အနာဂါတ္အတြက္ အထင္အေတြးဟာလိုအပ္သလား
အတိတ္ကိုျပန္ေတြးၿပီး ဝမ္းနည္းေၾကကြဲေနစရာလည္းမလိုဘူး။ အနာဂတ္ကိုေတြးၿပီး စိုးရိမ္ပူပန္ေနစရာလည္းမလိုဘူးဆိုတာ လည္းမွန္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အတိတ္ကိုသင္ခန္းစာ ယူၿပီး အနာတ္မွာေကာင္းမြန္ဖို႔ ပစၥဳပၸန္မွာႀကိဳးစားၾကရတာဆိုေတာ့။
ေဆာင္းတြင္းေရာက္ရင္ခ်မ္းတတ္ လို႔ အေႏြးထည္ဝယ္ထားဦး မွလို႔ ေတြးတဲ့အခါ အတိတ္မွာခ်မ္းမယ္ ဆိုတာ ငါရဲ႕အထင္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ မယ္။ မိုးတြင္းေရာက္ရင္ မိုးရြာလိမ့္မယ္ ၊အိမ္မိုးေပါက္ေတြ ဖာထားဦးမွ လို႔ေတြးတဲ့အခါ မိုးတြင္းမွာမိုးရြာလိမ့္မယ္လို႔ ေျပာတာ ငါ့ရဲ႕အထင္ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။
မပူတဲ့ေႏြရာသီ၊ မခ်မ္းတဲ့ေဆာင္း၊ မိုးမရြာတဲ့မိုးအခါေတြလည္း ႐ွိခဲ့ဖူး တာကိုး။
၂ x ၂ = ၄ ဆိုတာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ငါထင္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ သစ္ပင္သစ္ေတာေတြခုတ္ပစ္ရင္ အနာဂါတ္မွာ မိုးေခါင္၊ေရႀကီး၊ မုန္တိုင္းေတြျဖစ္တတ္တယ္ဆိုတာ မယံုစားခဲ့တဲ့တိုင္းျပည္မ်ိဳးမွာငါေနေနတယ္။
ကမာၻႀကီးကို အဆိုးျမင္သမားေတြက ကာကြယ္ထားၾကတာတဲ့။
သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာ ေနာက္လာမယ့္အႏွစ္ ၃၀ အတြက္ ျဖစ္လာႏိုင္မယ့္ျပႆနာေတြ ႀကိဳ ေတြးၿပီးအေျဖ႐ွာေနၾကခ်ိန္ ငါတို႔ လူမ်ိဳးေတြက ပစၥဳပၸန္မွာပဲ ေပ်ာ္ ေအာင္ေနခဲ့ၾကတာ မွန္ရဲ႕လား
ၿပီးေတာ့ သားသမီးႀကီးလာရင္ပညာတတ္ ႀကီးျဖစ္မွ ဘဝမွာအေျခခိုင္မာရပ္ တည္ႏိုင္မယ္ဆိုၿပီး တို႔ေတြကို ေက်ာင္းေတြထား ပညာေတြသင္ အေမ၊အေဖေတြကလုပ္ေပးခဲ့ၾက တယ္။ သူ႔ကံနဲ႔သူေပါ့ ၊ ကံေကာင္း ရက္သူဘာသာသူပညာတတ္ႀကီး ျဖစ္လာမွာလား
ေက်ာင္းထားေပးရင္၊ဆရာဝန္ျဖစ္မယ္၊အင္ဂ်င္နီယာႀကီးျဖစ္မယ္၊ စစ္ဗိုလ္ႀကီးျဖစ္မယ္လို႔ေတာ့ မေသခ်ာဘူးေပါ့။
မေသခ်ာေပမယ့္လည္း ငါတို႔လုပ္မေပးလို႔မရဘူး။
အတိတ္ကိုသင္ခန္းစာယူၿပီး အနာတ္မွာေကာင္းမြန္ဖို႔ ပစၥဳပၸန္မွာႀကိဳးစား ေနၾကရဦးမွာပဲ။ ဒါဟာပူပန္မႈေတာ့ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအနာဂါတ္မွာ သူမ်ားေတြထက္ ပိုၿပီးေအးခ်မ္းခ်င္လို္႔ေလ၊