင္​့ ထိုင္​းႏိူင္​ငံသို႔ ခရီးဆက္​ခဲ့​ေလသည္​။ဟိုတစ္​​ေယာက္​ ဒီတစ္​​ေယာက္​ႏွင္​့​ေက်ာ္​စြာတို႔အဖဲြ႔က လူ​ေတာ့အမ်ားသား။သို႔​ေသာ္​ ​ေက်ာ္​စြာတို႔မွာ ​ေမွာင္​ခိုလမ္​းက သြားရမည္​ျဖစ္​သည္​။​ေတာလမ္​းက ျဖတ္​ရမည္​။လမ္​းစရိတ္​အတြက္​ ​တျပားမွ​ေပးစရာမလို။အထဲ​ေရာက္​မွ အလုပ္​လုပ္​ၿပီး ရသည္​့လုပ္​အားခစထဲကနည္​းနည္​းစီ ျဖတ္​ယူမည္​ဟု​ေျပာသည္​။အခုလိုက် ဟန္​က်သား။ဘယ္​လိုပဲျဖစ္​ျဖစ္​ စရိတ္​မကုန္​ရသည္​မို႔ ​ေက်ာ္​စြာ​ေတာ့ ​ေက်နပ္​​ေနမိ​ေတာ့သည္​။​ေက်ာ္​စြာတို႔ ကားစီးလာခဲ့တာ ဆိုရင္​ျဖင္​့ နယ္​စပ္​​ေဒသတို႔​ေရာက္​ရိွခဲ့ၿပီ။နယ္​စပ္​ ​ေတာလမ္​း​ေရာက္​​ေတာ့ ကားကုိရုတ္တရက္​​ရပ္​လိုက္​သည္​။ၿပီး​ေနာက္​ ကား​ေခါင္​းထဲမွ ​ေက်ာ္​စြာတို႔အား စရိတ္​ခံေပး​ေသာ သူ​ေ႒းထြက္​လာၿပီး ​နယ္​စပ္​​ေရာက္​​ေနၿပီျဖစ္​​ေၾကာင္​း၊ထိုင္​းႏိူင္​ငံသို႔ဝင္​ရင္​ ကားအား အလုံပိတ္​ရမည္​ျဖစ္​​ေၾကာင္​း ​ေျပာပါ​ေတာ့သည္​။​ေမွာင္​ခိုႏွင္​့သြားရမည္​ျဖစ္​​ေသာ​ေၾကာင္​့ သူ​ေ႒း​ေျပာသၫ္​့အတိုင္​း လုပ္​ရမည္​မွအပ မရိွပါ။ထို႔​ေနာက္​ကားအား မိုးကာမ်ားျဖင္​့အုပ္​လိုက္​ပါ​ေတာ့သည္​။ဘာအသံၾကားၾကား ​ေခ်ာင္​းမၾကည့္​့ရန္​ သူ​ေဌးကဆက္​​ေျပာလိုက္​သည္​။​ေက်ာ္​စြာတို႔လည္​း မိုးကာ​ေအာက္​ဝယ္​တုတ္​တုတ္​​မ်ွမလုပ္​ဘဲ လိုက္​ပါခဲ့ရသည္​။

ကားမွာလည္​း အရိွန္​ျပင္​းစြာျဖင္​့ ​ေမာင္​းႏွင္​လာ​ေတာ့သည္​။​ေက်ာ္​စြာခမ်ာ နည္​းနည္​း​ေၾကာက္​စိတ္​ဝင္​လာပါသည္​။သို႔​ေသာ္​ မိမိတစ္​​ေယာက္​တည္​းမဟုတ္​ပါဘူး​ေလဆိုသည္​့ စိတ္​ႏွင့္​ မိမိကုိယ္​မိမိ ႏွစ္​သိမ္​့ထားခဲ့ရသည္​။ကားကဘယ္​ကုိ​ေမာင္​း၍​ေမာင္​း​ေနမွန္​းမသိ။သိခ်င္​စိတ္​မ်ား ျဖင္​့ အျပင္​ကုိၾကည္​့ခ်င္​မိ​ေသာ္​လည္​း သူ​ေဌး၏စကားမ်ား​ေၾကာင္​့ မၾကည္​့ရဲ။​စီးလာသည့္​့ကားမွာလည္​း အခု​ေတာ့ ၿငိမ္​၍ အရိွန္​ပိုျပင္​းလာသည္​။ကားဟြန္​းသံမ်ားလည္​း ၾကားလာရသည္​။​ထိုင္​းႏိူင္​ငံထဲ​ေရာက္​​ေနၿပီဟု ​ေက်ာ္​စြာတစ္​​ေယာက္​​ေတြးထင္​​​ေနမိသည္​။

​ေဟာ ကားရပ္​လိုက္​ၿပီ ​ေရာက္​ၿပီထင္​သည္​။​ေက်ာ္​စြာတစ္​​ေယာက္​အျပင္​ကုိ အရမ္​းၾကည္​့ခ်င္​မိသည္​။မနက္​ကတည္​းက ထမင္​း​ေၾကာ္​တစ္​ပဲြႏွင့္​့သာ ဗိုက္​ျဖည္​့ခဲ့ရသည္​မို႔ ဂလု ဂလုႏွင္​့အရမ္​းဆာ​ေလာင္​​ေနလြန္​းသည္​။

