سرماخوردگی در کودکان

کودکان برای سرماخوردگی مستعد‌ترند. کودکان به طور مسلم بیش از هر بیماری دیگری به سرماخوردگی یا عفونت دستگاه تنفس فوقانی دچار خواهند شد.
تنها در اولین ۲ سال زندگی بیشتر کودکان خردسال ۸ تا ۱۰ بار دچار سرماخوردگی می‌شوند، در صورتی که کودک در مرکز نگهداری کودکان یا محیط های جمعی با سایر کودکان نگهداری شود و یا اینکه در خانواده فرزند بزرگ‌تری که به مدرسه می‌رود، حضور داشته باشد، تعداد دفعات ابتلای او به سرماخوردگی خیلی بیشتر خواهد بود.

کودکان در تماس با هم به راحتی باعث انتقال سرماخوردگی به یکدیگر می‌شوند. این به نوبه به خودخبر بدی است، اما در مقابل آن خبرهای خوبی هم وجود دارد و آن اینکه بیشتر سرماخوردگی‌های کودکان خود به خود بهبود می‌یابند و هیچگونه اثر بدی هم از خود باقی نمی‌گذارند.

ویروس‌ها که موجودات زنده خیلی کوچکی هستند، عامل سرماخوردگی به شمار می روند.

عطسه یا سرفه می‌تواند به طور مستقیم ویروس را از شخصی به شخص دیگر منتقل کند.گاهی اوقات ویروس‌ها به طریق غیر مستقیم انتشار پیدا می‌کنند، مثلاً کودک یا فرد بزرگسال مبتلا به سرماخوردگی هنگام سرفه یا عطسه یا تماس دست با بینی‌شان باعث انتقال ویروس به دست‌های خود می‌شوند. در اثر تماس دست فرد بیمار با دست دیگران ویروس به فرد سالم منتقل می‌شود.

فرد آلوده شده هنگام تماس دست با دهان یا بینی‌اش ویروس را به بینی و حلق خود جایی که ویروس می‌تواند رشد کرده و تکثیر پیدا کند، منتقل می‌کند و علائم سرماخوردگی به زودی در فرد جدید آشکار می‌شود.

این سیکل انتقال یعنی انتقال ویروس از فرد تازه مبتلا شده به فرد مستعد دیگر خود به خود تکرار و ادامه می‌یابد، بنابراین وقتی کودک بزرگ‌تر ویروس را در مدرسه از کودکان دیگر می‌گیرد، می‌تواند سرماخوردگی را به سایر اعضای خانواده منتقل کند.

علائم سرماخوردگی عبارتند از:

ترشح آبکی از بینی که به‌تدریج با گذشت چند روز این ترشحات غلیظ می‌شود.

عطسه

تب خفیف به خصوص هنگام شب

کاهش اشتها

سوزش گلو و شاید حتی مشکل در بلع

سرفه

بی‌قراری و احساس درد و بی‌حسی در سراسر بدن

اگر کودک دچار سرماخوردگی عادی و بدون عوارض شود در طی ۷ تا ۱۰ روز به تدریج رو به بهبودی می‌رود.