"ကဲ ဆင္​းလို႔ရၿပီ"အျပင္​မွ ​ေအာ္​သံနွင့္​့အတူမိုးကာအားလွန္​ဖြင္​့လိုက္​သည္​။ဒါဘယ္​​ေရာက္​​ေနပါလိမ္​့ဟု အခ်င္​းခ်င္​း​ေမးၾကရင္​း မ်က္​လုံးမ်ားပြတ္​သပ္​ၾကည္​့ၾက​ေတာ့သည္​။ကြင္​းျပင္​ႀကီးထဲ က ဂို​ေဒါင္​​ေလးတစ္​လုံး။ၿပီး​ေတာ့ ခက္​ထန္​​ေသာမ်က္​လုံးမ်ားျဖင္​့ၾကည္​့​ေနၾက​ေသာ လူတစ္​စု။ထိုလူစုမ်ားထဲမွ ​ေခါင္​း​ေဆာင္​ဟုထင္​ရ​ေသာ လူက ပစၥတိုကုိ ခါးထိုးထားလို႔။​ထိုလူမွ ထိုင္​းစကားျဖင္​့ ​ေက်ာ္​စြာတို႔ သူ​ေဌးအား တစ္​စုံတစ္​ခု​လွမ္​း​ေျပာလိုက္​သည္​။သူ​ေဌးက ​ေက်ာ္​စြာတို႔အား ဒီထိုင္​းသူ​ေဌးထံ အလုပ္​လုပ္​ရမည္​ျဖစ္​​ေၾကာင္​း ႐ွင္​းျပလိုက္​သည္​။လုပ္​အားခလည္​း ​ေျပာထားၿပီးၿပီျဖစ္​​ေၾကာင္​းဆက္​ၿပီး ​ေျပာလိုက္​ပါသည္​။သူ​ေဌးလည္​း ထိုသို႔​ေျပာၿပီး ကားအားျပန္​​ေမာင္​းထြက္​သြား​ေတာ့သည္​။ထို႔​ေနာက္​ ​ေက်ာ္​စြာတို႔အဖဲြ႔အား ဂို​ေဒါင္​ထဲသို႔​ေခၚ​ေဆာင္​သြားသည္​။

ဂို​ေဒါင္​ထဲ​ေရာက္​လ်ွင္​ အႀကီးအကဲတစ္​ဦးမွလူခဲြခိုင္​း​ေတာ့သည္​။ထိုထဲမွ စကားျပန္​တစ္​ဦးက ဘာသာျပန္​​ေပးသည္​။လူႀကီးပိုင္​းအဖဲြ႕ႏွင့္​့လူငယ္​ပိုင္​းအဖဲြ႔ပင္​။​ေက်ာ္​စြာက​ေတာ့ လူငယ္​ပိုင္​းအဖဲြ႔ထဲ ပါ​သြား​ေတာ့သည္​။​။အဖဲြ႕ႏွစ္​ဖဲြ႕ခဲြၿပီး ကား​တစ္​စီး​ေရာက္​လာျပန္​သည္​။ကား​ေပၚမွ လူႏွစ္​​ေယာက္​ဆင္​းလာၿပီးထိုင္​းဘာသာျဖင္​့ အႀကီးအကဲျဖစ္​ဟန္​တူ​ေသာလူကုိ လွမ္​း​ေမးလိုက္​သည္​။ထို​့ေနာက္​မွာ​ေတာ့ ​ေက်ာ္​စြာတို႔လူုယ္​ပိုင္​းအဖဲြ႔အား ထိုကား​ေပၚသို႔တက္​ခိုင္​း​ပါ​ေတာ့သည္​။​ေနာက္​တစ္​တစ္​​ေနရာ သြားရမည္​ဟု စကားျပန္​မွ​ေျပာျပသည္​။ဗိုက္​ဆာ​ေနၾက​ေသာ ​ေက်ာ္​စြာတို႔အဖဲြ႔မွ စကားျပန္​အား ထမင္​းစားခ်င္​​ေၾကာင္​း၊ထမင္​းအနည္​းငယ္​စားၿပီးမွ သြားမည္​ဟု ကား​ေပၚမတက္​ဘဲ ဆႏၵျပၾက​ေတာ့သည္​။စကားျပန္​ကလည္​း မခ်ိျ့ပဳံး ျပဳံးၿပီး

"မင္​းတို႔ကုိ ခိုင္​းဖို႔​ဝယ္​ထားတာကြ ​ေကြၽးဖို႔ဝယ္​ထားတာမဟုတ္​ဘူး နားလည္​လား ​ေျပာရင္​​ေျပာတဲ့အတိုင္​းလုပ္​ ဒီမွာ​ေတြ႔လား"ဆိုၿပီး ခါးၾကားထဲထိုးထား​ေသာ ပစၥတို ​ေသနတ္​နဲ႔ ခ်ိန္​လိုက္​ပါ​ေတာ့သည္​။ထိုအခါမွ ​ေက်ာ္​စြာတို႔အဖဲြ႔ ​ေကာင္​း​ေကာင္​းနားလည္​လိုက္​​သည္​။သူတို႔အား ျမန္​မာႏိူင္​ငံမွ ပြဲစားက ထိုင္​းပဲြစားထံ​ေရာင္​းစားျခင္​းခံရၿပီဟု။​ေက်ာ္​စြာ စိတ္​ဓာတ္​က်သြား​ေခ်ၿပီ။​ေျပးလ်ွင္​လည္​း လြတ္​လမ္​းကမျမင္​။သူတို႔လက္​ထဲ၌​ေသနတ္​မ်ားက အဆင္​သင္​့။ၿပီး​ေတာ့ ကိုယ္​့ႏိူင္​ငံမဟုတ္​သည္​က တစ္​​ေၾကာင္​း..။​ေက်ာ္​စြာ ​ဘာလုပ္​ရမည္​နည္​း။သူတို႔ျပဳသမ်ွႏုရ​ေတာ့မည္​။

ဆက္​လက္​​ႀကိဳးစား​ေရးသားပါဦးမည္​။

Author by @nandasai(MSC.076)

Photos from Google image